Dag 13

HOOGTE- punten

Vanmorgen rustig aan gedaan, nadat we allemaal lekker hadden gedouched en ontbeten vertrokken we naar het vliegveld. Vandaag was ik de chauffeur (de 1e keer deze reis, maar zeker niet de laatste keer).
Daar aangekomen moesten we bij het inchecken op een weegschaal gaan staan, en hierna kregen we een nummer. Nadat we de safety film hadden gezien werden we opgeroepen. Jelle en Lise mochten voorin in de helicopter stappen, Jacco en ik achterin samen met nog twee andere jongens. We hadden een gezellige vrouwelijke pilote. Zij vertelde dat je vanuit de lucht de mooiste manier is om de grand Canyon te bekijken. En daar gingen we! Koptefoon op zodat we met elkaar konden praten en de pilote konden verstaan. Eerst over het groene gedeelte en toen kwam de afgrond de Canyon in .............WAUW wat was dat spectaculair en een raar gevoel in onze buik. Al die mooie kleuren, rood, oranje, geel, groen bruin, en een mooie blauwe lucht. Wij allemaal foto’s en filmpjes maken, de kids hadden echt het beste uitzicht. Wij konden het ook prima zien, ik zat bij het raam en Jacco ernaast (hoogtevrees viel hier wel mee). We vlogen helemaal van de South rim naar de North rim van de Grand Canyon, daar was het veel groener. Na 45 minuten landde we weer (helaas) maar wat een “super muper duper prachtig” (zeggen de kids) ervaring!
Daarna reden we de Grand Canyon in waar we een leuke trail in de Canyon zouden gaan lopen. Het was erg warm geworden, Jelle had niet meer zo veel zin, maar eenmaal aan de wandel en een paar dieren (mooie vogels en chipmunks) gezien te hebben klaarde hij weer op. Jacco had bij deze trail wel last van van hoogtevrees, de smalle paadjes en de afgrond vielen voor hem niet mee, maar hij liep dapper door. Het pad liep helemaal door tot de rivier, wij zijn omgedraaid na 1,5 mijl ( =2,3 km) dit moesten we ook nog terug lopen, in de warmte weer naar boven was nog wel even een sportieve inspanning! Maar ook deze tocht was weer de moeite waard.
Boven aangekomen wilde we allemaal wel weer terug naar de camping even plonsen in het zwembad. Ik als chauffeur heb ons weer in een uurtje naar de camping gebracht, allemaal snel omgekleed en lekker een verfrissende duik.
Daarna de BBQ aan, met de gekregen spare ribs en varkens lapjes van de buurman in Los Angeles. (bewaard in de vriezer). Na het eten weer een kampvuurtje aangestoken en heerlijk genoten van de vlammen en de duizenden sterren, en we zongen met z’n allen “ wij zijn twee eenzame cowboys.................” (liedje van opa Ton). Vuurtje uit en wij naar bed, morgen gaan we weer verder.
Wat bijzonder al jullie reacties op onze blog, dit maakt het des te leuker om weer een dag te schrijven. Bedankt voor de reacties!!!
Liefs Anja