Dag 19

Transfer naar LA - Valencia

Vandaag een verplaatsingsdag naar Los Angeles. Of eigenlijk een buitenwijk van LA: Valencia. We doen rustig aan en gaan na ons ontbijt om half 9 rijden. Het is al in de 30 graden. Dus de airco's kunnen vol aan. De grote die op 110 volt loopt, kan onderweg, als de generator aanstaat, aan en het "rijders" gedeelte. Dan blijft het binnen aangenaam toeven. Op naar een wat koelere streek.
We pakken vanaf Needles niet Route 66, maar rijden direct Highway 40 op. Route 66 loopt bijna evenwijdig aan de Highway 40. Op deze manier schiet het iets meer op. Na bijna 2 uur rijden we een stukje Route 66 en stoppen bij Bagdad Café. Een niet als te fris ogend heerschap staat bezweet en met een vette kop haar achter zijn barretje. Vermoedelijk staat ie er al 40 jaar zo. Bagdad Café is 7 dagen per week van 7 (AM) tot 7 (PM) open. De beste man zal nog weinig met vakantie zijn geweest. We bestellen maar gelijk 4 koffie, die ondanks de aanblik van de baas, evengoed nog goed smaakt. We maken wat foto's van deze al zeer antieke tent en besluiten het bij één bakkie te laten en weer door te rijden. Via een kort stukje Route 66 rijden we verder via Highway 40.
Bij Victorville rijden we eerst langs de Walmart voor de (hopelijk) laatste boodschappen en nemen een broodje bij de Subway mee, die we op de parking, voor de RV, in het zonnetje oppeuzelen. De sterke wind maakt het aangenaam. Hadden we overal maar dit weer.
Bij Victorville rijden we de 18 op, een zeer hobbelige weg. Door de harde zijwind lijkt het af en toe net of dat je aan het Skûtsjesilen bent. Via deze 18 steken we een heel eind af en blijven zo wat uit de drukte van Los Angeles. Langs deze 18 grote stukken grond (niet meer dan zand en wat bossies) die te koop staan. Welke zot wil hier nu ook wonen. Ik heb wel een oplossing: opkopen en 15 miljoen zonnepanelen plaatsen. Levert met al die zon uren toch nog geld op. Die 15 miljoen panelen moet makkelijk passen. Maar wie gaat er nu 15 miljoen zonnepanelen voorfinancieren.
Als we even op de 18 rijden komen eindelijk de borden met "Gusty Wind Area". Ja dat hadden we al ontdekt. Als we weer een pomp ontdekken vullen we de RV maar weer. Dat ding lust een flinke slok zeg. De prijs van de benzine verschilt heel erg per staat. In California is hij bijna het dubbele van Nevada en Arizona. Helaas lopen die dingen nog niet op water of waterstof. Van een diesel hebben ze in de VS, uitgezonderd de vrachtwagens, nog niet gehoord.
We komen aan in Palmdale. Tjonge wat een verschil in huizen zeg. Hier staan echt leuke huizen. Vaak in kleine wijkjes met één ingang met een groot hek bij de oprit. Het is hier ook al gelijk veel drukker.
De TomTom vraagt of we gebruik willen maken van de Carpool strook. Geen idee, dus we doen nog maar even niet. Vanaf Palmdale pakken we Highway 14 South. Al snel komt er aan de linkerkant van de weg (tegen de middengeleider aan) een Carpoolstrook, die in dit geval tussen 5 en 9 AM open is. Je mag er alleen maar op als je met 2 of meer in het vehicle zit. En volgens mij is een RV ook een vehicle, dus wij zouden er met z'n vieren gewoon gebruik van kunnen maken. Overigens is de boete wel $ 341,-. Dat is gelijk een beste.
Om 14:30 rijden we (via een klein ommetje (omdat de TomTom Miep de afslag links niet weet)) camping Valencia Travel Village op.
We staan op een plek heel dicht bij het zwembad, en na het aankoppelen besluiten Stef en Rick gelijk maar om deze even uit te proberen. Het zwembad is tot 22:00 uur open, dus alle tijd.
Wij gaan ondertussen uitzoeken wat we morgen gaan doen en het eten klaar maken. Het internet werkt meer niet dan wel. Omdat de receptie dicht is, melden wij het probleem maar bij de nachtportier, die vooraan de ingang in zijn wachthuisje zit. Net terwijl je op het internet wil gaan uitzoeken hoe we in Santa Monica gaan komen, werkt het niet. Geen probleem. De nachtwaker stuurt ons naar een gezamenlijke ruimte tegenover de receptie. Daar staat een oude (XP) pc met printer. Die mag je gebruiken. Dus na wat notities te hebben gemaakt ga ik met Rick maar eens kijken.
Het openbaar vervoer in en om rond Los Angeles is niet wat we in New York en San Francisco wel hadden. Er is wel wat maar het duurt 3 uur met het openbaar vervoer voordat we er zijn. Met de auto, zonder files, is het drie kwartier.
Dus we gokken het er maar op: we gaan met de RV naar Santa Monica. Maar ja, nu uitzoeken waar we het ding parkeren. Er is dus maar 1 echte plek: parkeren naast het strand aan Ocean Boulevard. Eerst nog een wijntje en dan lekker uitslapen. Welterusten.