Dag 5

Reisdagboek naar Pacific Rim National Park

Dag 5
Met prachtig weer breken we rond half negen op van Oceanside Resort. Via Highway 17 richting Victoria en dan de 1 richting Nanaimo. Onderweg stoppen we even voor een koffie-break mèt een Verkade bisquitje. De weg voert langs baaien die deel uitmaken van de Salish, het water tussen het vaste land en Vancouver Island. Af en toe krijgen we er een glimp van te zien. Iets voorbij Parksville pakken we de 4 richting Tofino. Bij Port Alberni moet een stoomtrein rijden maar eenmaal aangekomen bij het stationnetje blijkt dat deze pas vanaf 9 juni in bedrijf is. Vette pech dus. We begrijpen het eigenlijk niet: campings zijn volgeboekt terwijl er niemand meer de receptie bemand om vijf uur 's middags (Oceanside Resort), veel andere campings zijn ook volgeboekt maar een attractie als deze is niet open en het is ook nog eens weekend. Dan maar even een stevige lunch maken: de championomelet, gecomplementeerd met een glas jus de orange smaakt prima.
Als we onze weg vervolgen, worden even later getrakteerd op een mooi stuk van de Taylor river: het water valt hier mooi over grote rotsblokken heen. Een stam, hoog boven op een rotsblok, laat zien dat de waterstand veel hoger kan zijn. Aan een hek vlakbij het trapje naar de rivier zijn vele slotjes vastgemaakt: het lijkt wel een wereldwijde plaag…
Verder op onze route raken we geïntrigeerd door een bordje met de tekst dat er een reuze ceder te bewonderen valt en dat op zo'n 500 meter lopen. Dat moeten we zien en, inderdaad, de ceder ìs reusachtig!
De rest van de weg worden de bordjes met snelheidsbeperkingen talrijker: de weg versmalt, het aantal bochten neemt toe en er zitten wat stukken in met verschillende stijgingspercentages. Feitelijk is de weg gewoon goed te rijden, maar je moet alert zijn op de grote lorry’s die je tegemoet (kunnen) komen.
Aangekomen bij de splitsing gaan we niet links naar Ucluelet maar rechts naar Tofino. Voordat we dit doen vragen we eerst nog de nodige informatie bij het toeristenbureau dat op de splitsing staat. Gewapend met folders en plattegronden komen we rond half vijf op Green Point aan. Deze camping maakt deel uit van Parks Canada. Een vriendelijke en informatieve ontvangst is ons deel. We worden niet alleen met folders maar ook mondeling gewezen op de aanwezigheid van wolven, lynxen en beren. Met name die eerstgenoemde is 5 dagen geleden op de camping gesignaleerd en heeft hierbij een hond aangevallen waardoor men de wolf helaas heeft moeten afschieten. Okay, dat zet je weer met beide benen op de grond. Het is dus ècht uitkijken geblazen.
De camper zetten we op de door ons gereserveerde plek neer en we lopen naar het grote strand aan de Pacific. Raar idee hoor dat je aan het strand staat van een oceaan aan de andere kant van de wereld. We zien vrij snel een zeearend hoog in de lucht: die zal vast op zoek zijn ?naar voedsel voor de jongen. In een rotspoeltje verderop het strand komen we een ondefinieerbaar soort krabje tegen alsook een poeltje met zeeanemoontjes. Verder spotten we 2 ons totaal vreemde vogels. We zullen later wel uitzoeken welke soorten dat waren.
Als we het strand aflopen zien we de zeearend weer. Een nest kunnen we tussen het oerwoud aan bomen niet ontdekken.
Lekker even douchen bij terugkomst en daarna aan het eten. Vandaag staan gebakken aardappeltjes, kipgyros en Griekse salade op het programma; je kunt het slechter hebben.
Rond 8 uur lopen we nog weer even terug naar het strand om mogelijk de zonsondergang te kunnen zien, maar het is èn veel te vroeg èn de ligging van het strand is op het zuidwesten, dus niet goed genoeg. Misschien morgen in Tofino proberen...