Dag 14

Veel te doen vandaag!

Vandaag vroeg op, want we hebben vandaag veel te doen. Eerst om 8.25 een helikoptervlucht boven de Grand Canyon, dan direct in de auto op weg naar Page voor de Antelope Canyon Tour, daarna rijden we door naar Bryce waar we overnachten.
We moesten voor 8.00 op de heli-port zijn, voor de safety instructie, om rond half negen de lucht in te mogen, nadat ze ons eerst gewogen hadden. Dat was nodig op je plaats in de heli vast te kunnen stellen. Corine ziet erg tegen de vlucht op, maar dat blijkt achteraf alles mee te vallen. We hebben een rustige vlucht, zitten samen met 4 spaans talige medepassagiers in de kist.
Het uitzicht dat we van boven af hebben is niet te beschrijven zo mooi. De foto's zeggen genoeg. Tijdens de vlucht krijgen we een beschrijving van het ontstaan van de canyon, zowel in het Spaans als in het Nederlands te horen door de hoofdtelefoon die we op hebben. Dat is ook wel nodig, want het lawaai is anders zo hard dat je elkaar niet kunt verstaan. Via de microfoon kun je ook met elkaar spreken.
Voor je het door hebt is het al weer voorbij, maar we hebben er allebei van genoten en hadden het niet willen missen.
Snel terug naar het hotel om de koffers te pakken, we moeten 137 mijl rijden, dat is 2 en een half uur, naar Page, waar we een Tour door de canyon gaan maken. We rijden weer een stuk door het nationale park The Grand Canyon en stoppen onderweg nog een keer voor het maken van wat foto's. Het blijft een boeiend schouwspel die natuur, waar we geen genoeg van kunnen krijgen.
Verderop rijden we regelrecht de woestijn in en dat blijft zo totdat we weer wat stijgen en er wat meer begroeide heuvels komen. Als we de weg naar Page in slaan is het weer woestijn wat we te zien krijgen.
De canyon in Page is uniek omdat die slechts een aantal maanden open is voor bezoek. In die periode stroomt er geen water doorheen.
In het regenseizoen verzamelt al het water zich op een plaats en baant zich een weg door een grottenstelsel, dat wordt de Antilope Canyon genoemd. Het wordt beschreven als een van de mooiste canyons in dit gebied en eigenlijk hebben ze daar helemaal gelijk in. Omdat er zich zo veel water verzamelt ontstaan er draaikolken en worden de rotsen op een draaiende manier uitgesleten. Het resultaat is fenomenaal en bijna niet te beschrijven. Via de bedding van de rivier bereiken we de canyon, maar omdat die nu droog staat lijkt het meer op woestijn zand. We zijn er dan ook met een 4 wieldrive met extra grote terreinbanden naar toe gereden, want met een simpele terreinwagen zou je vast komen te zitten. De foto's zeggen meer dan dat ik kan beschrijven.
Na de Tour vervolgen we onze tocht naar Bryce, weer een rit over 138 mijl, waar we doodmoe, vroeg in de avond aankomen.
Vanavond nemen we genoegen met een simpele pizza.