Dag 23

Reisdag 23

Vandaag echt de laatste dag.na een lekker ontbijt, vertrekken we naar de luchthaven. Eerst moeten we de auto nog terugbrengen naar Hettz. We zijn goed op tijd, maar bij aankomst op het opgegeven adres, blijkt Hertz te zijn verhuisd en het adres dat vermeld wordt, wordt niet herkent door onze navigatie. Whoaaahhhh! Karel krijgt gelijk de zenuwen. Na wat gevraag en gezoek vinden we het adres en we zijn toch nog ruim op tijd op de luchthaven. Een shuttlebus van het verhuurbedrijf brengt ons naar de juiste terminal. Onze koffers ingecheckt en als het goed is worden onze koffers vanzelf doorgevlogen naar Amsterdam in Toronto. Hoeven we zelf niets meer voor te doen.
Het vliegtuig van SD naar Toronto is klein en de beenruimte ook. Karel zit in het midden en niet aan het gangpad. Balen,maar gelukkig zijn de plaatsen achter ons leeg (van de crew) en mag de man aan het gangpad een rij naar achteren. Hierdoor is de plaats naast Karel vrij en kan hij toch zijn benen strekken in het gangpad. Pffff. De service van Air Canada is minimaal, echt uitgekleed. Slechts twee drankjes krijgen we. We hebben ons niet goed gerealiseerd dat de vlucht bij à vijf uur is en dat we dus eten voor de lunch mee hadden moeten nemen. Dan maar een minibussen Pringels gekocht.
In Toronto hebben we precies 35 minuten om te eten voor dat we moeten boarden voor onze vlucht naar Amsterdam. Dan maar een hamburger met patat besteld omdat in onze beschrijving stond dat de maaltijd aan boord een continentaalontbijt zou zijn.
Dat blijkt niet te kloppen. We krijgt alsnog avondeten wat niet erg smaakvol is en we hebben eigenlijk ook geen trek. Toetje is een Brownie. Die eet ik wel op. Dan volgt een vlucht van 7,5 uur. Het lukt niet echt om te slapen.ontbijt krijgen we niet wel een plakje banaencake. Als ' s ochtends de koffie waar we erg naar uitkijken bij onze rij arriveert, krijgen onze buren nog koffie, maar dan begint de turbulentie en worden er geen warme dranken meer geserveerd. Balen zeg, hadden net zo n zin in koffie. Tijdens het vliegen maak ik nog wat foto's. Het is kraakhelder zonder wolken en ik zie de prachtige Canyons onder ons.
Bij aankomst op Schiphol blijkt mijn koffer er niet te zijn. Waarschijnlijk achtergebleven in Toronto. Met nog een aantal passagiers die een connecting flight hadden, formulieren invullen. Als het goed is wordt de koffer morgen of overmorgen thuisgebracht. Uiteindelijk zij we 12.15 uur thuisdankzij Bart en Tom die ons ophalen. We hebben echter nog geen kop koffie gehad en ook nog niet ontbeten. Air Canada krijgt van mij een vette min. Kies ik volgende keer niet meer uit als maatschappij.
Wat een sobere bedoening zeg.
De reis zit er op. Mijn koffer is uiteindelijk maandag keurig thuis bezorgd en nu kunnen we alle indrukken laten bezinken. We moeten het allemaal nog gaan verwerken. Maar we hebben echt genoten van deze onvergetelijke reis en raken niet uitgepraat met al onze verhalen en anekdotes!