Dag 17

Victoria

Vanochtend vroeg uit de veren en op weg naar onze op één na laatste plaats die we deze reis aandoen. De hoofdstad van het eiland is vandaag aan de beurt, Victoria. Even van de ene kant van het eiland naar de andere kant is net even verder als op een eiland a la Texel. Een kleine 300 kilometer met een maximaal stijgingspercentage van 18 % om precies te zijn.

Onderweg hebben we ons natuurlijk niet verveeld, want Esther had een mooi programma in elkaar geflanst. De eerste 2 stops waren natuurstops, met het MacMillan Provincial Park als absolute hoogtepunt.

Wij herkenden een stuk Amerika hierin. De sequoia bomen in Amerika zijn fors ouder, maar als je nagaat dat dat de oudste boom die hier stond al dik 300 jaar oud was toen Columbus Amerika ontdekte is dat best wel impossant. Het zijn overigens Douglas- en cedar bomen (doet het altijd goed bij Triviant oid).

Ook het uitstapje in Duncan vond (vooral) ik indrukwekkend. In dit
typische Canadese stadje is een route uitgezet met totumpalen die door nazaten van de eerste bewoners van Canada (de indianen) zijn gemaakt. Zitten een paar juweeltjes en grote jongens tussen😄

Aan het eind van de dag komen we - best vermoeid - aan in ons hippie hotel genaamd Zed. Leuk hotel, prima service en veel oude gimmicks (typemachine, oude draaitelefoons, draaitafels etc.).

Even op de fiets al Victoria verkend. We weten nu waar onze zodiac voor de “Killer Whale hunt” ligt...... ben zeer benieuwd of we wat gaan tegenkomen, maar dat horen jullie morgen wel.

Overgins had Esther de lachers op haar hand met haar mooie roze fiets die qua lengte past bij een 6 jarig meisje....

Wes aan het einde van de dag nog even blij gemaakt door bij Dennys te eten. Heel veel, heel vet, heel zoet... maar beloofd is beloofd.

Welterusten en tot morgen.