Dag 19

We Hope (n) op een mooie dag

Dag 19
Koeterdekoet zijn we vanochtend, onder een blauw met witte hemel, af en toe begeleid door een zonnetje, opgestaan. Het afval scheiden we: de kinderen van de eigenaars moeten dagelijks de algemene afvalbak van papa en mams doorspitten op recyclebaar afval. Dit levert hen geld op en volgens Lesley worden daar de lonen van betaald. De twee kapjes van ons brood belanden weer bij Harry en de meisjes, althans, bij de meisjes want Harry laat niet alleen de mogelijke kaas maar zelfs al het brood opeten door zijn harem.
Met mooi weer rijden we de poort uit en via drie golfbanen en (tal)rijke prachtige huizen gaan we naar de brug over het Okanagan meer. Na West-Kelowna kiezen we niet het hazenpad maar HW97C richting Merritt. Tot aan de Pennask Pass, die 1728 meter hoog is, hebben we uitzicht op veel, heel veel dennenbomen op puntige bergen. Vrijwel direct na het passeren van de pas verandert het landschap naar meer golvend en een groter aandeel loofbomen. Vanaf Merritt pakken we HW5, ofwel de Coquihalla Highway - voor regelmatige kijkers naar het tv-programma Highway through Hell op Discovery, het programma wat gaat over reddingsoperaties door met name de firma van Jamie Davis - geen onbekende. Gek genoeg zijn er op deze weg meer stijgingspercentages en weersveranderingen dan op de vorige weg. Er ligt hier bijvoorbeeld sneeuw, zelfs op de hoogte waar wij op rijden en die is maximaal 1244 meter. Al dalend beginnen we steeds meer in te zien dat het hier 's winters inderdaad behoorlijk kan spoken. Het grijze, af en toe miezerige, weer blijken we de rest van de dag te houden.
Bij Hope slaan we af naar het gereserveerde Wildrose Campground and RV Park. Geweldig toch hoe de naam je het idee geeft op een super camping te komen, terwijl dit volgens Europese normen toch echt de onderkant van de markt is: je hebt een nette plaats maar van de rest moet je je niet teveel voorstellen. De WiFi is net aan goed genoeg om Whatsapps en de email te synchroniseren, maar internetten en dit verhaal uploaden gaat niet. Dat gebeurt dan ook een dag later. We checken snel in en gaan dan richting het Visitorcenter. We komen langs wat het Postadres van Jamie Davis blijkt te zijn en dus niente noppes voorstelt. Bij het Visitorcenter krijgen we een kortingsbon voor de Hells Gate Airtram die op ons to-do lijstje staat en die zich ruim 55k kilometer van Hope bevindt. De weg er naar toe, officieel onderdeel van HW1, ofwel de Trans Canada Highway, rijden we door de Fraser Canyon. Deze Trans Canada Highway is de enige weg die door alle Canadese provincies loopt en is ongeveer 7800 kilometer lang. Nog een weetje: met z'n bijna 1400 kilometer is de Fraser River een van Canada's langste rivieren. De hoge bergen op dit stuk van de rivier maken je klein en geven je dan ook echt het canyon-gevoel. Al eerder op onze reis zijn we door een deel van de Fraser Canyon gereden namelijk van Lillooet naar Pavilion. Bij Hells Gate Airtram krijgen we na betaling van de entree, als tieners naar een danceparty, een stempel op onze hand. De afdaling (deze Airtram is de enige gondel ter wereld die naar beneden start in plaats van naar boven) duurt geen vijf minuten en gaat hoog boven de Fraser River. Wat men in vroeger tijden heeft moeten ontberen om uiteindelijk hoger stroomopwaarts te komen (denk aan de Goldrush), is onvoorstelbaar. Dat de Natives het niet altijd apprecieerden lieten ze blijken door een aantal onthoofdingen. Het is van alle tijden… De tocht met de gondel zelf is leuk maar we hadden er ons iets meer van voorgesteld. Het is een beetje als 'been there, done that’. Op de bijbehorende brug waait het nogal: we maken wat foto's, lopen er een rondje en gaan weer vrij snel terug. Hubbie kiest bij de supermarkt voor zalm et moi voor een entrecote. Vooral de zalm blijkt van hele goede kwaliteit. Inmiddels hebben we de eerste aanstalten gemaakt met het opruimen van onze spullen. Morgen nog een hele dag in Canada en de dag erna al weer naar huis. De wildlife score is, net zoals onze vakantie, aan het afbouwen: vandaag 1 hert en 1 Bald Eagle.