Dag 10

verslag 10

Verslag 10
1 oktober
We doen het vandaag rustig aan met vertrekken, we douchen in het clubgebouw wat geheel tot onze beschikking staat. Het lijkt eerder de lounge van een hotel: mooie banken een heel grote tv scherm, een bar, een biljart, een open haard, daar hadden we wel een avond door kunnen brengen. We rijden naar Coombs waar op de grasdaken van de Old Countrymarket de geiten lopen te grazen, maar daar aangekomen vinden we er weinig aantrekkelijks aan en rijden door naar het Mac Millan Provincial Park,waar we de Cathedral Grove bezoeken. Er staan de laatste restanten van een oerbos wat vroeger het hele eiland bedekte, er staan bomen van honderden jaren oud, de oudste boom denken ze dat ruim 1000 jaar oud is met een omvang van 22 meter en 76 meter hoog. Wat voelt een mens zich nietig naast zo’n reus! De mannen zijn inmiddels behoorlijk melig en lopen dubbelzinnige grappen te maken over kabouters, kleine eekhoorntjes enz. Ze hebben zelf de grootste lol!
We rijden door naar Port Alberni een havenstad, naar zeggen een van de zalmhoofdsteden van de wereld, maar ook daar is al het nodige dicht en besluiten we door te rijden naar Tofino. De rit daarnaar toe is geweldig, we stoppen af en toe om te genieten van het uitzicht en het heerlijke weer. Aangekomen in Tofino hebben we gelukkig snel een camping, we staan aan het strand van de Pacific Ocean, weliswaar moeten we in de 3 nachten dat we hier verblijven 2x verkassen vanwege de drukte maar dat deert ons niet. We nemen de stoeltjes mee naar het strand en na een strandwandeling genieten we van de zonsondergang met een glas wijn. Geloof het of niet maar er zijn weinig avonden dat we later dan half 10 op bed liggen. Alle indrukken en activiteiten vragen de nodige energie en natuurlijk ook de lekker wijn helpt mee!
2 oktober
Vandaag besluiten we een trail te lopen in het Pacific Rim National Park, helaas begint de dag met miezerige regen en de zee is wel te horen maar niet te zien. We gaan toch op pad en al snel knapt het op. We stoppen eerst bij Long Beach waar het druk is met surfers en de golven behoorlijk hoog zijn. We lopen de Nuu-chah-nulth Trail van 5 km heen en terug, door het regenwoud. Het pad is goed begaanbaar en het is een prachtige wandeling die eindigt bij de Florencia Bay. Hans heeft natuurlijk zijn verrekijker mee en speurt de horizon af naar walvissen maar helaas zien we deze niet. Na een welverdiende lunch besluiten we naar het stadje Tofino te rijden voor wat boodschappen. Tofino ligt helemaal in het noorden van het Pacific Rim National Park. Wegens het grote ecologische belang van de Sound werd de streek door de Unesco erkend als eerste biosfeerreservaat van Britisch Columbia. Het is een klein gezellig stadje waar we een mooie galerie bezoeken en nog wat boodschappen te doen en vervolgens op het strand weer te genieten van een prachtige zonsondergang. Je kunt merken dat het weekend eraan komt, de camping staat vol en veel van ons moeten dagelijks wisselen van plek omdat de plek waar we opstaan al eerder besproken was. Enfin: dat houdt ons in beweging en het is ook leuk iedere keer naast andere mensen te staan. De meeste zijn vriendelijk en belangstellend, ze willen weten waar we vandaan komen en of we het naar ons zin hebben. Er staat van alles op de camping: jong en oud, met kinderen, met honden, gigantisch grote campers en hele kleine tentjes en het belangrijkste: iedereen heeft het naar z’n zin, mensen staan buiten te koken of vuurtje te stoken, een glaasje te drinken, kortom: genieten!
