Dag 11

Reisverslaf 11

Verslag 11
5 oktober
We hebben allerlei weertypes gehad: zon, regen, vorst, kou, als we terugkijken mogen we echt niet klagen we hebben voornamelijk prachtig open weer gehad. Zeker voor deze tijd van het jaar. Soms begon de dag met mist maar vaak trok dit snel op en hadden we een stralende dag. Zoals ook vandaag. Weliswaar is de lucht minder strakblauw dan gisteren maar het is voor de tijd van het jaar geweldig. We ontbijten buiten aan de picknicktafel, er zitten nu gelukkig geen eenden, ganzen of andere grote vogels. De mevrouw die naast ons staat en hier waarschijnlijk pertinent woont of een groot deel van het jaar, heeft voederbakjes hangen, drinkbakjes her en der verspreid en ze gooit van alles voor de vogels. Na het ontbijt gaan we naar de ingang van de camping waar we worden opgehaald voor ons avontuur van vandaag. Jullie willen niet weten wat we aanhebben: ze adviseren om zoveel mogelijk laagjes aan te doen want op zee zal het eg koud zijn. Nou: daar hebben wij gehoor aan gegeven, ik denk zo’n 5 a 6 laagjes over elkaar! We worden keurig op tijd opgehaald, en na de formaliteiten krijgen we instructies en verrassend: we krijgen uit een warmtekamer een beschermend pak. We lijken wel michelin mannetjes en de pakken zijn in ieder geval voor Joke en mij veel te ruim en we liggen dubbel van het lachen. Maar op open zee blijkt dat deze pakken echt geen overbodige luxe zijn. We zitten natuurlijk op een open, super snelle boot en gaan volop tegen de wind. Alleen de boottocht al is een hele belevenis, af en toe stoppen we want de kapitein krijgt van andere boten berichten door. Het duurt toch nog een uur voor we het gevoel krijgen echt wat te gaan zien. We zitten inmiddels in Amerikaans vaarwater maar dat is toegestaan. De kapitein heeft bericht doorgekregen dat er walvissen zijn gesignaleerd, op de plek aangekomen liggen er nog 2 andere boten en wel duizenden vogels zwermen over het water. Wij zijn vol spanning en dan zien we niet ver van ons vandaan een blauwe vinvis, deze komen hier eigenlijk helemaal niet voor dus het is heel bijzonder dat we die zien. Het is een bedreigde diersoort en wordt ongeveer 25 meter lang en 100 ton zwaar. Ze komen op veel wereldzeeen voor en ze trekken duizenden kilometers voort. De jacht op deze beschermde diersoort is verboden: vroeger waren er duizenden maar er zijn niet veel exemplaren meer over. De gids/kapitein was dit soort nog nooit eerder tegengekomen dus was helemaal verheugd en wij natuurlijk ook. Gelijktijdig zien we ook een andere enorme walvis, beiden hoeven niet ver te duiken omdat er hier heel veel vis zit die ze zo op kunnen happen. Daar vliegen vervolgens de vogels weer op af want de walvis neemt weliswaar honderden visjes in zijn bek maar er blijven er ook veel achter. Het lijkt of de walvissen een spel met ons spelen, als we langzaam naar de plaats varen waar ze weer onderduiken, komen ze vervolgens weer meters elders boven. Door rustig te blijven liggen en af en toe langzaam te verplaatsen, wat zeker een voordeel is van varen met deze boten omdat ze snel zijn en zeer wendbaar, kunnen we op zo’n afstand van 20 a 25 meter komen. Het is indrukwekkend om deze gigantische beesten te mogen aanschouwen en iedereen aan boord geniet volop. Op een paar dolfijnen en een zeehond na hebben we verder geen orka’s of andere walvissen meer gezien dus we zullen toch elders op een volgende reis weer een poging moeten wagen om deze alsnog te gaan zien. Met volle vaart en tegen wind varen we terug, we zijn ruim 3.1/2 uur weggeweest. Tevreden stappen we weer aan wal en trekken laag na laag kleding uit. We vinden dat we wel een drankje en een hapje hebben verdiend en op een terras genieten we na. Vervolgens gaan we op zoek naar een winkel waar Peter een nieuw navigatiesysteem wil kopen. Hun systeem is vanaf dag 1 compleet leeg wat niemand snapt maar het is helaas waarheid. Tot nu toe rijden ze veelal achter ons aan maar dat is Peter beu, zeker daar waar het druk verkeer is valt het niet mee om altijd achter elkaar te blijven. Zoals het mannen betaamd denken ze de winkel snel te vinden, maar Joke en ik zijn het op een gegeven moment beu en vragen in een winkel de weg. En jawel hoor, op deze aanwijzing vinden we de winkel snel en is het navigatiesysteem snel gekocht. We wandelen terug naar de camping, wat nog een hele tocht is, we zien de camping op de landtong liggen maar het is geen recht pad. We zitten samen gezellig na te borrelen aan de waterkant en kijken weer naar de ondergaande zon, de watervliegtuigjes die aan en af vliegen en er zijn nu ook veel roeiers en zo op het water. Helaas kunnen we hier niet langer staan dan 2 nachten dus morgen verkassen we naar een camping 6 km. Verderop.