Dag 7

27 juli 2016: Jasper NP

Even na 7 uur vertrekken we en een groep elks is nog rustig aan het grazen op onze campground. Deze kudde is gewend aan mensen, ze zijn hier geboren en getogen, maar leven natuurlijk nog steeds in het wild. Wij gaan naar de Maligne Canyon. Op de parkeerplaats aangekomen komen de kinderen uit bed en ontbijten we rustig met ons gebruikelijke ontbijt muesli met yoghurt en verse aardbeien. Ondertussen worden er bussen vol Aziaten gedropt. De trail langs de canyon loopt over 5 bruggen. Wij komen op het pad bij de 2e brug en al die Aziaten lopen over de brug de trail omhoog naar de 1e brug. Wij besluiten derhalve om dan maar eerst verder af te dalen naar de 3e brug. Een goede beslissing, we zijn nu alleen en kunnen volop genieten van de rust en de omgeving. De Maligne River baant zich met brute kracht een weg door de canyon, een mooi gezicht. Na 2 km staan we onderaan de canyon bij de 5e brug. Het was ook handig geweest om daar onze camper te parkeren. We besluiten niet dezelfde weg terug te nemen, maar een pad door het bos, 7h en 7g. Een mooie route die terug leidt naar de 2e brug en waar we helaas weer drommen toeristen tegenkomen. Toch willen wij de 1e brug ook nog bewonderen en klimmen het pad naar boven. De kloof is enorm diep en het is ondanks de drukte zeer de moeite waard. De parkeerplaats is nu overvol en snel vertrekken we richting Medicine Lake.

Een verkeersopstopping duidt meestal op wildlife en ja hoor in de berm is een zwarte beer in gevecht met een bessenstruik. Tegen de regels in stappen we toch even uit en fotograferen en filmen uitgebreid tot we door parkrangers tot de orde worden geroepen en we gauw vertrekken en de beer met rust laten.

We stoppen bij de Scenic Lookout van het Medicine Lake, het uitzicht is fenomenaal. Vorig jaar waren hier flinke bosbranden en dat heeft zijn sporen duidelijk nagelaten. De autoweg leidt helemaal langs de lengte van het meer, prachtig om te rijden. Weer een verkeersopstopping en weer een beer! We zijn helemaal in de jubelstemming, wat ongelofelijk gaaf om te zien.

Bij het Maligne Lake parkeren we aan de rustige oostkant, weg van al die toeristen die een boottochtje willen maken naar Spirit Island, een eiland met een paar sparren in een mooie bergomgeving. Je moet er wel CAD 65,- voor over hebben p.p. ex. Aangezien Canada vergeven is met eilandjes, sparren en bergen gaan wij de gratis Mary Schaeffer Loop van een kleine 4 km. Een mooie trail die eerst de rand van het meer volgt naar een fantastisch uitzichtpunt en dan afbuigt de bossen in. Hier zijn we weer alleen op een enkele tegemoetkomende wandelaar na.

Terug bij het mooie boathouse met zijn rode dak waar je kano’s kunt huren maken we nog wat foto’s en zoeken dan de parkeerplaats weer op. De terugweg via de Maligne Road is weer spectaculair. We komen weer in een enorme traffic jam vanwege een beer. We rijden er doorheen en parkeren de camper netjes naast de weg om een flinke boete te voorkomen. We lopen terug om de beer vast te leggen, wat hij uitgebreid toelaat, wat een feest! Ook fotografeer ik de verkeerschaos. Na een half uurtje vinden we het genoeg en rijden naar Lake Annette om wat te chillen. Wat een heerlijke plaats om te verblijven! Er is een mooie beach en er zijn mensen aan het zwemmen, picknicken, barbecuen, wandelen, kanoën of zoals wij gewoon luieren en een kopje thee drinken. Een plotselinge bui doet ons besluiten om in Jasper een hapje te gaan eten bij de Pizza Hut en wat boodschappen te doen. Max en Emma nemen nog ruimschoots de tijd op de wifi van Tim Horton.

We staan bij de spoorrails nog even te kijken naar de Rocky Mounteneer trein en ook een trein met 140 wagons passeert. Op de 93A richting de camping steekt er een paar auto’s voor ons ineens een enorme grizzlybeer de weg over. Vol ontzag kijken we naar het enorme dier, die wil je tijdens een wandeling niet tegenkomen. We zien nog even zijn enorme kont als hij rustig het bos insjokt. Ongelofelijk en dat vlakbij de camping! 20 uur gaan we buurten bij de Postjes, zij staan een stuk verderop met hun tent. Op de kaart van de camping oriënteer ik me goed op de route en bijna foutloos lopen we erheen. Gezellig drinken we wat bij het kampvuur. Dan krijgt Gert het koud en lust nog wel een biertje en besluit in de schemer even naar onze camper heen en weer te gaan. De heenweg ging nog wel, maar inmiddels was het aardedonker geworden en verdwaalde hij op de terugweg. Toen het wel erg lang ging duren besloot Maarten ons met de auto terug te brengen naar de camper. Brrr wat is het donker en naast onze camper staan grote elks te grazen. We moeten inbreken want Gert heeft de sleutel. De hor wordt vakkundig aan de kant geschoven en Emma klimt door het raam naar binnen. Gelukkig komt niet veel later Gert, hij was blij dat hij de camper had gevonden, het was wel erg spooky tussen al die dieren in het donkere bos.