Dag 14

Deel 1 van de Icefield Parkway: Jasper - Saskatchewan Crossing

Dag 14
We hebben gisteren nog tot negen uur buiten gezeten, gezelschap gehouden door een groot grazend hert. Het was vanwege de muggen, dat we uiteindelijk naar binnen zijn gegaan. De ramen hebben we nog wel open gedaan, met de horren er uiteraard voor, want het was nog warm genoeg.
Vandaag begint bewolkt, daardoor missen we misschien de meest felle kleuren op een van 's werelds mooiste routes, maar het is evenzo goed genieten.
Onze eerste stop is bij het uitzichtpunt op Mount Edith Cavell, een van de hogere bergen met haar 3363 meter. Helaas is de top in wolken gehuld maar we komen wel wat meer te weten over David Thompson, de man die hier geëerd wordt met onder andere een eigen rivier, highway en camping. Van 1792 tot 1812 heeft hij 90.000km afgelegd per kano, hondenslee, paard en sneeuwschoenen, en daarbij 3.9 miljoen vierkante kilometer (!) in Noord Amerika in kaart gebracht en daarbij ook nog eens de cultuur van de Aboriginals gedocumenteerd. Het is gewoonweg niet te bevatten!
De volgende stop zijn de Athabasca Falls. Ook hier weer zijn we onder de indruk van de kracht van het water en ook hier weer staan om de paar meter waarschuwingsborden om vooral niet voorbij de hekken te gaan. Twee jaar geleden is er nog een jongen van 24 omgekomen. Vaak overlijden de mensen niet aan de val op zich, maar aan onderkoeling: het water is hooguit 4 graden en dit leidt al binnen een paar minuten tot een gewisse dood.
Goed, tot zover dit opbeurende verhaal…
De Sunwapta Falls zijn de volgende watervallen die we moeten zien (althans, dat vermeldt ons informatieboekje). Ook deze zijn mooi. De verdere route is ook fraai: overal ‘scherpe’ bergen met de nodige sneeuw op hun flanken. We hebben ook vandaag weer geluk met het wildlife: we zien een moeder kariboe met haar kalf langs de kant van de rivier door het water rennen. Moeder is zeer waakzaam en leidt haar kind uiteindelijk weg van wat zij uiteraard ziet als gevaar. We nemen onderweg de nodige foto's van de Athabasca River, waarbij met name de lager gelegen delen heel erg afsteken tegen de gedeeltes die een groter verloop kennen, ofwel brede rustige stroming tegenover de woeste smalle rivierloop. Bij Shutfield zien we de eerste echt grote gletsjer. Als op verzoek begint ook net de zon te schijnen: een plaatje!
Dat vinden meer mensen, want het is aardig druk op de parkeerplaats. Dit is echter niets in vergelijking met de drukte bij het Icefield Informationcenter. Heel veel mensen (wij schatten ook hier weer 80 procent Aziatisch) komen hier om de Skywalk en het Glacier Adventure te doen. Ofwel, een grote brug met glazen bodem (die wij vanaf de weg kunnen zien, maar niets lijkt toe te voegen aan wat je vanaf diezelfde weg ziet) en een tocht met een soort bus naar de Columbia Icefield gletsjer. Dat laatste trekt ons ook niet: we hebben inmiddels al een wandeling naar diezelfde gletsjer gemaakt (foto) en daar erg van genoten. Onze herinnering aan de sneeuwscootertocht op de Vatnajokull (gelegen in IJsland en tevens de grootste gletsjer van Europa) willen we graag levendig houden en niet vervangen door de grote bus met toeristen die vervolgens alleen maar even op de gletsjer staan.
De Columbia Icefields liggen tevens op het hoogste punt op deze route. Als we aan de afdaling beginnen, gaan we van Jasper National Park naar het deel wat onder het Banff National Park valt. Morgen gaan we naar de gelijknamige plaats, maar vandaag genieten we nog even van dit stuk Parkway. Onderweg komen we langs de Weeping Falls: het water valt van een hoogte van 400 meter naar beneden en we moeten hierbij zo ver omhoog kijken dat we bijna achterover vallen. Het is met name de hoogte die deze waterval speciaal maakt. Gek genoeg staat er geen enkel bordje langs de kant om ons op deze waterval te attenderen.
En wat komen we onderweg nog tegen? Big Horn Sheep! Weer een van die vele wilde dieren die hier voorkomen. Het zijn (voor zover wij dat kunnen constateren) 5 volwassenen en 1 kalfje. Een van de volwassenen zal wel een mannetje zijn geweest, want die had echt enorm dikke horens (haha).
Via de Saskatchewan River Crossing, grofweg halverwege de Icefield Parkway, gaan we naar HW11. Een (wellicht door het regenachtige weer) saaie tocht van ruim 40 kilometer brengt ons uiteindelijk bij het David Thompson Resort. Wat een fraaie naam he? Nou de rest valt wel mee hoor (of tegen). Het is dat we de Heli and Hike, die hier een kilometer naast ligt, op aanraden van Jan Doets, voor morgen hebben geboekt, maar anders zijn noch de route noch de camping de moeite van deze highway waard. We checken in op deze hele lege camping in 'the middle of nowhere’ en zeggen nee tegen de 10 CAD die de WiFi per dag moet kosten. Het is sowieso verbazingwekkend dat we, op deze duurste camping van onze reis, ook nog apart moeten betalen voor de douche (uit het jaar kruik) en maar 15 ampere stroom hebben... Met een steen onder een van van de wielen proberen we de camper enigszins horizontaal te krijgen, waarna we ons de gisteren gekochte entrecote met salade goed laten smaken. 's Avonds nog even naar het uitkijkpunt over het Abraham Lake en de dag zit er alweer op.
Verslag opgeslagen en maar hopen dat ze op onze volgende camping (gratis) WiFi hebben...