Dag 12

Reisdag 12

Ow wat is het koud. Tuurlijk, vannacht was dat heerlijk, maar zodra je onder dat dekbed vandaan moet Brrr. Dat gaat nog wat worden als we terug zijn in Nederland. Hoop stiekem op een hittegolf ;-) Maar ok, snel onder de douche iets warmers aantrekken en ontbijten. We zijn zo goed als klaar om te vertrekken als Rik naar me toe komt om te vertellen dat wij alvast naar de volgende locatie gaan, maar dat Wim en Lindy eerst langs de dokter gaan omdat het niet echt goed gaat met Wim. We gaan met een beetje een dubbel gevoel weg, is toch vervelend. We gaan vandaag naar Capitol Reef National park. Wim en Lindy proberen al jaren op de camping te staan op het park zelf, maar dat is nog nooit gelukt. Dat is ook de hoofdreden waarom wij al snel die kant op gaan, fingers crossed dat we plekken krijgen! De rit naar het park is weer geweldig. We rijden steeds meer de hoogte in waardoor het landschap elke 10 minuten verandert. De top ligt op 9600 feet en het is hier groen, groen, groen. Het Capitol Reef park ligt iets lager en des te meer we weer dalen des te droger en roder het weer wordt. We maken even snel een foto bij de ingang van het park en rijden als een speer door. Bij de ingang staat nog geen bord dat de camping vol is, we rijden langs het visitor center, daar staat ook niets en dan zijn we er... Bij de camping. We pakken snel een registratie briefje en lopen de camping op. We zien de camphost en vragen of ze nog plek heeft. Laat dat nou onze beste zet geweest zijn. De meeste mensen rijden gewoon de camping op zetten hun spullen neer. Het is niet toegestaan meerdere plekken bezet te houden voor een ander, maar de dame heeft nog een plek voor ons waar we met 2 campers op passen. We lopen mee naar de plek en er ligt een koffer... De camphost vraagt aan het Amerikaans gezin van de plek ernaast of het van hun is. Ja ze houden de plek bezet voor de rest van de groep die later komt. Laat dat nou net dus tegen de regels zijn. Dus de dame van de camping verzoekt ze vriendelijk doch dwingend de spullen weg te halen omdat het onze plek is. Wij zijn er immers al met de camper. Ze geeft aan dat we snel de registratie in moet vullen, zodat het niet meer ingepikt kan worden. Als ik aangeef dat ik even een pen moet pakken uit de camper, geeft ze gauw die van haar zodat het ingevuld kan worden. Wat een lieve dame... Voor ons dan ;-) Het is dus gelukt, we staan op de camping! Dit deel van de camping is nu vol en niet veel later is de hele camping vol. We kunnen Wim en Lindy helaas niet bellen, want er is nul bereik hier in het park, maar we hebben wel walkie-talkies, dus het is even afwachten wanneer ze binnen bereik komen. Na een tijdje en een paar pogingen contact te maken, lukt het, ze zijn er bijna. Wim heeft van de dokter te horen gekregen dat hij waarschijnlijk de "Valley fever" heeft. Wim heeft een antibiotica kuur gekregen en een puffer in de hoop dat hij zich snel weer een stuk beter voelt. Al met al weer een enerverende dag dus. Rik en ik lopen nog even naar het visitor center. Onderweg zien we iets bewegen in de bosjes, het lijken wel bevers. Maar dan met een wollige staart. Het blijken een bepaald soort marmotten te zijn.... Nooit geweten dat die er ook in een grote versie zijn. Eenmaal terug is al het weer tijd voor het eten. Vanavond gaan we nog even naar de rangertalk, zetten we het kampvuur aan en gaan we sterren kijken. Camperen op z'n Amerikaans.