Dag 12

Van British Columbia naar Alberta

Dag 12
Half acht gaat onze wekker en (niet onbelangrijk) komen we eruit. We hebben zo'n 320 kilometer voor de boeg van Clearwater in British Columbia naar Jasper in Alberta. We rijden nu toch echt door het Canadese landschap, zoals we dat kennen van de plaatjes: bergen met sparren, brede weg met een woeste rivier er naast en zo af en toe een stuk spoorweg. Op die spoorweg zien we een heeeele lange trein rijden met diverse wagons en diverse ladingen.
Vandaag staat een heuse beren rivier safari op het programma. Bij Blue River steken we daarvoor de spoorbaan en de Thompson River over. We moeten drie kwartier wachten voordat we met de excursie van half twaalf mee kunnen, maar dat doen we graag. Ondertussen 'vermaakt’ de hond van een van de medewerkers ons. Het is een Berner Senner die waarschijnlijk is gekruisd met een Sint Bernard hond omdat ie nogal hoog op z'n poten staat. De kampioen zielig kijken is verrassend lenig als hij over het hekje springt om vervolgens heftig kwispelend in een van de bootjes te springen. Nee, het blijkt niet onze gids te zijn. Dat is een jongen uit Australië die ons, nadat we een zwemvest, jas en poncho aangemeten hebben gekregen en van een kniedeken zijn voorzien, het een en ander uitlegt over wat we (hopelijk) te zien krijgen. Rustig varend gaan we langs een nest waar een arenden paar op zit te broeden. Deze paren voor het leven, maar gaan ieder jaar in de herfst uit elkaar om in de lente weer bij elkaar te komen.
Ruim na het voorbij varen van dit nest wordt het tempo opgeschroefd en 'scheuren’ we met hoge snelheid naar een meer, waarbij de boeg ver uit het water omhoog komt. Dit is het moment waarop je blij bent met die extra kleding en deken! Wanneer de snelheid er weer uitgaat heb je dan ook het idee dat ie verandert in een duikboot. Enfin, iedereen speurt zich suf om langs de oevers een beer of, nog liever, beren te ontdekken. Ik word bekant tureluurs van het kijken door mijn verrekijker… Geen geluk helaas. We spotten wel een Bold Eagle in de top van een boom: echt een machtig mooi beest hoor! Nadat we behoorlijk de gelegenheid hebben gehad om de eagle te bewonderen, varen we nog een keer langs de oever: in een flits zien we een zwarte beer, maar die is helaas net zo snel verdwenen als we hem ontdekt hebben. Een groepje op een andere boot bij een eilandje in het meer heeft meer geluk dus onze gids richt het steven de andere kant op en...jawel!: een zwarte beer (met bruine vlekken), een volwassen mannetje, scharrelt z'n kostje bij elkaar. We kunnen erg dichtbij komen. De boot heeft naast de gewone motor ook een accumotor die wordt aangezet als we bij het wildlife in de buurt komen om ze zo min mogelijk te storen. Het is echt genieten geblazen! Zo'n machtig beest en dan zo dichtbij! Als we weer richting het safari centrum gaan, zien we langs de andere oever nog 2 zwarte beren. Ze zijn niet zo dichtbij en goed te zien als de bruine beer, maar goed genoeg om ze te kunnen filmen en fotograferen. We zijn zeer tevreden over de safari: het kost wat, maar men gaat uit van 1 uur en als het daarbinnen niet lukt om een beer te spotten gaat men gewoon langer door. In onze situatie duurde de excursie ruim 2 uur.
Met dan nog ruim 200 kilometer voor de boeg en het feit dat we naar Alberta toe een tijdszone overschrijden waarbij de klok een uur vooruit moet, maken we op de parkeerplaats even wat crackers om dan weer vrij rap op pad te gaan. Ja, de eerste 500 meter, want net als we de spoorweg weer over willen steken komt er in de verte een trein aan. Die willen we wel zien! Hubbie filmt en ik tel: in totaal 3 locs en...137 wagons! Ja, alles is hier echt veel groter.
De route wordt mooier en mooier maar, voor Canadese begrippen, ook drukker. Trucks mogen hier harder dan bij ons, dus met de net 80km per uur die wij rijden, worden we regelmatig door zo'n grote jongen ingehaald. Bij Mount Robson, die met haar 3954 meter hoogte - zoals gebruikelijk - in de wolken is gehuld (foto), pakken we in het visitorcenter nog wat informatie mee voor de komende dagen. Dat doen ook de mensen die met een ANWB-busreis mee zijn. Dan voelt het toch wel fijn als je gewoon zelf je ding kunt doen hoor.
Langs de kant van de weg spotten we nog een groot hert.
Als we rond half zeven op de Whistler campground (niet te verwarren met de plaats Whistler waar we honderden kilometers terug waren) in Jasper aankomen en de camper neer willen zetten, zien we ook nog een wilde marmot. Het is echt weer bij de beesten af vandaag!
We eten een maaltijdsoep en vullen nog even de watertank bij (en komen daarbij nog weer herten met kalfjes tegen). Omdat we op deze natuurcamping geen echt mooie faciliteiten hebben, douchen we in de camper. Dat gaat uitstekend.
Ons plekje heeft zicht op de besneeuwde top van de berg waar we morgen met de Jasper Sky Tram (een gondel) naar toe willen. Je kunt het slechter treffen….