Dag 14

laatste dag Yellowstone

3e en laatste dag in Yellowstone.
Vandaag alweer de laatste dag in Yellowstone, al is dit niet helemaal waar want morgenochtend rijden we nog een stuk naar het zuiden door het park. Een deel dat we nog niet bekeken hebben.
Vandaag stond Lamar Valley op het programma. An had gisteravond een behoorlijke hoofdpijn maar werd vanmorgen fris en opgewekt wakker. Dus rond 8 uur na een lekker ontbijt eerst even naar het tankstation gereden. Gelukkig konden we nu wel propaan tanken en kunnen we dus voorlopig koken en hebben we warmwater aan boord voor de afwas etc.
Lamar Valley ligt in het Noordoosten op ongeveer 40 km van onze camping. We reden wederom via Canyonvillage. Hier hebben we nog even de northrim van de Yellowstone Canyon bezocht. Mooie wandeling die uiteindelijk naar een uitkijkpunt voert met zicht op de waterval en zeker net zo bijzonder een nest van een roofvogel. In het engels is het een Osprey. Mocht een van de lezers het weten hoor ik graag de Nederlandse vertaling.
Net na het passeren van Towerfalls werden we opgehouden door een Bighornsheep. Deze liep over de rijbaan voor ons en dat ging niet snel. Gelukkig kon ik er na enkele minuten langs en konden we een stop maken bij een uitkijkpunt waar we ook koffie gingen drinken. Terwijl An de koffie ging zetten ging ik wat foto’s maken.
Er bleken heel veel van dit soort bighornsheep op de kliffen tegenover het uitkijkpunt te zitten. Gevaarlijk dicht bij de rand lopend hetgeen hun blijkbaar geen moeite koste. Ik zou niet willen ruilen want 1 misstap en je ligt 100 meter lager in de rivier. Leuk om toch even gezien te hebben.
Na de koffie zijn we doorgereden naar Lamar Valley. Gelijk aan het begin zagen we een paar antilopen staan ja een soort die hier voorkomt en als antilope aangegeven staan. Vanaf een parkeerplaats stond ik deze beesten de observeren en probeerde ik een foto te maken. Op dat moment riep An, wat rent daar over de berg. Gelijk de camera er op gericht en foto’s gemaakt maar helaas met de standaard lens. Het rennende beest verdween voor ik mijn telelens had gemonteerd tussen de bomen. Toch even terugkijken op de camera. Ja hoor een beer. En zojuist op de laptop teruggekeken blijkt het wederom een zwarte beer te zijn. Ver weg maar wij tellen hem als gezien.
Na alle opwinding en enige tijd wachten of de beer nog weer te zien was zijn we verder gereden. Na een kleine vernauwing bij een stroomversnelling doemde de Lamar Valley in al zijn glorie voor ons op. Een groen vallei met in het midden de Lamar rivier kronkelend en aan beide kanten op de oevers honderden bizons. Verschillende kuddes lagen hier te rusten of liepen te grazen. Zo ver we konden kijken zagen we dit tafereel. Wat een mooi gezicht. We zijn langzaam de vallei doorgereden en ontdekten dat er naast de bisons ook veel antilopen op de graslanden liepen. 2 er van liepen kort langs de weg en staken deze op een gegeven moment vlak voor onze neus over. Op hun gemak want de auto’s stoppen hier keurig als het wild aanstalten maakt over te steken. De weg loopt niet helemaal tot het einde van de vallei maar buigt na driekwart af naar de Noordoostelijke uitgang. Wij hebben deze genomen en zijn net buiten het park gekeerd. Gewoon omdat we dan nog even de borden van het park konden fotograferen en omdat we dan in een andere staat waren.
Want tot nu toe zijn we in Nevada, Californië, Idaho, Wyoming en nu dus ook Montana geweest.
Foto gemaakt en dus weer het park in. Of het zo moest zijn weten we niet maar vlak bij een parkeerplaats zag An met haar scherpe blik iets lopen. Ik moet ook nog de weg in de gaten houden dus heb niet altijd de kans om mij heen te kijken.
Remmen dus en de camper gestald. Telelens er op en lopen. Wat een mazzel hebben wij loopt er een vrouwtjes Eland met 2 jongen op ongeveer 100 meter afstand. Wel zat er een riviertje tussen. We hebben wel een kwartier lang naar de 3 elanden staan kijken en daarbij de camera’s hun werk laten doen. Deze kunnen we dus wel bewijzen.
De dag kan niet meer stuk, maar je weet nooit of er nog meer moois opduikt. De rit terug door de vallei gemaakt en weer genoten van alle mooie natuur. Helaas geen bijzondere dingen gezien gewoon weer een paar honderd bizons (schreef hij zonder blozen)
Ook de plek waar we de beer hadden zien rennen was verlaten. Omdat we ruim in de tijd zaten hebben we besloten nog een keer naar Mammoth Srings te rijden. En daar naar de Roosevelt Arch te gaan kijken. Dit is de oorspronkelijke ingang van het Yellowstone park. Onderweg zagen we verschillende hertensoorten langs de weg lopen. Waarvan een aantal met een flink gewei. De Arch blijkt net buiten het park te liggen dus ook deze uitgang maar even genomen. Fotomomentje en toen weer naar binnen. In Mammoth Springs waren ze met een grote heli aan het vliegen deze maakte behoorlijk lawaai. Er sloegen gelijk een paar honden van de plaatselijke bewoners op de vlucht en deze renden de weg over. Voor zover wij gezien hebben ging alles goed. Wij zijn verder gereden richting de camping waarbij we nog wel even zijn gestopt bij de plek waar wij onze eerst beer gezien hebben. Helaas helemaal niks te zien. Een stukje verderop zagen we een aantal herten staan die richting een poeltje liepen. En ja hoor weer een parkeervak en dus zijn we hier rustig gaan staan. Korte tijd later verschenen de 7 herten en konden wij ze rustig bekijken. Ook zagen we een luidruchtige zwarte vogel met een knalgele kop. Even navraag gedaan bij een Amerikaanse die haar vogelboek er op na sloeg. En jawel het was de Yellow Haed Blackbird. Die had ik zelf kunnen bedenken.
Tijd om richting camping te gaan na zo veel logica. En dan na een paar minuten staat alle verkeer stil en stappen de mensen uit. En of het zo moest zijn ik kan gewoon de camper parkeren op een parkeervak. Camera met telelens erop me en kijken. An zegt is sluit wel af. Dan na 10 meter zie ik een zwarte beer ongeveer 50 meter voor ons tussen de auto’s. Ik roep An zwarte beer kijk nog een keer en roep met 2 jongen. Ja inderdaad een moederbeer met 2 jongen steken valk voor ons de weg over en gaan rustig staan eten. De weg totaal geblokkeerd rennende mensen met camera’s. Dan na een paar minuten verschijn er een Ranger en worden de mensen die op de weg staan gemaand door te rijden. Oh ja ik stond in een parkeervak. Wij kunnen dan ook op ons gemak genieten van dit prachtige schouwspel. Wat worden wij hier blij van met zoveel mooie dingen die we hoopten te zien en nu ook echt hebben gezien.
Onze derde dag hebben we besloten met een maaltijd in de camper, als we morgen Yellowstone uitrijden hebben we ongeveer 550 km door een verschrikkelijke mooi natuurgebied gereden en overal van genoten.
Morgen vertrekken we weer bij tijds en gaan dan via de zuidingang van Yellowstone richting Daniel Junction. De route voert van Noord naar Zuid door het Grand Teton National Parc. Wat we daar gaan zien lees je in de vogende update.