Dag 16

Zion nationaal park

Ik loop achter met de updates en dat heeft alles te maken met internet. In het Zion nationaal park hadden we zeer slecht internet. Ik had een verslag van de dag gemaakt, compleet met foto's en toen wilde dat niet uploaden en was alles voor niets gedaan. Hierbij de herkansing.

We vertrokken na het ontbijt dat we in onze kamer hadden genuttigd, rond half elf uit Bryce nationaal park. Voor een deel gingen we over dezelfde weg als dat we gekomen waren. Onderweg nog even gestopt om foto's te maken van de rotsformatie van de brug waar we doorheen moesten om het park in en uit te rijden.
Op deze route is het invallen van herfst al goed te zien. De eerste herfstkleuren hebben zich al aangekondigd, zeker op de berken, die er met hun gele bladeren prachtig bij staan. Maar het is nog maar het begin, het zal nog veel meer gaan verkleuren, helaas maken wij dat niet meer mee.
Onderweg wordt er diverse keren gewaarschuwd voor overstekend wild en vandaag komen we meer dan tien kadavers tegen die de overkant van de weg niet gehaald hebben. Merendeel herten maar ook een aantal kleine dieren die niet meer herkenbaar zijn.
We kwamen een Duitse Backerei tegen, dus gelijk maar even gestopt en een Berliner bol met koffie/thee genomen. Ook gelijk de lunch voor onderweg besteld en meegenomen. Opvallend was dat we geholpen werden door studentes uit Roemenië, die hier drie maanden hun vakantie doorbrengen en dan de taal leren, maar ook gelijk vakantie houden en de omgeving bekijken. Enorm leerzaam.
Begin van de middag rijden we Zion nationaal park binnen, dat weer een heel ander aanzicht heeft. Via een kronkelige bergweg en een tweetal tunnels, waarvan er een maar in een richting gebruikt kan worden, dalen we al naar het dal van de Canyon.
De bezoekers wordt geadviseerd om niet met de wagen het park in te gaan, omdat er in het park niet voldoende parkeerplaatsen zijn. Er rijdt voor de bezoekers een gratis shuttlebus. Wij mogen doorrijden omdat we een reservering hebben in de Zion Lodge.
We zijn wat vroeg maar de kamer is al klaar en wat opvalt is dat we hier echt midden in het park zitten. Dat heeft ook weer een nadeel want dan moet je wel van de faciliteiten van de longe gebruik maken, omdat er gewoon niets anders beschikbaar is. Om half zes nemen we een tour met een gids van het hotel. Zij doet dit een aantal maanden per jaar en is verliefd geworden op deze omgeving. In de vier maanden dat ze niet hier werkt woont ze in Miami.
Onderweg zien we een aantal herten, maar de verrassing is compleet als we terug zijn, want dan lopen de herten gewoon over het grasveld van de lodge.
Die avond eten we in het restaurant van de lodge. Morgen gaan we een wandeling of ook wel een hike, zoals ze dat hier noemen, maken