Dag 18

Route 66 - Seligman - Oatman - Needles

We zijn al vroeg wakker: half zeven. Ze zon staat al geruime tijd op ons slaapkamerraam te prikken. Buiten is het echt heerlijk. Strak blauwe lucht, geen wind. We gaan dus al vroeg ontbijten. Opruimen en om 8 uur vertrekken we.
Het is op de camping nog heel erg rustig. Er komen wel al mensen terug van het aanschouwen van de Sunrise en er zijn ook al RV die zijn vertrokken. We rijden langs het vliegveld, van waar helikopter vluchten boven de Grand Canyon starten. Het eerste stuk is geweldig, door het bos. Alle dieren liggen denk nog op tuk. We pakken een stuk Highway 40 richting Los Angeles. Bij Ash Fork gaan we eraf. We rijden het dorp in en stoppen bij Ranch House Cafe, zo'n lekker eenvoudig dorps restaurantje. Het is nog maar 9:30, maar weer komt de menukaart en bestek op tafel. Maar we willen alleen maar koffie. Dat is geen probleem. Snel nog even gebruikmaken van het toilet en overstekken naar de benzinepomp en we kunnen Route 66 op.
Als we om 10 uur weer "on track" zijn volgen we de bordjes "old route 66". Ja jammer dus want dat wordt op een gegeven moment een zandpad. Dus omkeren en maar een stuk Highway 40 tot de volgende afrit (139). Daar begint voor ons Route 66. Rond 11 uur stoppen we in Seligman, een stad met veel Route 66 souvenir winkels. We wandelen langs authentieke restaurants en shops. Oude auto's en veel herinneringen uit de tijd dat Route 66 nog DE snelweg was die Los Angeles verbond met Chicago. Het is in Seligman gewoon druk op die 500 meter met restaurants en shops. Vanuit Seligan gaan we verder op de Route 66. Het heuvellandschap veranderd in een immense groene vlakte. Je verwacht weer koeien, maar die zijn bijna op 1 hand te tellen. Op de voorraam regent het met torretjes. Route 66 loopt evenwijdig aan de dubbele spoorbaan van Kingman naar Flagstaff. Mega vrachttreinen die om de 10 a 15 minuten over deze spoorbaan rijden. Vier of vijf diesel locs met 100 wagons, waar op elke wagon 2 grote zeecontainers boven elkaar staan. Rond half een komen we bij de Walmart in Kingman. Weer even snel wat shoppen, wat eten bij de KFC (die hadden we nog niet gehad) en we kunnen rond 13:45 weer door.
Vanaf Kingman zoeken we Route 66 weer op. Het makkelijkst is weer via Highway 40. Bij afrit 44 komen de borden Route 66 en Oatman. Gelukkig mogen we vanaf het oosten richting Oatman rijden. Het is verboden vanaf 40 feet. We weten niet of we asfalt hebben of grind tot Oatman. Dat is vanaf de snelweg nog ruim 25 mile rijden. Maar gelukkig is de gehele weg asfalt. Wel van een slechte kwaliteit. Het zou zo maar een testbaan van Koni schokbrekers kunnen zijn. Het eerste gedeelte rijden we langs veel stacaravans en bungalows die zo maar midden in de zandbak zijn neergezet. En vermoedelijk allemaal nog bewoond worden. Bij veel caravans krijgen wij het beeld van ome Hannes.
Nog 9 mijl aan bergweg en we zijn in Oatman. Gelukkig zijn er weinig tegenliggers, dus we kunnen de gehele weg benutten. Oatman is een oud western stadje waar 2 keer per dag live gunfights worden gehouden. Deze gunfights zijn om 12 en om 14:15. Wij zijn dus net te laat voor deze shows. We wandelen door de hoofdstraat, waar veel ezels vrij rond lopen. Als we het hele dorp gezien hebben stappen we weer op en rijden het laatste stukje naar Needles.
Net voor Needles op de I-95 gaan we tanken. We zijn echt verbaasd over de prijs per gallon ($2,799). We tanken hem vol (18, 351 gallon past er jammer genoeg maar in. Dit is bijna de helft van wat we er begin van de vakantie voor hebben betaald.
Om 16:15 arriveren we op camping Palms River Resort. Aangezien we alles al hebben voldaan, kunnen we snel naar onze plek (75). We zitten tussen 2 bungalows in. Een giga plek waar we bijna de camper kunnen ronddraaien. Als we willen aansluiten blijkt dat wij wel een 30 amps stekker hebben, maar niet de hier noodzakelijke 50 amps. Er is ook maar 1 stopcontact van alleen 50 amps beschikbaar. Dus de kabel gaat weer naar binnen en ik rij met Karin terug naar de receptie. Stef en Rick nemen alvast een duik in het zwembad. In de kampwinkel hebben ze converters liggen. Kosten $ 33,-. Maar ja zonder stroom is ook niks, want dan moet de gehele nacht de generator draaien. Als ik wil afrekenen krijg ik de converter te leen mee. "Wel morgenochtend weer inleveren hoor", zegt de eigenaar. Dat is geen probleem. Tien minuten later hebben we stroom, water en afvoer. Zo wij staan, nu eerst een lekker koud wit wijntje. Wifi is op deze camping wel aanwezig, maar er mag maar 1 device gelijktijdig gebruiken. Dus maar even via de laptop een hotspotje maken. Wel een beetje bekrompen. Veel campings hebben de wifi gewoon open staan en maakt het niet uit met hoeveel devices je er op zit.
Karin maakt ondertussen het eten: macaroni. Alle voorraad moet op.
Terwijl de rest binnen zit onder de airco zit ik nog buiten (rond 21:00 uur). Temperatuur nu nog 38 graden. Het wordt een zweterig nachtje. Welterusten.