Dag 24

De highway one kustweg & een bezoek aan Hearst Castle

Vandaag hoeven we maar 250 km te rijden naar de volgende camping waarbij we onderweg ook nog Hearst Castle willen bezoek. Tot aan Hearst Castle is het slechts 150 km maar uiteindelijk doen we er ruim 4,5 uur via de highway 1. Niet vanwege de file hoor, maar deze weg staat bekend als een van de mooiste kustwegen van Californië met adembenemende uitzichten over het rotsachtige land en de helblauwe zee. We moeten onszelf inhouden om niet na iedere bocht te stoppen voor een fotoshoot, want het ene uitzicht blijkt nog mooier te zijn dan het andere. We passeren onderweg een aantal fotogenieke bruggen met grote betonnen bogen, helblauwe baaien met witte zandstranden, zien zelfs walvissen af en toe waterspuitend in het water naar boven komen en spotten niet ver voor Hearst Castle een grote groep zeeolifanten, lekker lui op strand liggend en daarbij af en toe naar elkaar grommen en uitdagend bijten.

Na de middag komen we aan bij Hearst Castle. Deze oorspronkelijke ranch is, als vanuit een droom, in 28 jaar tijd (1919-1947) bovenop een heuvel gebouwd door de schatrijke mediamagnaat William R. Hearst.
Zijn vader vergaarde een fortuin met goud- en zilvermijnen en kocht voor zijn zoon William een noodlijdende krant in San Francisco op, die zoonlief uiteindelijk uitbouwde tot een waar media-imperium bestaande uit kranten, tijdschriften en filmstudio's. Pas op 56 jarige leeftijd huurde William de architecte Julia Morgan in, om voor hem het droomhuis te bouwen waar hij al van kinds af aan over gefantaseerd had. Toen het landhuis af was was het een permanent komen en gaan van vele vele gasten zoals, Charlie Chaplin, Greta Garbo, Clark Gable en andere grote namen van het filmdoek destijds. Zij werden dan ingevlogen op het privé vliegveld onderaan de heuvel of ingereden via een apart treinstel vanuit Hollywood. Dit verhaal wordt nog verder in detail uitgebeeld in de introductiefilm vooraf en brengt de bezoeker meteen al in sferen.
Voor ons bezoek kiezen we voor de 'grand rooms' tour waarna we op eigen gelegenheid nog over het landgoed kunnen wandelen en foto's kunnen maken. Het bezoek eindigt uiteindeljk via het prachtige binnenzwembad, wat gelegen is onder de strakke design tennisbanen.
Het bezoek aan dit 'castle' is dan ook zeker een waardige opvolger van ons bezoek aan slot Neu Schwanstein van zomer vorig jaar. Geweldig !

Hierna moesten we nog ruim 100 km rijden tot de volgende camping die volgens het boekje in de 'hemelse duinen' van 'Grover Beach' liggen. Tsja, alleen na een bezoek aan Hearst Castle blijkt ons gevoel van 'hemels' toch anders te zijn dan de schrijver had van de campingbrochure. En hadden we ook nog de pech dat onze hemelse plek op de camping al bezet bleek te zijn door een wat oudere 'Adam en Eva', die zich een dag vergist hadden in hun vertrekdatum en eigenlijk de ochtend uit dit paradijs vertrokken hadden moeten zijn.

Geen nood, we moeten toch nog wat eten en rijden door naar Prismo Beach waar we in een gezellig Amerikaans restaurant ons avondeten nuttigen.
En verdomd, ook hier vragen ze al (terwijl je nog rustig aan het eten bent) wat je erna als dessert wilt en krijg je al tijdens het dessert de rekening op tafel gepresenteerd inclusief een aantal voorstellen voor het geven van fooi. Dit ritueel hebben we tot nu toe in ieder restaurant al meegemaakt, waarbij we ons de eerste keren er wat ongemakkelijk bij voelden maar nu de exercitie al aardig onder de knie beginnen te krijgen.

Bij aankomst op de camping blijken Adam en Eva toch maar vertrokken te zijn en sluiten we de stekkers en slangen van onze camper weer aan op de nutsvoorzieningen van de camping. Alleen de WiFi ontbreekt helaas in dit paradijsje in de duinen, maar dat geeft niet want dan kunnen we mooi nog wat (na)lezen over vandaag en ons voorbereiden op wat we morgen gaan doen.