3 oktober
Vandaag gaan we apart op pad, Joke en Peter zijn al vertrokken, ook wij rijden richting Ucluelet wat zo’n 40 km ten zuiden van Tofino ligt. We gaan daar de Wild Pacific Trail lopen, beginnend op de parkeerplaats en we lopen naar het Amphirite Lighthouse. Het weer is schitterend, een strakblauwe lucht en een heerlijke temperatuur. De toch is prachtig langs de wilde kust, de golven slaan hoog tegen de rotsen en we blijven bij ieder stoppunt staan om te genieten en foto’s te nemen. We klimmen op de rotsten wat eigenlijk vanwege gevaar niet mag maar we doen het lekker toch. Aangekomen bij de vuurtoren gaan we even verderop op de rotsen zitten en Hans tuurt met zijn verrekijker de zee op. En jawel: we hebben geluk, een walvis is zo’n 200 meter uit de kust en blijft daar steeds opduiken, we genieten en zitten wel een uur te turen tot we hem niet meer zien verschijnen. Helemaal blij vervolgen we onze tocht, onze dag kan niet meer stuk! Na een trail van zo’n 5 tot 7 km zijn we weer terug bij de camper. We besluiten terug naar de camping te gaan en te gaan genieten aan het strand. Joke en Peter zijn er ook en we nemen onze stoeltjes mee. De drank, chips en glazen doen we netjes in een tas want het is eigenlijk verboden drank mee te nemen naar het strand maar geloof me: geen mens die zich daaraan houdt. Velen zitten te genieten met een biertje of een glas wijn. Voor ons is een groep peddle surf aan het beoefenen en er worden opnames gemaakt, wij genieten van deze activiteit die er makkelijk uitziet maar blijkbaar de nodige vaardigheid vraagt. Honden lopen te rennen, vuurtjes worden gestookt, de zon gaat langzaam onder en wij genieten. Hans heeft heerlijk gekookt, vraag me niet hoe hij het voor elkaar krijgt met slechts 2 pitten en een brandalarm wat constant afgaat maar het lukt hem steeds weer. Hans is inmiddels snipverkouden en dat is te merken als we gaan slapen: ik heb een beer in bed in plaats van in het bos!
4 oktober
Vandaag vroeg op, we vertrekken richting Victoria, Joke en Peter hebben 2 campings gereserveerd, gelukkig maar want blijkbaar is het toch nog druk en niet overal is plaats. Vancouver Island heeft niet veel wegen: een van zuid naar noord en halverwege naar het westen dus we moeten eerst een eind terug dezelfde weg. Op de weg naar Victoria ligt Chemainus, een klein plaatsje wat nu beroemd is geworden om zijn muurschilderingen. Het idee om internationale gerenommeerde kunstenaars levensgrote afbeeldingen met culturele, historische en landschappelijke bezienswaardigheden te laten schilderen, ontstond om het toerisme in deze stad in de landbouwregio Cowichan Valley te stimuleren. Het werd een wereldwijd succes. We lopen de meeste schilderingen langs en rijden door naar Duncan welke de thuishaven is van de Cowichan-Indianen en sinds 1980 is uitgegroeid tot ‘City of Totems. Er staan 80 verschillende vaak kunstzinnig beschilderde totempalen met ieder een eigen verhaal. Prachtig en indrukwekkend. We rijden door naar Victoria waar we voor 2 nachten een camping hebben aan de West Bay. Werkelijk geweldig: de camping ligt aan het water met uitzicht op Victoria, er is een kleine jachthaven en drijvende woningen. We hebben geen plaatsen direct aan het water maar kunnen wel onze stoeltjes pakken en aan het water gaan zitten. We genieten, er is van alles te zien en er landen de nodige watervliegtuigjes die boven ons hoofd aanvliegen. Na het eten lopen Hans en ik nog even over de camping om van de sky-line te genieten. Morgen wordt het spannend: we gaan met een zodiac op zoek naar walvissen en orka’s.