Dag 8

Williams & de Grand Canyon

Hallo allemaal,

vandaag zijn we weer vertrokken uit Sedona richting Tusayan, een klein plaatsje op 5 minuten rijden van de Grand Canyon. Na het ontbijt zijn we begonnen aan de 110 mijl lange tocht. Op de helft passeerden we het plaatsje Williams, dit plaatsje staat bekend om Route 66 die er doorheen loopt. Net als Flagstaff waar we gisteren geweest waren. Dit dorpje wilde Danjel toch wel graag zien omdat alle diners en cafés in oude staat waren gehouden. Dus maar eventjes gestopt, en warempel, wat Flagstaff niet had, dat heeft Williams wel. Het is echt een mega leuk dorpje met super veel oude accenten. Ook natuurlijk erg veel souvenirwinkels, waar we dan ook maar ons eerste souvenir hebben gekocht: een bordje van Route 66 voor op het toilet (jawel lekker toeristisch). Na een uurtje rond gelopen te hebben zijn we verder gereden richting de Grand Canyon.

Na de auto geparkeerd te hebben zijn we richting het eerste uitkijkpunt gewandeld, Mather Point, en wauw dit was best indrukwekkend. Wat is dit immens groot en diep, gemiddeld 16 km breed en circa 1500 meter diep. Na hier meerdere foto's gemaakt te hebben (ziet er in het echt veel indrukwekkender uit) zijn we doorgereden naar de westkant van het park (het park loopt vanaf het beginpunt 2 kanten uit, oost en west, de route aan de westkant is 13 km lang en aan de oostkant 42 km) om daar verder te kijken. Na een stuk van ongeveer een kilometer wandelen met meerdere uitkijkpunten hebben we de shuttlebus maar gepakt aangezien de beentjes nog wat moe waren van de wandeling van de dag ervoor. Hierdoor konden we eigenlijk de hele westkant bekijken, maar toch begonnen we na 5 uitkijkpunten een beetje veel van hetzelfde te zien. Dus hoppa terug met de bus richting de auto. Bij de auto aangekomen zijn we richting de oostkant gegaan. Hier hadden we eigenlijk nog maar weinig tijd voor omdat het al 3,30 pm was en we weer aan de westkant moesten zijn rond 5 pm om de sunset mee te maken. Maar toch die kant op gereden en het eerste wat we tegen kwamen waren hertjes die langs de weg aan het lopen waren, erg leuk natuurlijk. Daarna nog even verder gereden naar een uitkijkpunt, Grandview Point. Dit bleek toch weer een klein beetje van hetzelfde te wezen. Dus maar weer terug richting de westkant, waarbij we onderweg weer allemaal volwassen muildierherten (uit de kluiten gewassen herten) tegenkwamen. Dus gestopt en natuurlijk moest Danjel als een kind in de snoepwinkel achter de hertjes aan om te kijken en foto's te maken.
Hierna met haast (maximale snelheid was 25 mijl per uur, 40 km per uur) richting de westkant om de shuttlebus te halen naar Hopi point, het beste uitkijkpunt om de sunset te zien. Wij als slimme Nederlanders hebben natuurlijk het uitkijkpunt ernaast gepakt zodat het niet zo druk was. Dit was best gaaf.

Na de sunset bekeken te hebben zijn we terug gereden naar Tusayan om een hapje te eten en in te checken. Na gegeten te hebben zijn we nog eventjes naar een klein barretje geweest bij Juan de barman. Juan was een mega geniale barman die het beste te vergelijken is met Dory (van de film Finding Nemo ). Hij was constant een verhaal aan het vertellen wat wij in ieder geval niet verstonden en vergat constant alles waar hij mee bezig was. De mensen aan de bar begonnen allemaal een praatje dus we hebben erg gezellig gezeten.

Nu maar weer het bedje opzoeken om morgen weer verder te trekken naar Monument Valley, gelegen in de volgende staat Utah.