Dag 8

Reisdag naar Algonquin Park

Ontbeten bij Gretha en John, hun dochter Linda kwam ook langs om kennis te maken.
Na het ontbijt vertrokken, via een kort bezoek aan het huis van Linda (ook fraai aan een rivier gelegen) zijn we doorgereden naar onze eerste bestemming van onze campertocht: Algonquin Park. Dit Park is een Provinciaal Park. We wapperden al met onze free-ticket-park pas, die we in Nederland hadden gekregen. Helaas met deze pas konden we hier niet terecht. Deze geldt namelijk dit jubileum jaar alleen voor Nationale parken! Maar de man aan de balie van het Information Centre was erg vriendelijk, zoals de meeste Canadezen tot nog toe. Hij vertelde ons geduldig wat er te doen is in het park en hoe het je er voor zorgt dat jouw kampeerplek voor jouw gereserveerd blijft als je met de camper ergens naar toe gaat (de afstanden in het park zijn namelijk behoorlijk groot ; totale breedte is ca 65 km). Dit was namelijk onze eerste ervaring met het kamperen met een camper op een kampeerterrein. Nu ze hebben dat hier als volgt opgelost: bij elke parkeerplek staat een paaltje waarop je de boekingsbon kan bevestigen. Een kopie van de boekingsbon moet in de camper zichtbaar voor het voorraam liggen. Op deze bon staat het kenteken van de camper en de datum van vertrek. Dus als je er met de camper op uitgaat, zien anderen aan het paaltje dat de plek aan iemand anders behoord. Simpeler kan het niet. Tevens is de boekingsbon het parkeerbewijs in het Park zelf. Als je ergens naar toe gaat dan moet het zichtbaar achter de voorruit liggen.
We hadden geluk, de meeste Canadese waren op deze Nationale feestdag al aan het inpakken om naar huis te gaan. Dus toen we aankwamen om 12:00 uur op de camping “Two Rivers” was een groot gedeelte al weer vertrokken en hadden we volop keuze voor een leuke plek in de buurt van het meer.
Na ons wat georiënteerd te hebben zijn we naar het Algonquin Visitor Centre gegaan. In dit centrum is een tentoonstelling en een fraaie film, die het ontstaan van het Park en het leven in het park verklaren. Erg interessant.
Verder hebben we op de terugweg ons eerste wild gezien: een Moose ( een soort eland) in het bos en een rode vos rennend in de greppel langs de weg. Hopelijk zien we komende dagen nog wat meer wild.
Van Henk Lindeman hadden we ook een fles wijn ( een Lindeman 2015) meegekregen. ’s Avonds wilden we deze wijnfles openen, maar er was geen kurkentrekker aan boord( toch een minpuntje van de camper). Dus moest het bij een biertje blijven.