Dag 17

Sequoia National Park

Hallo allemaal, alweer ruim over de helft van de vakantie.
Vandaag stond de rit vanaf Death Valley naar Sequoia op het programma, en omdat deze nogal lang was (5,5 uur) stond het wekkertje op 5.15 AM. Om 6 uur zaten we in de auto. Het eerste stuk van de route was door Death Valley tijdens de zonsopkomst, hierdoor hebben we nog mooie uitzichten gehad van de zon die op de bergen begon te schijnen. Tevens zijn we langs een stuk “echte” woestijn gekomen, allemaal van die zandduinen, wel een keer grappig om te zien. Nu kom je erachter dat je zulke dingen eigenlijk alleen van tv kent. Hierna was de rit alleen maar dodelijk saai, veel rotsen dat wel. De rit is zo mega lang omdat er geen wegen vanaf de oostkant (waar wij vandaan komen) door de bergen lopen. Hierdoor moet je dus helemaal naar het zuiden, onderlangs, en daarna weer naar het noorden om zo via het westen het park in te rijden.
Na een rit van 6,5 uur aangekomen in Sequoia National Park. De omgeving hier is gelukkig weer heel anders. Onderweg zijn we nog een olieveld tegengekomen waar allemaal van die ja-knikkers stonden. (weet niet of dit de officiële naam is). Verder zijn hier allemaal sinaasappelplantages en daardoor reden er soms vrachtwagens voor je op de weg, afgeladen vol met die dingen. Nu weten we ook waarom sommige beurs zijn.
Door het park loopt een weg, de General Highway. Deze is 72 km lang en loopt van de zuidwestelijke ingang door het park omhoog, door Kings Canyon National Park die op Sequoia National Park aansluit. Dit is de enige weg die door het park loopt. De weg slingert zich omhoog door het bergachtige terrein. De hoogste bergen in het park zijn 4 km hoog. Tijdens deze rit hadden we heel mooi zicht op de bergflanken om ons heen. Naarmate we hoger kwamen belanden we in het Giant Forest. Hier staan de beroemde Sequoia en Redwood bomen. De Sequoia kan 311 voet (94 meter) hoog worden, een leeftijd van 3200 jaar bereiken, en een doorsnede van 40 voet (12 meter ) halen. De Redwoods halen een iets grotere hoogte, tot 380 voet (115 meter), worden 2000 jaar, en hebben ‘slechts’ een diameter van 22 voet (7 meter). Wat zijn deze bomen mega groot. Niet te bevatten. Op de foto’s kan je pas zien hoe groot ze zijn (als het er op foto’s al uit komt hoor). De grootste Sequoia (het is niet de hoogste) is de General Sherman Tree, deze is 84 meter hoog en heeft een doorsnede van 11 meter. Hij wordt ook wel het meest omvangrijke levende organisme ter wereld genoemd. Om de bomen in zijn geheel op de foto te krijgen moet je echt moeite doen en verder weg lopen. Ik vond dit echt super om te zien.
Na vaak gestopt te zijn en wat foto’s gemaakt te hebben, zijn we even gestopt op een parkeerplaats. Hier hebben we een hapje gegeten. Overal hangen hier op deze parkeerplaatsen borden dat je geen eten mag laten slingeren omdat het berengebied is. Deze hebben we jammer genoeg niet gezien. Na onze 4 sterren lunch (broodjes met peperoni) zijn we naar bovengenoemde grootste boom ter wereld gegaan. Na deze gezien te hebben zijn we nog een stuk verder het park in gereden. Helaas hadden we niet genoeg tijd om de route af te rijden en het andere aansluitende park ook te bekijken. Dus zijn we omgekeerd om nog wat andere dingen te zien.
Als eerste hebben we gekeken bij een omgevallen sequoia waar voorheen auto’s op konden staan, zo groot en sterk is dat ding. Helaas is dit niet meer mogelijk omdat de boom wat aan het rotten is. Wel zijn we er zelf op geweest om een fotootje te schieten. Daarna zijn we verder gereden naar wederom een omgevallen versie. Hier loopt alleen een weg doorheen waar je met de auto door kan rijden. Zelfs met de auto die we nu hebben, niet alleen met Twingo’s. Als laatste stond er nog een kleine wandeling op het programma naar Tharp’s Log. Dit is een uitgeholde stam van een sequoia boom waarin een 19de eeuwse boer heeft gewoond. Erg gaaf om te zien, hij had een heel soort huisje aan de voorkant gebouwd, inclusief openhaard, tafel, bankje en een bed. De wandeling hierheen was 1,2 km lang en Danjel voelde zich totaal niet op haar gemak vanwege de beren. Hertjes, dat was het enige gevaarlijke wat we tegengekomen zijn tijdens deze wandeling.
Na onze korte wandeling op naar het hotel, helaas weer 2 uur sturen, en ook nog dezelfde weg terug als we heen zijn gereden door het park. Doordat we nogal laat waren begon de zon al te zakken, dit gaf ons de mooiste zonsondergang die we ooit hebben gezien (en ik heb al wat mooie zonsondergangen gezien op zee), echt super spectaculair. Zal proberen een foto erbij te uploaden, als het hierop natuurlijk overkomt zoals wij het zagen.
Het was een mooi park, alleen was er 1 nadeel, vliegen, vliegen, en nog eens vliegen, wat een kolerebeesten vlogen er rond, om gek van te worden. Moest het nog eventjes kwijt.
Bij het hotel aangekomen zijn we eventjes uiteten geweest bij een “diner”, lekker amerikaans. De naam was Apple Annie, en het eten was super, mega veel mega goed. Als toetje hadden we samen warme appeltjes (zoals in een appeltaart) met vanille ijs en slagroom, HHeeellll lekker.
Morgen gaan we onderweg naar Yosemite National Park, dit is het park wat ik heel erg hoog op mijn lijstje heb staan. Deze schijnt heel mooi te zijn. Tevens is het ons laatste parkje van onze trip, de tijd gaat snel en de dagen zijn te kort.