Dag 14

Reisdag 14 15

12de Reisdag (26/8). We vertrekken weer vroeg; zijn 's ochtends sowieso altijd voor 7 uur wakker. De route is weer heel indrukwekkend en we zien al gauw aan onze rechterzijde de Rocky Mountains met natuurlijk als toppunt de Mt. Robson (3954 m hoog).
We maken een uitgebreide stop bij de Rearguard Falls, in de hoop daar wel de Chinook zalmen te zien springen. We hebben geluk er een aantal te zien en ook te kunnen filmen, al vergt het heel wat geduld. Vlak voor Jasper zien we de Whistler, waar we morgen met de kabelbaan naar de top zullen gaan. Jasper (dorp) ligt midden in het Nationaal Park; dus om het te bereiken betaal je toegangskosten. Vlak voor Jasper begint de provincie Alberta die in een andere tijdzone ligt, n.l. 8 uur vroeger dan in Europa (ipv 9).
We komen aan op een giga camping waar de meeste mensen met de camper naar de douchegebouwen gaan die centraal zijn gelegen. De camping is gelegen midden tussen de bossen en bij de toegangsreceptie wordt gewaarschuwd voor de "elk", een grote elandsoort, die op de camping wordt gesignaleerd (trouwens ook in het dorp) en gevaarlijk kan zijn. Is deze middag in de omgeving van onze staanplaats gesignaleerd. We gaan, na een rondje camping, om ongeveer 20 uur terug naar onze plek en zien de bewuste mannetjes elk staan bij onze camper. Even wachten tot de kust veilig is voordat we naar onze camper gaan.

13de Reisdag (27/8). We starten de dag met een bezoek aan het Informatiecentrum en regelen alvast onze aanwezigheid in de volgende Nationale Parken.
We rijden eerst naar de Maligne Canyon; niet heel groot maar zeker de moeite van het bekijken waard. Het is erg "smoggy" vandaag door de branden in de V.S. en dat belooft niet veel goeds voor ons geplande bezoek aan de "Whistler Mountain" waar we grotendeels met de Jasper Skytram (gondel) naar toe worden gebracht. Bij het informatiecentrum voorspellen ze ook niet veel goeds. Maar ja, we hebben gereserveerd en tot nu toe hebben we steeds geluk gehad, dus wie weet. We worden in 7 min. naar een uitkijkpunt gebracht op 2462 m hoogte. Daarna is het nog 1,5 km klimmen om de top boven de boomgrens te bereiken. De smog begint steeds verder weg te trekken en we hebben prachtige uitzichten; zelfs de Mt. Robson is in de verte te zien. We laten ons niet kennen en gaan als oudjes natuurlijk tot aan de top. Hoezo, conditie opbouwen?
Al met al weer een geweldige dag. Morgen weer een reisdag voor de boeg langs de prachtige Icefields Parkway naar het zuiden.14de Reisdag (28/8). Weer vroeg uit de veren voor een mooie rit naar de volgende camping. Nog even afval weg brengen, staan er ineens 2 Elks vrouwtjes met 4 jongen vlak voor mijn (Toos) neus! Toch maar terug naar de camper; maar goed ook want ook het mannetje komt er al achteraan.
Het is een bewolkte ochtend, met maar af en toe wat zon. Hopelijk knapt het wat op, want onze 2 medereizigers van Doets hebben voor deze middag een helikoptervlucht geboekt. We hebben gisteren bij het info-bureau goede tips meegekregen voor stops onderweg. De prachtige route door de Rocky Mountains brengt ons eerst naar de Athabasca Falls; een spectaculaire waterval, waar de rivier zich in de kwartsiet-lagen heeft ingesleten. Daarna naar de Sunwapta Falls; een zeer turbulente rivier. Onderweg zien we nog 2 overstekende kariboes.
Zo zonnig de Rocky Mountains er gisteren bij lagen, zo slecht zijn ze nu te zien, door de laaghangende bewolking. Tegen de middag begint het te regenen en wordt het steeds donkerder. De eerste dag dat we slecht weer hebben. Vlak voor we stoppen om even te lunchen draaien we nog even een parkeerplaats op om foto's nemen. Als we echter terug de weg op willen blijkt de wegrand zo hoog dat de camper gigantisch heen en weer schudt. Een bovenkastje schiet open en alle serviesgoed duvelt naar beneden. Schade: veel opruimwerk (gebroken glazen, bekers e.d.) en straks wat uit te leggen bij het verhuurbedrijf. Maar ja, het had erger gekund.
De gletsjer die we wilden zien ligt onder een donker wolkendek, dus stoppen we weer pas als het wat beter is. Eind van de middag bezoeken we, in een waterig zonnetje, Bow Summit (het hoogste punt op de route). We zien het prachtige, door de gletsjer turkoois gekleurde water.
We hebben weer een camping midden in het bos in het Banff National Park met een waarschuwing voor beren, poema's en jakhalzen. Toch wel fijn dat we een w.c. aan boord hebben.

15de Reisdag (29/8). Omdat het dal bij Louise Lake zo smal is en de Canadian Railway hier ook doorheen loopt, hoor je de (goederen)treinen (die heel lang zijn en heel frequent rijden) bijna overal. De afstand tussen onze camping en de spoorlijn is hooguit 100 m. en dat hebben we vannacht gehoord; vooral de "stoomfluit". Maar ja, dat hoort er ook bij.
Met mooi weer op weg naar onze eerste bestemming, het meer van Lake Louise. We merken dat het weekend is; het is n.l. poepie druk. We vinden gelukkig nog een parkeerplaats en kunnen dus genieten van de Victoriagletsjer en het prachtige meer met een rijke voorgeschiedenis. Het meer is in 1882 Lake Louise genoemd naar een dochter van Queen Victoria. We verwennen ons zelf met gebak bij de koffie. Het is toch een beetje feest vandaag!
Vervolgens op weg naar Moraine Lake, 10 km verderop. Helaas, geen parkeerplaats meer te bekennen zodat we onverrichterzake terugrijden en misschien maandag een nieuwe poging doen. Wel mooie foto's kunnen maken van de omgeving daar. Trouwens, we blijven fotograferen en filmen.
Nu verder naar ons volgende verblijfadres Banff, het hoogst gelegen dorp van Canada. Het "stadje" is helemaal gericht op het toerisme, zowel zomer als winter. Het is er heel druk, maar wel gezellig. Heerlijk geluncht bij "the old spaghetti factory". Op dit moment weer de contouren van de prachtige bergen eromheen te zien (wat 2 dagen geleden blijkbaar nog niet mogelijk was), maar nog geen mooie plaatjes. Nog steeds veel last van de (brand)smog uit Washington.
Op naar de camping, nog net op tijd voor het begint te regenen.