Dag 12

1 augustus 2016: Whistler

Wat weer een topdag! Het is stralend weer, zo’n 24 graden en na een ontbijt in de zon wandelen we om half 11 langs de rivier naar Whistler Village, een afstand van bijna 3 km. Bij de Mount Whistler lift kopen we een daypass gaan in de rij staan voor de gondel. Het is er enorm druk, maar in 20 minuten zitten we in de cabine naar boven. Boven is het 18 graden, de Canadese vlaggen wapperen in de wind en er staat een rij om een foto te maken van het schavot met de Olympische ringen. Ik wacht netjes mijn beurt af en zet Max en Emma op de foto. Daarna wandelen we naar de voet van de Peak Express. Het uitzicht is fantastisch, er ligt nog wat sneeuw en een meertje is hemelsblauw. We nemen de stoeltjeslift naar de top, het is daar nog 15 graden en het uitzicht is fenomenaal. We wandelen wat rond op de ‘top of the world’, toch is het hier nog geen 2300m. Overal staan stapeltjes stenen, de zgn. en er staat een rij voor een enorme Inukshuk. Een Inukshuk is een richtingaanwijzer of mijlpaal die van oorsprong door de Inuit uit het Canadese noordpoolgebied werd gebruikt. We wachten weer netjes op onze beurt om een persoonlijke foto te maken. Dan nemen we de stoeltjeslift weer terug, wat een nog mooier uitzicht geeft over de Whistler vallei met Alta, Green en Lost Lake. Dan nemen we de Peak2Peak cabine naar Blackcomb Mountain. De overspanning van de ene naar de andere top is enorm, een mooie rit.

Als we uitstappen maakt een helikopter zich net klaar om te vertrekken, een mooi gezicht. In het Rendez Vous restaurant eten we een enorme hamburger met friet voor CAD 21,- best lekker voor een keer. Daarna nemen we de stoeltjeslift richting Whistler village. Bij het tussenstation staan een paar mensen te kijken, ze zien een beer. En ja hoor we spotten beer nummer 6 die rustig rondloopt op zoek naar wat voedsel en zich niets aantrekt van de mensen.

De beer komt langzaam onze kant uit en loopt naar de lift waar wij net uitkwamen. Onder de lift loopt hij verder naar boven. Voor ons het signaal om nog maar eens in de stoeltjeslift te stappen naar boven. We hebben een geweldig zicht op de beer en gaan vlak over hem heen. Onderweg zien we ook nog eens een hert met een enorm gewei. Tien minuten later staan we weer op Blackcomb Mountain en stappen gelijk weer in de lift naar beneden. De beer loopt nog steeds onder de lift, wat een topper! Dan gaan we terug naar het dorp.

We slenteren wat rond en zien een bedrijfje dat bungee jumpen verzorgt. Max ziet dat wel zitten. Een uur later zitten Max en ik in de taxi met nog 5 meiden op weg naar de brug om een afsprong te maken boven de rivier. De entourage is geweldig. Er staat een geolied team klaar, die je eerst wegen, dan nauwgezet vastmaken aan het enorme touw. Voor dat je het weet sta je op de rand van de 50 meter hoge brug en hoor je iemand aftellen. Max springt met een mooie zweefduik naar beneden, ik film het geheel en een professionele fotograaf legt het nog eens vast met zo’n 20 foto’s. De ervaring is gaaf en onbetaalbaar, maar in dit geval wel in geld uit te drukken. Sprong 130, taxi 10 en foto’s 40. Als aandenken krijg je nog een leuk t-shirt met Bungee Jump Whistler cadeau. Terug in Whistler lopen we de stevige wandeling terug naar de camping waar we een lekker kippensoepje eten.