Dag 1

Reisdag 1

Van Canyons naar Las Vegas!
Voordat ik begin te schrijven wil ik even laten weten dat we het ontzettend leuk vinden om de reacties van jullie te lezen! Het is leuk om alles wat we meemaken met jullie kunnen delen. Mijlen ver weg van elkaar en dan toch weer even dichtbij. Thanks!

We hebben de afgelopen 2 nachten doorgebracht in Page, Lake Powell. Prima hotel met een lekker zwembad. Gisteren zijn we om 11.30 uur met een gids naar de Antilope Canyon geweest. Met 12 personen in een open Monstertruck en een lokale amerikaanse indiaan die het leuk vond om zo nu en dan het gas er vol op te gooien. Eerst 10 minuten op de verharde wegen en daarna nog 10 minuten door het rode woestijnzand. Je snapt zeker wel dat er aan het nodige stofhappen niet te ontkomen was! Met een big smile stapt hij uit en laat ons uitstappen: "Did you guys enjoy the ride?" Hahaha boefje! We hadden op advies van onze reisadviseur de tickets op dit tijdstip geboekt, omdat de lichtinvallen in de canyon op z'n mooist zijn. Dat verschilt per periode en heeft te maken met de stand van de zon. Het was echt ontzettend mooi. Van de buitenkant rijdt je door het gebied en zie je grote roodgekleurde rotspartijen, maar als je naar beneden afdaalt en aan de voet van zo'n rots ineens een spelonk ziet waar je in mag, dan sta je ineens in een hele andere wereld. Adembenemend mooi. Het rode gesteente dat in ronde vormen is uitgesleten door het water dat met grote druk jaarlijks in het regenseizoen/winter door de canyon heen gestuwd wordt heeft iets bijna onnatuurlijks achtergelaten. Het water wordt met zo'n enorme kracht door de scheur heen geperst dat het omhoog kolkt en een soort kringen en lijnen tekent in het gesteente. Dat doet je denken aan de vacht van de antilope en daar dankt de Canyon dan ook zijn naam aan. De beelden spreken voor zich, al kan ik me voorstellen dat je denkt dat er iets gefotoshopt is. Maar geloof me, dit is puur, made by mother nature!

Omdat we alleen deze dag nog in dit gebied verblijven zijn we na onze excursie en een broodje van de Subway in de auto gestapt en naar The Horse shoe Bend gereden. Ook hiervoor geldt weer dat je er zo voorbij rijdt en geen idee hebt wat voor een schoonheid er even verderop onder aan de rotspartijen te zien is... Het is bloedheet en er wordt gewaarschuwd voor het dragen van sandalen, onbedekte lichaamsdelen en het bij je hebben van voldoende water. Nou, wij waren goed voorbereid, maar mijn hemel wat lopen er figuren rond!! Vooral de Chinezen. Een ware attractie! Compleet ingepakt met hoeden, sjaals, strikken, sokken in sandalen, parasols, monddoeken met daarover nog een windjack! En dat alles in kleurencombinaties die je zelf niet zou bedenken. Je gaat al bijna dood als je er naar kijkt, maar het geeft de wandelroute wel kleur en leidt lekker af.
Aangekomen bij een afgrond schuifelen we voorzichtig naar de rand en worden verrast door wat we daar zien. Dit is het punt waar de Colorade River een U-bocht maakt en water de rots waar hij omheen draait de vorm van een hoefijzer heeft gegeven, vandaar dus ook de naam. Het water is blauw/groen en er heerst een enorme rust. Wat prachtig is dit! See for yourself want we voegen de foto uiteraard bij dit verslag.

Na de wandeling terug zijn we even de zwaar gekoelde Walmart ingegaan. Een enorme winkel waar je werkelijk alles kunt kopen, van voeding voor de dieren tot huishoudelijke artikelen en van Ipads tot een kilo appels. Het maakt niet uit wat je zoekt, het is hier te koop! Na voldoende afkoeling en wat inkopen voor de reis naar Las Vegas gaan we terug naar het hotel, waar we heerlijk aan het zwembad neerploffen.

Zaterdag 13 augustus
We hebben goed geslapen en zijn om 8.15 uur weggereden. Na een blik over Lake Powell gaan we al na een paar minuten de grens van Arizona naar Utah over. Met deze grensovergang verandert ook de tijd: we gaan een uurtje vooruit! In totaal nog zo'n 5 uur rijden.
De weg leidt ons door een leuk plaatsje Kanab genaamd, met de borden naar Zion.
En ja hoor, daar was het Zion national park. De pas voor alle national parcs hadden we al gekocht, dus we konden zo doorrijden.
Bryce Canyon bewaren we voor een volgende keer. :-)

Na een mooie route door Zion verandert het landschap langzaam naar meer woenstijnachtig. De laatste 50 miles gaan we over de snelweg en in de verte zien we Las Vegas opdoemen. We zijn nu in Nevada en daarmee is het uurtje tijdsverschil met Utah weer terug gedraaid. Hoe bizar he?

Vanuit de natuur naar de stad van neon verlichting, de meest grote hotels en overload aan casino's. We gaan het beleven....Vegas here we come!!

X Inge