Reisinformatie

  • Beheerder van de reis: Chris Karreman
  • Bestemming: Oregon
  • Titel: Plan your Travel and Travel your Plan
  • Soort reis: Autorondreis
  • Reisdoel: Vakantie met partner
  • Periode: 07-08-2017 tot 04-09-2017
  • Reisomschrijving:

    Een reis plannen is meestal veel werk. Zeker als je naar een land als de Verenigde Staten gaat. Dat betekent papierwerk bij het boeken met een gespecialiseerd reisbureau (www.jandoets.nl), papierwerk bij ESTA (https://esta.cbp.dhs.gov/esta/application.html?execution=e1s1 ), papierwerk bij het regelen van US- en Canadese Dollars en zo voort, en zo voort en zo voort…

    Het uiteindelijke plan betekent een boekwerk waarin tickets aanwezig zijn om bij de hotels te vertellen wie je bent en dat er al is betaald, tickets om toegang te krijgen tot speciale evenementen en routes, tickets om te mogen vliegen en tickets om je vervoermiddel op te halen.

    En aldus werd het PLAN op maandag 7 augustus in werking gesteld. Vol goede moed en zin werden we door Christian en zijn ouders Ben en Tanja naar Schiphol weggebracht. Opa en Oma uit de auto, bagage er achteraan en daar gingen zij weer. Opa en Oma blijven achter, maar ze hadden het PLAN J

    Koffers afgeven gaat tegenwoordig makkelijk genoeg. Als je je ticket thuis hebt omgezet in instapkaarten mag je zelf je koffer in de elektronische muil van de bagageafhandelaar stoppen. Maar niet nadat je het zelf volgens de regelen der kunst de koffers van een label hebt voorzien. Personeel komt er niet meer aan te pas. Ja, een paar jongedames die je de weg wijzen welke koffergrobbelaar weer vrij was. Self Service is de norm. Die horde was trouwens vlot genomen dus we konden door naar de volgende hindernis: Security.

    Nu gaan we naar de Verenigde Staten. Dat betekent verscherpte maatregelen. Een praatje met een beveiliger over het waarom van de reis, hoe het plan er ongeveer uitziet, wat er in je bagage zit en of je inderdaad bent wie je bent. Stickertjes op je paspoort moeten waarborgen dat je niet een paar keer dezelfde behandeling krijgt. Niet dat daar naar gekeken wordt want een stuk verderop bij de Gate gaan we door dezelfde vragenlijst. Maar goed, ook die horde wordt met vlag en wimpel overwonnen.

    Dan het wachten: we zien een gate change op de borden verschijnen dus me zitten (heel even) bij de verkeerde gate. Meer wachten: dorst en honger. Voor 22 Euro: twee broodjes, twee koffie en twee flesjes water….

    Over de vlucht valt weinig te zeggen. Dat betekent ongeveer 11 uur stil zitten en een beetje binge watchen. Films en series worden over het entertainmentsysteem aangeboden om de tijd een beetje draaglijk te houden. Beetje slapen helpt ook.

    Om 14:15 uur plaatselijke tijd zijn we uit de vliegende cilinder gegooid om daarna te wachten: twee en een half uur voordat we aan de US Customs (weer) kunnen vertellen wie we zijn, wat we komen doen en we mogen op de foto. Zowel je gezicht als je vingers zijn door het systeem vastgelegd. Is in ons geval een fluitje van een cent. Blijven lachen, vriendelijk bleven en na vijf minuten zijn we door de molen. Volgende stap: ophalen van de bagage.

    Omdat onze vlucht best wel lang bij de US Customs in de wacht heeft gestaan, staan onze koffers al netjes bij elkaar op een hoopje. De vlucht uit Zuid-Korea moet namelijk daarna ook haar koffers lozen. Maar toch, het plan ontvouwt zich …. Volgens plan…

    Even recapituleren: we zijn in Seattle in de Verenigde Staten, we hebben onze spullen, we zijn een beetje moe maar nog steeds vol goede zin. Dus het volgende onderdeel van het plan: het ophalen van de huurauto.

    Nu hebben we een zg. Convertible gehuurd: volgens het plan zou het een Chevrolet Camaro moeten zijn. Dus: een busreis brengt ons over het vliegveld naar de verhuurbedrijven. Daar vinden we het door de reisagent geselecteerde verhuurbedrijf: Herz. “Hello, my name is Chris karreman and I have a reservation for a Convertible”. Zou staat het in het PLAN.

    Dus niet: het PLAN begint scheuren te vertonen. Want: omdat we zo laat zijn, is de auto meegegeven aan een ander. Tot zover het reserveren en vooruit betalen als zekerheid dat je krijgt wat je wilt. We krijgen een leuke Nissan mee om naar het hotel te reizen. We spreken of dat morgenochtend de juiste auto naar het hotel wordt gestuurd.

    Het is 18:00 uur plaatselijke tijd. Dat is 03:00 uur Spijkenissetijd… We mogen door de spits van Seattle naar het hotel. Daar komen we dus anderhalf uur later aan. Over Seattle kunnen we kort zijn: ze hebben daar geen verstand van verkeerscirculatieplannen, verkeerslichtprogrammering of enig benul hoe je zoveel auto’s in beweging kan houden. Zo staan we voor een kruising waarvan we de verkeerslichten drie keer op groen en weer rood zien springen, zonder een meter vooruit te rijden.

    Uiteindelijk komen we bij het hotel aan en het PLAN begint weer te werken: kamer is gereserveerd en wordt aan ons vrijgegeven. We eten snel een hapje en we gaan slapen. Om midden in de nacht wakker te worden. Jetlag is niet leuk…J We gaan uiteindelijk ontbijten en ik zie dat ik een mailtje van Hertz dat de auto wordt gebracht. Ik stuur nog even snel de gegevens van mijn hotel zodat de chauffeuse weet waar zij heen moet. Ook in de ochtend is het spitsuur in Seattle dus ook zij doet er anderhalf uur over. Maar goed: de rode Chevrolet Camaro wordt volgens PLAN
    afgeleverd en wordt aan ons ter beschikking gesteld.

    De vakantie kan nu echt beginnen!

    Volgende keer: Hoe komen we in Canada?