Dag 22

Kids naar huis & het is stil in de camper op weg naar Carmel

Vanochtend na het ontbijt zijn we aangereden naar San Francisco International Airport, gelegen op 15 mins rijden vanaf onze camping. Na een laatste Starbucks op het vliegveld hebben we afscheid van elkaar genomen, wat vooral Brigitte zwaar viel na 3 weken intensief met elkaar opgetrokken te hebben. Hen zelfstandig naar huis laten vliegen is niet alleen het einde van een geweldige vakantie met z'n zessen maar misschien ook wel een onderdeel van elkaar loslaten naar zelfstandigheid, waar sluimerend bij de kinderen ook wel behoefte aan is merkten we. Het zijn per slot van rekening natuurlijk ook geen kinderen meer maar (klein) volwassenen, ieder op weg naar een volgende fase in hun leven.

Na hen uitgezwaaid te hebben, hebben we ook meteen maar gebruik gemaakt van de free WiFi op het vliegveld in een van de eetcorners op het vliegveld. Er moest nog ongeveer voor 6 dagen aan verslagen + foto's geüpload worden waardoor we eerlijk gezegd pas 3,5 uur later in de camper zaten op weg naar de volgende bestemming, genaamd Carmel.
Toen we de camperdeur op de parkeerplaats open deden was het wel even vreemd binnenkomen in de enorm grote camper waar nu niemand meer zit te gamen, of te lezen of een spelletje te spelen of gewoon te kletsen.

De rit naar Carmel zou 2 uur duren maar vanwege de drukte onderweg (veel files) en eigenlijk een verkeerd gekozen route via highway 101 (sorry Twan) kwamen we via de juiste route highway 1 pas rond 19.30 aan in Carmel.
Een mondain plaatsje in typisch Engels/ Amerikaanse stijl, met namenbekend vanwege het burgemeesterschap van Clint Eastwood in de 90-er jaren. Wat gegeten in een gezellig restaurant en daarna met de camper nog maar 15 minuten (in het donker) doorgereden naar de camping. Was even zoeken om 'm te vinden in het donker en de weg naar de standplaats was behoorlijk steil, dus we moesten eerst zeker weten of dat dit de juiste camping was.

Voor het slapengaan nog snel even de folders van de omgeving doorgelezen zodat we een beetje weten wat we morgen gaan doen.

En sjee, wat is het dan toch ineens stil in die grote camper. Welterusten !