Dag 6

Dag 5, 6 en 7 Ucluelet

Op de 5e dag zijn we voordat we naar de volgende locatie vertrokken, in de Butchard's Gardens wezen kijken. In de tuinenwereld een van de beroemdste. De enorme parkeerterreinen wezen er op dat het op deze zonnige zaterdag druk kon worden. En zeker omdat het voor de Canadezen een lang weekend was, vanwege een vrije maandag. De tuinen waren prachtig, de fonteinen spectaculair en de mensenmassa kwamen we pas tegen toen wij de tuin verlieten. Kortom zeer de moeite waard (foto's).
De rit naar Ucluelet (Indiaans voor 'beschutte haven') aan de westkust viel ons tegen. Niet qua natuurschoon, maar wel de reistijd over 300 km. De autoweg heet hier wel Highway, maar dat is niet te vergelijken met onze snelwegen. Ze zijn meestal vierbaans maar in de bewoonde gebieden zijn er om de haverklap kruisingen met stoplichten. Eigenlijk wel goed als je moet 'onthaasten'. Voor ons ook vreemd was dat de fietsers gewoon op de vluchtstrook rijden.
Op dag 6 eerst maar even in de plaatselijke super de proviand aangevuld. Daarna een prachtige 'trail' van een paar uur gelopen (foto's). Dit op aanraden van iemand op straat die zag dat we toeristen waren, geweldig toch. Het was ons de afgelopen dagen al diverse keren overkomen dat je wordt aangesproken als je bv. op een landkaart kijkt of een straatnaambordje zoekt.
De 7e dag (maandag) om half 6 de wekker een klap gegeven. Want we moesten om kwart voor 7 'aan boord'. De 'adventures' om zwarte beren te spotten duren drie uur en worden gehouden bij laag water, dat was vandaag bij zonsopkomst. De beren zoeken aan de waterkant onder de stenen naar hun ontbijt. Garantie op het zien van een beer kon de kapitein ons niet geven, maar we hadden geluk. We hebben er 4 hun kostje zien verzamelen. Verder zagen we een stel wasberen, arenden, zeehonden en zalmen. De korte nachtrust was de moeite waard geweest.
In de middag hebben we weer een 'trail' gelopen. Deze keer startend op een surf strand met hoge golven en stuntende jongelingen in zwarte surfpakken. Het zeewater is hier zo koud dat een pak nodig is. De 'trail' ging door een regenwoud waarbij we steeds op een soort vlonder/brug/trappen liepen, ongeveer een halve meter boven de grond en dan kilometers lang. Heel bijzonder dat je dan de plantengroei onder je door ziet gaan, niets is verstoord/ plat gelopen. ( idee voor in onze tuin? ???? ).