Dag 12

Bryce Canyon National Park

Hi,
Vandaag stond er, zoals gisteren reeds vermeld, weer een lange rit op het programma. Na iets meer dan 4 uur rijden kwamen we aan in het plaatsje Bryce. Bryce is zeg maar een straat met aan beide kanten een Best Western hotel en nog wat kleine winkeltjes, meer niet. Alles wat hier te vinden is: de supermarkt, het restaurant, behoort allemaal tot ons hotel.
Nadat we in Bryce aankwamen zijn we meteen doorgereden naar Bryce Canyon National Park, de ingang hiervan ligt aan het einde van de weg waar ons hotel aan ligt. We zijn als eerst weer langs het Visitors Center geweest om te kijken naar alle mogelijke wandelroutes. We wisten al dat we de zogenaamde Navajo Loop wilden gaan doen, omdat deze erg mooi scheen te zijn (stond in onze reisgids). Deze rondwandeling is echter maar 2 km lang, dit vonden we wat aan de korte kant (wij bikkels zijn sinds vorige week en gisteren afstanden van minimaal 10 km gewend). Maar omdat de beentjes toch nog wat moe waren van gisteren besloten we het toch niet al te gek te maken. In het krantje wat we bij de ingang van het park kregen stond de populairste route van het park (en tevens de mooiste van de wereld als we de map moeten geloven): de Navajo Loop gecombineerd met de Queens Garden Trail. Deze loop is 4.6 km lang en loopt 150 meter zigzaggend stijl naar beneden en eindigt langzaam kronkelend tussen de kloven en rotsen. Het was weer een ontzettend mooie route om te lopen en het uitzicht was wederom fantastisch. Wat wij aan dit park ook zo mooi vonden, dat waren de vele bomen. We waren nu wel een beetje op de dorre rotsen van de afgelopen week uitgekeken. Het pad liep dan ook door een stukje ‘bos’ en daar hoopten we de Utah prairiehond te spotten. Deze leeft alleen in Zuid-Utah en de beestjes in dit park vormen de grootste overgebleven groep. In de 20ste eeuw waren er 100.000 van deze diertjes en tegenwoordig nog maar 7000! Erg zonde… Maar zoals jullie natuurlijk al verwachten, we hebben ze helaas niet kunnen zien. Wel een soort grote tor die het geluid van een specht maakt als hij vliegt, heel apart.
Het einde van de wandelroute liep ongeveer 1 km lang omhoog, dit was best pittig maar wel erg mooi om te zien. We kregen nog twee natuurlijke bruggen te zien, dus bruggen van zandsteen en de zogenaamde Thor’s Hammer. Aan de laatste was echt niets interessants te zien, maarja het belangrijkste was dat we eindelijk weer de top hadden bereikt!
Na de wandelroute zijn we weer in de auto gesprongen en zijn we dieper het park in gereden naar de diverse viewpoints. Het gaat op een gegeven moment allemaal een beetje op elkaar lijken dus we bleven bij elk viewpoint steeds korter. Wel hebben we bij eentje in de verte een Golden Eagle op de rotsen zien zitten. Dit was erg gaaf om te zien, wat een grote vogels zijn dat! De hoogte waar het park op ligt is tussen de 2400 en de 2700 meter, en omdat het weer bij jullie niet zo heel warm is, moeten we eventjes vermelden dat wij kunnen rond paraderen in ons t-shirt.
Na het laatste viewpoint zijn we richting ons hotel gereden, althans dat dachten we. We stonden aan de verkeerde kant van de straat bij een hotel van precies dezelfde keten alleen met een andere naam zeg maar, wie verzint dat? Maarja, na ingecheckt te hebben zijn we even naar de supermarkt die bij het hotel hoort gelopen, op zoek naar een ontbijtje voor morgen, deze zit er namelijk weer niet bij in helaas.
Na de supermarkt zijn we maar eens onze kamer gaan bekijken en daar zijn we meteen op bed geploft en hebben we ons even ontspannen. Straks gaan we nog even eten bij het restaurant van het hotel.
Morgen staat Zion National Park op het programma, dat is iets minder dan een uur rijden hiervandaan. Hier hopen we wederom een mooie wandelroute te lopen.