Dag 17

Reisdag 17

Nieuwe dag, nieuwe kansen! Ik voel me gelukkig veel beter vandaag, dus op naar die route. We gaan de Bright Angel trail lopen. De route daalt af de canyon in. Aangezien we op zo'n 7000 feet hoogte zitten dalen we natuurlijk niet af tot de bodem, maar wel een stukje. Volgens de informatie van het visitor center en de borden is het eerste punt 1 uur heen en 2 uur terug. Wij denken dat dat vast wel sneller kan, maar we spreken af met Wim en Lindy dat we rond 11 uur weer boven zijn (het is nu 8 uur) en dat we gewoon rekenen dat we na 1 uur lopen weer naar boven moeten. Wim en Lindy gaan nog wat foto's maken voordat ze gaan lopen en wij vertrekken alvast. Ja daar loop je dan... In de Grand Canyon! We komen af en toe wat mensen tegen die al hijgend weer naar boven lopen, dus ik maak me toch wel een beetje zorgen om de terugweg... Zeker aangezien we met een razend tempo afdalen. Na 35 minuten zijn we op het eerste punt. Tja dan maar door naar het tweede.... 9:10u zijn we bij het tweede punt. Ok we zouden maar een uur dalen, maar we waren er bijna dus konden we het niet laten. We drinken wat, eten wat, vullen de flesjes opnieuw met water en nadat we ons mentaal voorbereid hebben beginnen we aan de klim. Het is ondertussen 9:20u, dus hebben we nog wel wat tijd in te halen. We besluiten gewoon ons eigen tempo aan te houden en te stoppen wanneer nodig aangezien we de rest van de vakantie ook nog mobiel moeten zijn. Het begin valt even tegen maar het lijkt wel alsof we op een gegeven moment over de ergste vermoeidheid heen zijn. Het tempo gaat goed, we nemen af en toe pauzes en ineens zijn we weer bij het eerste punt. Het is nu 10:05u wat inhoudt dat we maar 10 minuten langer hebben gedaan over de klim dan de afdaling, dus helemaal niet het dubbele. We herhalen het ritueel drinken, eten, bijvullen en voorbereiden en lopen weer verder. Nog 50 minuten om boven te komen. Ok dit stuk is wel iets heftiger, maar het gaat goed zolang we maar af en toe stoppen. Onderweg komen we de rangers tegen met mules (muilezels). We hebben al borden zien staan dat we aan de binnenkant moeten gaan staan als ze langs komen en ik snap wel waarom, ik moet drie keer een grote zadeltas ontwijken van de mules... Als je op zo'n moment aan de buitenkant staat lig je in de canyon. Rik vraagt aan een ranger wat er in de tassen zit, het antwoord is boodschappen en koud bier! We drinken weer even wat (water, geen koud bier) en zitten hijgend en zwetend bij te komen als Rik vraagt aan iemand die voorbij loopt of ze een foto wil maken. Fotogeniek als ik ben is dit dus de mooiste foto van de vakantie tot nu toe. Stipt 11 uur zijn we boven. We hebben 3 uur gedaan over een route die op het bord staan als 4 tot 6 uur, voelt toch goed! Helaas staat er ook hier weer niet een menigte te juichen, maar dat nemen we voor lief. We nemen afscheid van de Grand Canyon en gaan op weg naar het plaatsje Sedona. Onze camping ligt aan de Oak creek en we zoeken dan ook lekker de verkoeling op in het water. Vanavond gaan we waarschijnlijk voor de laatste keer BBQen.... Gelukkig hebben we stokbrood dat nog beter is dan Frans stokbrood.... Toch Wim? ;-)