Dag 9

Algonquin Park

Wij hebben heerlijk geslapen in de rustieke omgeving van deze park camping. De camper is voorzien van allemaal horren, zodoende kunnen we de insecten goed buiten houden. Vanwege de black flyes en de musquito’s, die buiten toch wel aanwezig zijn, hebben we besloten om te gaan fietsen. Door de wind, die we tijdens het fietsen zelf produceren hebben we geen last van deze beesten.
Er is een route langs een aantal meren over een oude spoorlijn, die leek ons wel wat. De spoorlijn, die in 1895 aangelegd was voor het vervoer van mensen en granen is in 1942 in ongerede geraakt. De houtindustrie heeft daarna nog een tijdje gebruik gemaakt van deze route. Toen Canada besloot om zuiniger op de natuurschatten in Algonquin te zijn, was dat ook in 1979 ten einde.
Dus wij gingen met een paar extra boterhammen ( goed verpakt i.v.m. met de beren) en wat drinken op pad. Het is een super mooie route. Hebben de nodige vogelgeluiden gehoord en mooie kijkjes over de wateren en de flora bewonderd. Aan het eind van de route wilden we wat gaan eten en drinken, maar kwamen daar om van de kleine vliegjes, die eindeloos om je hoofd blijven vliegen. Onze hoeden met vliegengaas hielpen ook niet, want het is daarmee slecht eten. ?
Dus zijn we omgekeerd naar een plek waar het waaide en hebben daar even uitgerust.
We hadden mooi weer ( zon met af en toe wat wolken en 18 graden) en kwamen weer voldaan bij de bike rent aan.
Rian was wel extra happy omdat we onderweg geen beren tegen gekomen waren. In de winkel maar snel een kurketrekker gekocht, want de wijn van Henk leek ons aanlokkelijk.
Bij de camper aangekomen hebben we de wijnfles geopend en ons tegoed gedaan aan een heerlijk Lindeman wijntje.