Dag 6

Verslag 6

Verslag 6
24 september
Vandaag rijden we vanaf de camping 11 km. naar het Moraine Lake (1900 meter) in d Valley of Ten Peaks. De weg er naar toe is kronkelig met prachtige uitzichten en nu nog ijsvrij. Het is inmiddels erg druk en wij moeten onze camper een paar kilometer terug parkeren. We willen een mooie trail lopen maar deze is helaas gesloten vanwege gevaar voor grizzlyberen. Wij kunnen ons daar niets bij voorstellen maar we moeten de waarschuwingen serieus nemen, dus gaan we naar de Rock Pile aan het begin van het meer vanwaar je een prachtig zicht hebt over het meer, we kijken tot de Larch Valley met de bomen die nu prachtig goudgeel gekleurd zijn. We lopen nog een stuk langs het meer en zitten een tijd te op een boomstronk langs het meer van het prachtige uitzicht te genieten. We gaan nog even langs het informatiecentrum waar Hans z’n mail kan nakijken en genieten samen met Joke en Peter van de avondzon. We gaan op tijd naar bed want morgen hebben we een grote afstand te maken
25 september
Om 8 uur rijden we weg op de Icefield Parkway richting Jasper, afstand ongeveer 235 km. Deze route is de meest spectaculaire panoramaroute van Noord-Amerika en gaat langs de hoofdkam van de Rocky Mountains, Het is nog heerlijk rustig op de weg, onze 1e stop is Bow Summit het hoogste punt op deze weg en ligt op 2088 meter hoog. Een korte steile weg brengt ons door subalien naaldwoud naar het Peyto Lake Viewpoint boven de boomgrens. Er ligt sneeuw en we hebben de neiging kersliedjes te gaan zingen, ik heb tenslotte onze berenbel al bij me! Boven aangekomen is een bus Japanners ons voor, we storen blijkbaar in het foto’s nemen en dat wordt ons niet in dank afgenomen, maar als we moeten wachten tot iedereen op de foto staat zijn we nog wel even boven! We hebben overweldigend uitzicht op het smeltmeer Peyto Lake. De kleur is melkwit en wordt veroorzaakt door de tot poeder gereduceerde stukjes gesteente die in het water oplossen. Prachtig. Wij gaan er bij de Saskatchewan Crossing af want wij gaan voor de helikoptervlucht. We kunnen na een paar instructies de lucht in en het is geweldig: Hans zit voorin naast de piloot en geniet zichtbaar. De tocht duurt 20 minuten en we vliegen boven het Abraham Lake en een stukje van de Rocky Mountains. We zien o.a. gletsjers en canyons, watervallen en voor we het weten staan we weer met onze voeten op de grond. Wat een ervaring. Helemaal blij gaan we terug de Icefield Parkway op waar we stoppen bij het Icefieldcentre om te boeken voor een Clazier Adventre , je gaat met een speciaal vervoersmiddel de Clasier op en daar sta je dan: midden op een ijsvlakte die eeuwenoud is. Het is koud en de wind giert maar het is fantastisch.
Om af te sluiten met the Glacier Icewalk: een glasbodem platform van bijna 300 meter hoog boven de Rocky Mountains, alleen de bouw al is indrukwekkend maar om er vervolgens overheen te lopen is bizar. Hans; die heel erge hoogtevrees heeft wil er eerst niet op, het is ook echt eng om de stap te zetten op het glazen pas maar hij doet het toch en we kunnen zelfs een paar foto’s nemen maar dan is het genoeg. Dapper staat hij te wachten tot ik terug ben. Ook hier worden we onder de voeten gelopen door horden Japanners: hebben die mensen massaal vakantie of zo want er lopen er heel veel. Ze hebben blijkbaar een druk programma want ze stormen met hun camera’s overal in een snel tempo voorbij. Daarna nog een kleine 100 km tot aan de camping, daar aangekomen blijkt deze vol te zijn en moeten we uitwijken naar elders. Peter heeft een kleine camping richting Hinton gevonden, weliswaar de verkeerde route voor ons maar we zijn blij een plek te hebben en zien morgen weer verder. Rond deze tijd begint er steeds meer afgesloten te worden vanwege het winterseizoen. Wij hebben een fantastische dag gehad.