Dag 5

Verslag 5

Verslag 5
Zaterdag 19 september
Als we opstaan regent het helaas. We laten ons er niet door weerhouden en gaan toch naar het Glacier National Park om een wandeling te maken. Het lastige is dat het park niet echt een ingang heeft maar een groot gebied beslaat met heel veel mogelijkheden.
De steile bergketens en nauwe dalen van de Columbia Mountains vormen een van de wildste landschappen van West-Canada. Grote delen van de ontoegankelijke Selkirk Range en van de uiterst ruwe Purcell Range werden opgenomen in het Glacier National Park. Het park is zo’n 1350 km2 groot en werd reeds in 1886 opgericht, kort na de aanleg van de spoorweg in het westen van Canada. De Trans-Canada Highway doorkruist dit indrukwekkende berglandschap. Er zijn zo’n 400 gletsjers en ijsvlaktes. Het grootste gedeelte van het gebied is onbegaanbaar en is het rijk van grizzlyberen en de kariboes. Bij het Rogers Pass Discovery Centre krijgen we te horen dat we vanaf het parkeerterrein en wandeling naar boven kunnen maken maar de vraag is of we hoog kunnen komen vanwege de laaghangende bewolking. We gaan op pad, alle vier met stokken, want hier en daar is het steil en glad dus zijn de stokken een handig hulpmiddel. Ik draag de ‘berenbel’ bij me die ons moet behoeden voor de aanval van een beer!!! Het is toch een vreemd idee en ook een wel spannend te weten dat je toch oog in oog kan komen staan met een beer, een confrontatie die we toch liever niet aangaan.
Ondanks de regen is het een prachtige wandeling, we zien veel paddenstoelen, varens, watervallen enz. Na bijna 2 uur zijn we weer terug op het parkeerterrein waar we gezellig in de camper van Joke en Peter koffie drinken. Op de camping gaat Peter een wasje draaien, Joke in de hotspring en Hans zit met zijn laptop gezellig samen in de wasruimte samen met Peter, de reis voor de komende dagen door te nemen. Ik zit in de camper te lezen en zo hebben we het allemaal naar ons zin!

Zondag 20 september
Helaas regent het heel hard als we opstaan, we rijden via het plaatsje Golden waar we even stoppen bij Mc Donalds voor koffie door naar het Yoho National Parc. De route is prachtig maar vanwege de lage bewolking zien we er weinig van helaas, overal komt water van de bergen en het water kolkt in de rivieren. In het Yoho park gaan we naar de Takakkaw Watervallen, die met 360 meter de grootste van Canada is. We trekken onze waterdichte kleding aan maar tegen deze regen is weinig kleding bestand. Het is indrukwekkend, het water dendert met heel veel kracht naar beneden, we zijn flink nat maar dit hebben we toch maar gezien!! We willen eigenlijk nog een wandeling maken langs een lake maar daar zien we vanaf. We rijden door naar Banff waar we voor 2 nachten boeken. Inmiddels zien we de Rocky Mountains wat erg indrukwekkend is, de toppen zijn bedekt met sneeuw, we hopen ze nog beter te kunnen zien de komende dagen. Banff ligt in het dal van de jadegroene Bow River, waarin de kleinere wilde Spray River uitmondt.
Maandag 21 sep
De temperatuur is flink gedaald het lijkt of het gevroren heeft. En: het is prachtig weer. De bus vertrekt vanaf de camping we nemen een dagkaart zodat we ons de hele dag kunnen verplaatsen. We gaan eerst naar de Gondola via het drukke gezellige centrum/ Banff is een geweldig Ski oord, de rijke Amerikanen weten het ook te vinden , je wil niet weten wat voor auto’s hier rondrijden. Gewone auto’s rijden er nauwelijks, het zijn allemaal 4-wheel drives. Het is druk en we staan in de rij maar we zijn blij want de lucht is blauw en de temperatuur prima. Boven gekomen is het werkelijk adembenemend en indrukwekkend, We genieten volop en nemen de nodige foto’s. Met Joke lukt het gelukkig ook allemaal goed ze kan bijna alles gewoon meedoen en we passen ons aan. Na een paar uur te hebben doorgebracht gaan we terug naar beneden. De mannen willen natuurlijk een hamburger. Na de lunch gaan Joke en ik nog even wat rondlopen en de mannen genieten op het terras van een pint. Op de camping installeren we ons met de stoeltjes buiten in de zon met wijn en pel pinda’s! Na het eten gaan Hans en ik nog een wandeling maken over de camping, geweldig, het is nog steeds prachtig weer en de Rockys liggen aan onze voeten.
Dinsdag 22 september
Eerst wat boodschappen gedaan, We rijden naar Lake Louise, dit is een kleine 60 km verder dus we zijn er op tijd. We parkeren de campers en gaan op pad. Joke en Peter zijn hier eerder geweest, wij weten niet wat we kunnen verwachten. Het is zo mooi: het grote turquoise meer, omringd door besneeuwde bergen. Het is heel erg druk met toeristen en wij besluiten de wandeling van 6.5 km. Naar het Thea house te gaan doen, De tocht er naar toe is goed te doen, we stoppen veelvuldig voor foto’s en te genieten van de schitterende omgeving. Als we een eind op weg zijn besluiten Joke en Peter via een andere route terug te keren. Wij zetten door, het wordt steeds moeilijker en steiler maar we halen het. Het Thea house is in 1926 gebouwd door Zwitsers, het gaf trekkers de gelegenheid om primitief te overnachten er is geen elektriciteit of water, waarschijnlijk runt de dochter het nu. Alles is zelf gemaakt, ze bevoorraden zich door de leermiddelen, water enz zelf via dezelfde route mee te nemen , de mensen die er werken blijven daar 5 machten en worden afgewisseld, en 1 of 2 keer per seizoen wordt er aangeleverd met een helikopter. We genieten van het prachtige uitzicht en de gastvrijheid. We genieten ook van de terugtocht en zijn trots dat we het hebben volbracht. Joke en Peter zijn al naar de camping en hebben voor ons ook gereserveerd. We blijven hier 2 nachten want het is een prachtige omgeving met veel wandeltochten.