Dag 9

Dinsdag 9 augustus

Redelijk op tijd opgestaan om op tijd te gaan ontbijten omdat we een zeer pittige weg voorde wielen hebben.
Het regende pijpenstelen maar het eerste deel van de Sterling High Way, was prima maar eenmaal op de Taylor high Way kwamen wij volop in de mist cq laaghangende bewolking en de staat van de weg begon slecht te worden, van eerst asfalt toen gravel en toen veredeld aangewalst zand.
Je rijdt dan min of meer over een zacht wegdek waar je auto een paar cm in wegzakt dan moet je dubbel uitkijken dat je vooral et afdalingen niet te hard rijdt want anders zit je zo in de slip, en dat is met een afgrond naast je niet best.
Onderweg kwamen wij bij het plaatsje Chicken en nodig tijd voor een sanitaire en koffiestop.
Ook dit plaatsje is eigenlijk niets,een koffie/eethuis een benzinepomp en souvenirshop.
De mist was inmiddels gelukkig opgetrokken alleen regende het nog steeds en de weg die al niet best was werd er niet beter op.
Na de High Way de top of de world werd het wegdek opeens zeer goed en het regende gelukkig ook niet meer.
Al snel kwamen wij bij de Canadeze grens waar wij binnen 5 minuten door waren.
Na enig mijlen goed wegdek werd het wegdek weer slecht maar niet zo slecht als eerder op de dag.
Na enige tijd kwamen de reclame borden van Dawson city langs de kant van de weg en was deze lastige rit bijna ten einde.
De veerboot was net vetrokken maar na ca 15 minuten was deze weer terug om ons over Yukon rivier in Dawson City af te zetten.
Het hotel was zo gevonden maar op eerste gezicht een bijzonder plaatsje, ook hier geen wegverharding maar zand een putting geheel.
Aangekomen in het hotel wordt dan ook verzocht om je schoenen uit te doen en een paar crocks die daar staan aan te trekken.
Prima hotel, en ga eerst een pilsje nemen op deze bijzondere rit.