Dag 7

Van de westkust naar de oostkust op Vancouver Island

Dag 7
We verlaten camping Green Point en als we terugrijden naar de kruising waar we Highway 4 op moeten om van west naar oost te gaan, passeren we de 49ste breedtegraad. Altijd leuk zo'n weetje toch?
Het weer zit wederom heel erg mee. Sterker nog, als we onderweg op een parkeerplaats een kopje koffie zetten en daarbij aan de praat raken met een stel Canadezen, is het gewoon erg warm te noemen. Voor ons Nederlanders blijft het toch vreemd als anderen willen weten wat voor beroep je uitoefent, maar we weten dat dit als belangstelling wordt gezien door de Noord-Amerikanen.
Als de koffie op is, rijden we richting Port Alberni, waar we onze camper weer blij (en onze portemonnee weer minder blij) maken met een flinke slok peut. Ons gemiddelde was 1:3.8... We rijden langs Sproat Lake, waar de nummering van de huizen tegen de 20.000 loopt. Op zo'n relatief dun bevolkt gebied vraag je je af hoe ze dat hebben bedacht. Zoveel huizen staan er echt niet, maar de plek waar ze hier staan is wel erg mooi.
Verderop stoppen we bij de Cathedral Cove waar we een korte maar mooie route lopen tussen geweldig hoge bomen. Hier staat onder andere een Douglas fir, ofwel een ceder soort die vernoemd is naar een botanist, meneer Douglas. Deze boom is zo'n 800 jaar oud en 76 meter hoog. Voor de beeldvorming: de toren van Pisa is 56 meter hoog…
Nog een must-do op dit laatste stuk HW4 (of eerste, het is maar hoe je het bekijkt) zijn de Little Qualicum Falls. We lopen een rondje (ja, we komen zo goed aan onze lichaamsbeweging) waarbij we van het hoger gelegen gedeelte van de waterval naar het lager gelegen gedeelte wandelen. Het is inmiddels flink aan de temperatuur en als we weer terug bij de camper zijn smaakt het flesje water des te beter.
De GPS geeft aan dat we nog 65 kilometer tot aan onze camping in Nanaimo moeten. Die glijden makkelijk onder de bandjes weg. De Living Oceanside Forrest hadden we al van tevoren geboekt en we zijn zeer tevreden met de uitgekozen plek: we hebben een mooi uitzicht over de baai (zie foto). Daar zien we in de verte de? ferry varen waarmee we morgenochtend naar het vasteland zullen gaan. Na wat gegeten en gedronken te hebben, rijden we nog even naar de plaatselijke supermarkt voor de nodige proviand.
De dag loopt alweer ten einde als ik dit verslag maak en upload (ja, WiFi toegang gekocht). We genieten nog even van alle lichtjes in de baai, nemen nog wat te drinken en schuiven de slide weer in: ons wekkertje staat op zeven uur dus we willen onze mede-kampeerders zo vroeg niet storen. Al met al hebben we 700 kilometer op Vancouver Island gereden.