Dag 8

Death Valley

Nadat we ons verlies van het niet kunnen zien van de grote bomen in Sequoia hebben geaccepteerd, sluiten we onze dag af in Tulare. Hier genieten we van onze eerste échte Amerikaanse maaltijd in een een echte real American diner. We hebben bij Apple Annie's allebei genoten van een Chicken Fried Steak, wat dus geen kip is, maar het is wel lekker!

Na de regen van de afgelopen dagen vertrekken we met stralende zon vanuit Tulare, een plaatsje aan de I-99 in California. De komende 2 dagen rijden we alleen maar door de droge hitte van de Death Valley met als eindbestemming Las Vegas. Een totale rit van 650km in een auto waar we het precieze verbruik nog niet van kende. In combinatie met de extreme temperatuur van wel 35, misschien 40 graden, waarbij we de airco probeerde te vermijden zorgen voor leuke, maar toch ook wel hachelijke situaties.

Stel je maar eens voor, een SUV die zo'n 1 op 8 loopt waarvan je de tankinhoud niet kent en nergens kunt vinden. Je hebt er alleen mee gereden op vlakke snelwegen met cruise control rond de 100km pu (ja harder mag je hier niet..) en ineens rijd je door een dorre vlakte waar je je airco aan gaat zetten vanwege de temperatuur en plots moet je een bergpas over. Volgens de auto nog een bereik van 280 mijl terwijl we nog 60 mijl moesten rijden. De bergpas was 16 mijl, maar per mijl rijden ging er wel 20 mijl van ons bereik af. We zagen het al voor ons, midden in de woestijn 2 toeristen gestrand zonder benzine. Gelukkig was Sandra zo slim, zij reed namelijk, om rustig naar boven te rijden en niet vol gas om zoveel mogelijk benzine te sparen. Toen we eenmaal boven waren konden we nog 110 mijl rijden. Toen we de pas naar beneden hadden afgelegd moesten we nog zo'n 30 mijl rijden en konden we nog 210 mijl rijden.. bizar maar waar. Bij de ingang van het Death Valley National park gevraagd hoe de weg liep en iedereen gaf aan dat hij vrij flat was. Dus we hebben het gegokt en we kwamen met nog zo'n 160 mijl te gaan aan op onze overnachtingsplaats; een echte Amerikaanse Ranch in de middle of nowhere.

Een ranch met paardenstallen, een echte saloon, oude spullen en noem maar op. Een lekker zwembad van 30 graden Fahrenheit is dan best ineens verkoelend. We hebben hier een lekker rustige middag gehad en zijn vroeg gaan slapen om op tijd weer te kunnen vertrekken.

De volgende ochtend hebben we snel een broodje gegeten en zijn we vertrokken. In ons achterhoofd dat hoe eerder we vertrokken, hoe eerder we in Vegas zouden zijn. Bij de ranch was de enige gasstation in de hele omtrek en de gallon-prijs (3,8L) stond hier op 4 dollar. Normaliter is dit 2,5 - 2,8 dollar per gallon. Dus Danny dacht, we rijden naar het volgende gasstation zo'n 30 mijl verderop zodat we hier zo'n 10 dollar op een tank kunnen besparen. Waar het niet dat het volgende gasstation niet 30, maar 60 mijl verderop lag. Toen de weg ook weer omhoog liep en onze bereikmeter steeds rapper terugliep hadden we ineens vocht op plaatsen staan waarvan we niet wisten dat het kon.. en nee, dit was niet van het weer... ;) uiteindelijk zijn we aangekomen in de staat Nevada met nog zo'n 120 mijl op de teller te gaan. Maar relaxed is anders kunnen we jullie melden.. Dus voor eenieder die ooit richting de Death Valley gaat, tank hem af voor je erin gaat en gok niet dat het je wel even gaat lukken.... :-) Maar dat hadden ze ons ook geadviseerd, maarja.. eigenwijs he :-(

Anyhow, we zijn vanuit Pahrump, het plaatsje in Nevada waar we binnen gereden kwamen doorgereden naar Las Vegas. Waar in California gokken verboden is staan bij het passeren van de staatsgrens de grote borden met Casino en Gambling al langs de weg. Casino, na casino passeerden we tot we over een bergtop kwamen en daar in de verte de hotels opdoemde. We waren er, Las Vegas!

Alle cliches over deze stad zijn waar. Hoe gekker, hoe beter. Niets is onmogelijk en niets is te gek. Over de prijzen van eten en attracties zullen we maar zwijgen. Nouja vooral, we wilde bij het Venetian(thema hotel) in een gondel door de grachten varen, bleek een slordige 140 dollar te kosten. Nah, bedankt..:-)

Wij verbleven in het Bellagio Resort het meest centraal en stiekem ook duurste hotel op de Strip. We hebben onze ogen uitgekeken en de dingen die er te zien waren. Natuurlijk de fontein in de vijver bij het Bellagio, de mensen die je proberen hun club of resort in te lokken, mensen die zich verkleden en er geld uithalen (een man was verkleed als Trump en voor 5 dollar kon je hem bij zijn 'pussy' grijpen...), niets was te gek.

We hebben ons zeker vermaakt met rondkijken, heerlijk eten en ook nog een klein gokje gewaagd 's avonds. Waar het op niets uitdraaide. 's Morgens voor het vertrek dachten we, we gaan geen roulette doen maar gooien 5 dollar in een fruitmachine.. het resultaat werd snel duidelijk, kassa! Wat een heerlijk gevoel om Las Vegas te verlaten met een paar honderd dollar extra in je broekzak.

We verlieten Las Vegas vervolgens om onze reis te vervolgens naar Zion National Park. Natuur die zich voor ons voltrok hadden we nog nooit gezien. Vuurrode rotsen in een glooiend landschap, adembenemend. Om vervolgens na een reis van zo'n 2,5 uur aan te komen bij ons huidige hotel; een lodge. Een knusse locatie van waaruit we de komend weekend verblijven en we morgen een aantal hikes gaan doen door deze prachtige omgeving.

En het mooie aan alles is, er is pas 1 week om en er komen nog 11 mooie dagen!

Tot snel!