Dag 23

Yosemite

Vandaag splitst de familie zich op. Een tijd geleden had ik gelezen dat er vanaf Glacier Point een mooie wandeling naar beneden liep, de Panoramatrail. In 4-6 uur loop je vanaf de top van deze berg zo naar het dal en kom je uit voor de camping. Dat leek mij wel wat. Het probleem was dat de bus maar 3x per dag naar boven ging en dat er ruim van te voren voor plaatsen in deze bus moest worden gereserveerd. Dit had ik dus maanden geleden al in Nederland geregeld. Maar nu we ter plaatse die berg eens bekeken hadden ( hij tornt hoog boven onze camping uit) leek het toch niet zo' n goed plan voor Thomas zn rug. De oplossing was dat Claude, Joost en Sjoerd de trail wel gingen lopen en dat Thomas en ik een makkelijk trailtje in het dal gingen doen. De bus vertrok al om 8.30 en je moest je een half uur van te voren melden in Yosemite Lodge anders waren je kaartjes vergeven. Met de camper naar de Lodge gereden, de man achter het loket raadde ons aan de overige twee kaartjes ter plekke te verkopen. Dat was zo gepiept, er waren vele liefhebbers. De mannen zijn met de bus vertrokken, een rit van 2 uur naar boven en Thom en ik zijn met de camper weer terug naar de camping gegaan. Thomas reed en heeft dat grote gevaarte superstrak achteruit op de campingplaats in geparkeerd. Claude had het niet beter kunnen doen :). Toen moesten wij nog een wandelingetje verzinnen. Een trail vlakbij de camping liep naar de Vernal Falls. Het eerste gedeelte naar een brug zou makkelijk zijn, daarna ging het stijl omhoog. We spraken af tot aan de brug te gaan maar ja naarmate we verder kwamen werd het steeds mooier en in de verte lokte de Vernal Fall. Besloten werd om door te gaan en dat we aan zouden geven als een van ons terug wilde keren. Dat gebeurde natuurlijk niet en na een zware stijle klim (500 meter) stonden we bovenaan de waterval. Schitterende tocht, je loopt naast de woeste rivier en wordt helemaal nat. Ze noemen het dan ook de Misttrail. En we boffen want dit jaar was er zoveel sneeuw gevallen dat door het smeltwater zelfs in augustus de watervallen nog spectaculair zijn! Het pad was door dat water erg glad waardoor werd afgeraden dezelfde weg terug te nemen. Dit jaar waren er blijkbaar al meerdere doden gevallen (een overzicht van de deaths wordt bij verschillende trails vaak aangegeven, in dit geval ook met een verhaal van een moeder die hier haar 2 zoontjes had verloren...) niet heel fijn want ik wist dat Claude en de boys deze route naar beneden zouden nemen.. Thomas en ik kozen voor de Muir Trail terug waarbij we in eerste instantie nog hoger klommen met schitterend uitzicht van bovenaf op de watervallen. Na twee en half uur waren we redelijk stuk weer op de camping maar het was het absoluut waard geweest. Was dit nu een makkelijkere tocht dan Claude en de boys liepen? Jazeker, de heren kwamen rond half vier enigszins aangestrompeld en ploften direct op de campingstoelen neer. Het was fantastisch geweest maar erg pittig met zware afdalingen en stijgingen waarvan het laatste traject op dat glibberige pad met een onweersbui boven hen. Ze hadden tijdens de tocht nog naarstig gezocht naar tarantula's en slangen maar niets gevonden helaas. Alleen maar hagedissen met en zonder staart die allemaal door Sjoerd zijn gefotografeerd Hij heeft al een hele collectie! Vanavond onze zwemband aan de buren gedoneerd en zoveel mogelijk alles aan het opmaken. De Corona's zijn allemaal op, nu nog even doorwerken met de blikjes budweiser :)