Dag 9

Monument Valley

Hallo allemaal,

vandaag zijn we weer vroeg opgestaan (05.45) zodat we op tijd op weg konden richting Monument Valley. Bij de auto aangekomen stond het ijs op de ramen. We merkten gisteravond toen we terug liepen uit de bar dat het erg koud was, maar dat het ook daadwerkelijk zou gaan vriezen hadden we niet verwacht. De temperatuurverschillen hier in het zuidwesten zijn echt bizar. Zo liepen we een paar dagen geleden in Tucson nog in een korte broek omdat het boven de 25 graden was, en nu lopen we met een dikke winterjas omdat het vriest.

Nadat het ijs op de vooruit was ontdooid, we hadden uiteraard geen krabber in de auto, hebben we eerst even snel een 'ontbijtje' gehaald bij het tankstation wat tegenover ons hotel zat. Het ontbijt bestond uit een 'honey bun', oftewel een soort van rond, plat broodje dat proeft naar een donut en glimt van de suiker. Niet echt gezond, maarja er was niets anders...

Het eerste stuk richting Monument Valley was weer een stuk door het park van de Grand Canyon. Dit keer de Desert View drive, het stuk wat we gisteren maar voor een klein deel hebben gedaan. We zijn dan ook even bij het Desert View point gestopt om nogmaals een blik te werpen op de Grand Canyon. Op dit punt zie je de Colorado River vanuit het noorden aankomen en afbuigen naar het westen. In het oosten kon je de woestijn al zien welke we in zouden gaan trekken.

Na de Grand Canyon achter ons gelaten te hebben en de eerste flauwe bocht genomen te hebben zag ik een Coyote oversteken (Danjel miste deze natuurlijk omdat ze net opzij aan het kijken was, hier baalde ze nogal van). Het landschap veranderde weer naar woestijn, heuvelachtig, zandachtig, en kleine struikjes en bosjes. De wegen hier zijn voornamelijk recht en strekken zich ellelang voor je uit. Ander verkeer is zeldzaam, net als bebouwing. De enige bewoners in dit gebied zijn Navajo indianen dus af en toe een hutje en daar hield het bij op.

Na zo een tijdje door gereden te hebben kwamen we eindelijk weer eens een afslag tegen die we ook moesten hebben. Richting Tuba City dit keer, en belangrijker nog: hier waren de "Dinosaur Tracks" waar we natuurlijk niet meer aan gedacht hadden tot we een weinig belovend zelf getekend en ingekleurd bord zagen. En natuurlijk reden we 65 mijl per uur met een vrachtwagen achter ons te drukken ( jawel die rijden hier zelfs 75 mijl per uur *120km/h ) dus we reden er keihard voorbij, en de volgende mogelijkheid tot keren was bijna 3 km verderop.

Maar uiteindelijk weer bij de Dinosaur Track aangekomen worden we meteen meegenomen door een Navajo uit een nabij gelegen dorpje die ons enthousiast uitleg geeft over de dino's, het gebied en ons de pootafdrukken van de dino's laat zien. Echt super interessant, deze sporen zijn achtergebleven in de modder en na een meteoriet inslag 61 miljoen jaar geleden versteend. Er zijn allemaal sporen van raptors tot zelfs sporen van de T-Rex. Ook liggen er versteende drollen, botten, planten, en zelfs eieren. Mega cool, maar ook bizar dat we er gewoon doorheen/overheen konden lopen. We mochten alles aanraken en kregen zelfs kleine fossielen van planten mee en tanden van dino's. De Navajo vroeg alleen om een kleine bijdrage, verder koste het niets! We waren trouwens helemaal alleen met de gids, zo rustig was het. Hij vertelde dat het in de zomer helemaal vol staat met bussen, niet te bevatten.

Na hier vertrokken te zijn, en wederom op de rechte wegen door te rijden, zag ik wederom een coyote staan, en Danjel zat net eventjes een dino drol te bekijken die we hadden meegekregen. Maar gelukkig hebben we hem beiden nog goed kunnen bekijken en zelfs op de foto kunnen zetten.

Uiteindelijk aangekomen bij Monument Valley. Dit is eigenlijk geen vallei maar een woestijn met een soort tafelbergen erin (mega bekend in Hollywood aangezien bijna alle westerns zich hier afspelen, ook Lucky Luck ). Door dit park loopt een 17 mijl lange onverharde weg die je zelf met de auto kan volgen. De weg voert je langs de rotsen. In het park was het mega rustig dus op veel stukken waren we helemaal alleen. Als we dan stopten om eventjes ergens te kijken dan hoorde je helemaal niets, je hoorde je eigen oren suizen, zo stil. Dit was toch best wel een indrukwekkend park, helaas is mijn quest om slangen te spotten ook in dit park niet gelukt.

Nu snel maar een even inchecken bij ons hotel, deze ligt net buiten het park aan de voet van een "tafelberg". Wij hebben hier ons eigen bungalowtje die mega luxe is.

Na dit gedaan te hebben zijn we nog verder noordwaarts gereden richting het plaatsje Mexican Hat (ja ik verzin de namen ook niet, maar het heet zo omdat er een rots staat met een steen erop die op een hoofd lijkt en daar een bredere steen bovenop, de hoed dus). Hier net boven ligt de Valley of Gods. Hierdoor loopt wederom een onverharde weg van 27 km. Deze route zou nog mooier zijn dan Monument Valley, omdat je hier dichter langs de rotsen zou rijden en omdat het hier rustiger zou zijn. Dit klopt aardig. Wij zijn in de gehele rit 2 andere auto's tegen gekomen. De vergezichten hier waren ook mega mooi. Na deze route afgerond te hebben zijn we terug naar het hotel gegaan om een hapje te eten, het is namelijk alweer 6 pm.
Morgen staat ons weer een rit te wachten richting Moab, hier zullen we 2 dagen verblijven en naar alle waarschijnlijkheid 2 parken bezoeken.

Nog een kleine aanvulling van Danjel haar zijde, er bestaan hier geen toiletborstels. In ieder geval in geen een toilet waar we tot nu toe geweest zijn. Ook proeft het kraanwater naar chloor. Klein puntje van aandacht voor Amerika.