Dag 25

Hiken in de grand Canyon

Dag 3 in Grand Canyon NP

Vandaag de 3e en laatste dag in Grand Canyon National Parc. De afgelopen dagen hebben we vooral genoten vanaf de rim, oftewel de rand, van de Canyon. Vandaag is het de dag dat we de Canyon in gaan. Vanwege de temperatuur die vandaag ook weer richting de 30 graden is gegaan hebben we gisteren al besloten om vroeg op pad te gaan. Gisteren hebben we nog even de zonsondergang bekeken maar daarna was het tijd om te gaan liggen. Dus kort na 21.00 uur lagen wij er al in.
Vanochtend bij tijds wakker. Ja ik heb zelfs 9 uur in bed gelegen. Dus om 6.15 vond ik het genoeg en ben met de voorbereidingen begonnen. Eerst natuurlijk even goed ontbeten. En ons normale dingetje gedaan.
Daarna hebben we onze rugzakken ingepakt. Omdat we over een smal pad naar beneden lopen en het grootste deel in de zon moest er ruim vocht meegenomen worden dus 4 liter in ons geval. Tevens wat bananen de bekende nootjes en zonnebrandcrème. Een extra shirt om aan te kunnen doen als je klaar bent met lopen en wat andere kleine spulletjes. Ik gebruik net als de vorige keer mijn fototas als een soort koeltas. Door zijn dubbele wanden blijft het drinken er heerlijk koel in. Ook heeft de tas een prettige draaghouding en hangt hij niet te veel aan je schouders. Natuurlijk de wandelstokken van An mee en de camera’s en voor allebei een petje om een zonnesteek te voorkomen. Al deze wijsheden heb ik natuurlijk niet van mijzelf maar dit wordt aangegeven om de speciale hikers folder voor mensen die willen afdalen in de Canyon.
Om 07:45 stapten we in de shuttle naar Bright Angel Lodge om daar te starten met de gelijknamige trail. Exact 08:15 liepen we de trail op. Op weg naar ons doel en er zijn vast lezers die verder zijn geweest maar voor ons was de eerste rusthut het doel. Deze ligt 325 meter onder de rand en op ongeveer 2,5 km lopen. Dalingspercentage en voor de terugweg de stijging dus rond de 13 % gemiddeld.
Onderweg zagen we al veel mensen omhoog komen die de nacht in de Canyon doorgebracht hadden. Gezien het tijdstip hebben deze vermoedelijk overnacht op ongeveer 925 meter (diepte) van de rand. Voor de echte bikkels, je kunt ook naar de rivier maar dit is op 1320 meter onder de rand. Dit mag je niet doen in een dag vanwege het grote hoogteverschil dat dan 2 keer overbrugt wordt.
Onze tocht verliep vlot het lopen ging goed en met onze stevige schoenen konden we goed grip vinden op de stenen, rotsen en los zand waar je afwisselend over loopt. Sommige waaghalzen liepen op slippers of college schoenen. Tja wie mooi wil zijn gaat snel op zijn … we zagen diverse keren de condors over ons heen komen terwijl wij de afgelopen dagen naar beneden keken om ze te zien. De vroege start bleek niet verkeerd want ondanks dat het nog geen 09.00 uur was liep de temperatuur op de trail al flink op. Ook naar beneden begonnen we al flink te zweten. Na ongeveer 1 uur lopen waren we al beneden veel sneller dan verwacht. De verleiding om dan nog maar even door te lopen naar het 2e rustpunt is dan groot, want het gaat zo lekker en je voelt nog geen echte vermoeidheid. Wij hebben ons echter aan ons plan gehouden. De beperkte hartcapaciteit van Anneke is iets waar we gewoon rekening mee houden en we genieten van wat we wel kunnen doen. Nadat wij even rust genomen en ook even het hier aanwezige toilet gebruikt hadden hebben we gegeten en de vochtvoorraad aangevuld. Er was toch al bijna 1,5 liter opgegaan. Na een half uurtje zijn we vertrokken richting de top.
Het is natuurlijk gelijk merkbaar dat je nu stijl tegen de berg op loopt en natuurlijk ook dat de temperatuur snel aan het oplopen is. Er was geen wind en ook geen wolkje aan de lucht. We zijn dan ook van schaduwplek naar schaduwplek gelopen. In totaal hebben we een keer of 8 pauze gehouden en daar bij flink gedronken. Halverwege hebben we ook even de bananen genuttigd. Voor de extra energie namen we een paar nootjes en als of ze het weten. Zodra je met een bakje of zakje ritselt verschijnen er uit het niets een paar grondeekhoorns die mooi voor je gaan zitten om te kijken of je misschien wat wilt geven. Hetgeen overigens streng verboden is. Ook loop je het risico om gebeten te worden als je niet goed oplet. Dus niet voeren alleen fotograferen. Behoorlijk moe maar zo trots dat ze het gered had kwam An om 11:45 uur boven en ja ze was er nu ook daadwerkelijk in geweest, THE GRAND CANYON.
Goed gedaan je bent een doorzetter An en ik vond het leuk om dit met je te mogen doen.
Boven hebben we even gezeten en zijn toen met de shuttle naar de Grand Store gegaan om daar lekker een Pizza te eten. Daarna terug gewandeld naar de camper. Tijd voor An om te rusten. Ik heb even de schoenen ontdaan van de verschillende kleuren stof en de tassen verder uitgepakt.
Om An rust te geven ben ik maar weer even op herten safari geweest. Met succes 3 x een Elk en 1 maal een Mule Deer. Helaas nog geen mannetje dus geen geweien. Bij terugkomst was An al lekker opgeknapt en hebben we de spullen gepakt om lekker te douchen. Toen we de camper uitstapten zagen we 2 Elken over de camping lopen gewoon tussen de campers door. Tja kamperen in een nationaal park het blijft uniek.
Vanavond hebben lekker gegeten in de camper en nog nagenoten van de mooie dag die we weer achter ons hebben.
Morgen gaan we vertrekken richting Kingman. We slapen daar op een camping in een klein plaatsje Chloride maar gaan eerst nog even een stuk over de beroemde route 66 rijden. Onze stop zal zijn in Seligman een dorpje waar veel aan de vervlogen tijden van route 66 herinneren.
Hoe het allemaal zal gaan jullie lezen het in de volgende update.