Dag 13

Wonderschoon Jasper en haar omgeving

Dag 13
We worden wakker met stralende zon. We kijken naar de Jasper Sky Train op de berg achter ons en het is er prachtig helder. Dat is het sein om de camper naar het liftstation te brengen. Als we twee kaartjes hebben gekocht is het nog 20 minuutjes wachten voor we naar boven mogen. De gondels gaan iedere 9 minuten en voor de heenreis krijg je een tijd toegewezen. Onze wachttijd brengen we gepast door met een cappuccino op het terras. Er leven miljarden Chinezen in China, maar we hebben het gevoel alsof we er al minstens 10.000 op onze route in Canada zijn tegengekomen. Op zich niet zo erg, ware het niet dat ze (zeer) luidruchtig zijn en totaal geen rekening met anderen houden. Gelukkig gaat een grote groep in de gondel voor ons, dus onze reis naar de top verloopt rustig. Het uitzicht is werkelijk fenomenaal! We zien diverse meren met kleuren, variërend van blauw naar groen en daar tussendoor de lichtblauw gekleurde Athabasca rivier. Wij dragen zonnebrillen, want de sneeuw is heel wit.
De camera klikt constant: het ene uitzicht is nog mooier dan het andere. Je kunt de berg nog iets hoger oplopen: dat doen we totdat het paadje wel heel erg smal en de afgrond wel heel erg diep wordt. Op de berg luiden we regelmatig een piepende toon, alsof een vrachtauto achteruit rijdt. Dit is echter het geluid wat de marmotten maken die op deze berg (maar ook andere plekken) zitten, vandaar ook de naam Whistler voor de camping.
We hebben nog lang geen genoeg van het uitzicht, maar met maar één dag voor Jasper, moeten we keuzes maken.
Nadat we eten voor onze lunch hebben gekocht, gaan we naar onze volgende keuze: de Maligne Canyon. Het is inmiddels behoorlijk warm, om niet te zeggen, heet. Als we een van de routes bij de canyon, die 50 meter diep is, lopen, komen we via de bovenloop bij de benedenloop uit. Heel mooi, maar dat betekent dat we ook weer omhoog moeten… Met het zweet op de rug lopen we de shop, en wat belangrijker is, het theehuis binnen. De cappuccino met gezonde muffin schuiven we als beloning met veel smaak naar binnen, begeleidt door het geruis van de rivier.
Rond half drie gaan we verder via het Medicine Lake naar Maligne Lake. Onderweg staan er plotseling auto’s aan beide zijden: er loopt een zwarte beer! De parkwachter staat gewoon op de weg, maar wij blijven in de camper: de beer loopt lekker z'n kostje bij elkaar te sprokkelen en komt daarbij op nog geen tien meter langs onze camper. Dit is werkelijk fantastisch!!! Als je uit beeld schuift, blijkt er aan de overkant nog een te lopen. Die wordt dus ook voor het nageslacht vastgelegd. We rijden verder en zien nog een zwarte beer. Aan het formaat te zien is deze nog niet zo gek lang geleden door z'n moeder uit huis gezet.
Bij het Medicine Lake zien we een gigantische hoeveelheid afgebrande bomen: een blikseminslag diep in de grond in juli 2015 heeft deze brand veroorzaakt. Het duurde zelfs 9 dagen voordat het echt tot een grote brand kwam. De brand woedde 13 dagen, maar voordat deze helemaal bestreden was, groeide de eerste nieuwe plantjes alweer: de natuur is sterk!
We verlaten het mooi gelegen meer en rijden door naar het al eerder genoemde Maligne Lake. Dit pittoreske meer met haar kanoverhuur en boottochtjes is ook weer zeer in trek bij de Chinezen. Rustig aan het meer zitten is er niet bij maar we hebben toch voldoende tijd kunnen nemen om ervan te genieten. Als we terugrijden, je wilt het niet geloven, komen we weer een beer tegen: nou nog even filmen en fotograferen dan! Tot we bijna terug bij de weg naar Jasper zijn, zien we nog twee keer een beer langs de weg. Je begint bijna te geloven dat beren hier net zoiets zijn als schapen in Schotland (haha). Als toetje rijden we ook nog langs een groot hert (of is het een kariboe?), die vervolgens besluit voor onze camper over te steken. Het lijkt hier wel een groot safaripark! In Alberta leven er overigens 587 verschillende wilde dieren, we hebben nog even te gaan….
We zitten nu in de plaatselijke bibliotheek, de enige plek waar ze hier WiFi hebben (met onze mobiele telefoons hebben we ook niet eens ontvangst onderweg). Na het uploaden van dit verslag gaan we nog wat eten en ons inlezen voor de dag van morgen. De Icefield Park Way moet (ook) super mooi zijn. Afwachten dus maar. We zijn het er ieder geval over eens dat de vakantie helemaal niet duur is voor de 'million dollar views’ die we vandaag hebben gehad. Onvoorstelbaar dat we dit mogen meemaken!