Dag 14

Reisdag 13-14-15

Maandag (14e dag) op tijd opgestaan, dat wil zeggen opgekropen en dan naar beneden klauteren. We slapen in de camper in een uitbouw boven de bestuurderscabine. Het knusheidgehalte wordt voornamelijk verhoogd door het lage en aan mijn kant ook nog schuine plafond. Verder moeten we er 's nachts altijd tegelijk uit want anders moet de achterste slaper (ik dus) er vermoedelijk een uur later alsnog uit. Ja, het is een vakantie met ontberingen.
Over beren gesproken, de berenbel heeft vandaag geholpen, we hebben er geen een ontmoet op onze wandelingen door het nationale park hier in Clearwater. Ze hebben hier inderdaad heel helder water. Je kon soms in de watervallen de onderliggende rotsen zien. Wat we niet hebben gezien hebben zijn de tegen de indrukwekkend krachtige watervallen opspringende zalmen. Maar verder was het ondanks het 60 km hobbelen op een onverharde weg weer een geslaagde dag, zelfs met het rituele opkruipen in de ochtend.
Dinsdag de 15e dag, we zijn op de helft van de vakantie en hebben dus nog een zee van tijd te gaan. Vandaag in Jasper in de Rocky Mountains aangekomen en maar meteen met een gondel naar bijna 2,5 duizend meter. We hadden nogmaals geluk met het weer. Op het moment dat we boven waren was het helder met in de verte een regenwolk. Daardoor maakte de zon er een prachtige regenboog van, misschien waar te nemen op de foto's. Mooi was het, om te zien dat de zon en wolken er steeds voor zorgden dat andere delen van het landschap werden uitgelicht. We vonden het indrukwekkend.
Na het gondelen de camper (op dit continent 'RV' genoemd ) voor 3 nachten op een prachtige ruige (thuis gereserveerde) plek in het RV-Park neergezet. Vanwege die wildernis is er de komende dagen geen WiFi, dus geen verslag online.
Woensdag bleek dat het hier niet alleen in de nacht koud is, maar overdag draagt menigeen handschoenen en muts. Met onze 4 lagen kleding plus een poncho konden we tegen kou en regen. Tijdens onze wandeling langs een canyon, waar in grote diepte het water zich van 'falls' naar 'falls' spoedde, waren we blij met onze poncho's.
Geweldig spectaculair die diepte, het geluid en de kracht van het water, we vonden het geweldig. Daarna een aantal kilometers verder naar een meer waarin het water wel in stroomt maar niet er uit. De indianen waren er al verbaasd over. Tegenwoordig weten we dat de bodem van het meer uit 'limestone' (kalksteen) bestaat en water doorlaat. 16 km verder komt het water pas in de canyon weer boven de grond.
Donderdag waren we na een erg koude nacht voorbereid op een dito dag. Maar al snel bleek dat het weer hier snel om kan slaan; de hele dag helder weer en zon! Het was dus prima weer voor het bezoeken van een paar prachtige natuurgebieden. Schitterend dat soms diep blauwe stille spiegelende water en even later de woest stromende rivier die zich met alle geweld in een kloof stort. Dat alles tegen een achtergrond van ruige met sneeuw bedekte bergen.