Dag 21

Reisdag 1

Dag 21 Zion National Parc

Vandaag alweer dag 21 wat vliegt de tijd. Na de zware wandeling gisteren zijn we bij tijds gaan slapen. En we hadden het nodig terwijl ik normaal een maximum van 7 uur slaap haal, had ik er vannacht 8,5 geslapen. Vanochtend lekker rustig ontbeten en andere dagelijkse dingen. Na het afkoppelen van water en stroom moesten we even dumpen, Dat wil zeggen je vuilwateopslag lozen in een daarvoor bestemde put. Geen mensen voor ons dus gelijk aan de beurt. Binnen 5 minuten waren we reisklaar.
De reis ging vandaag naar Zion National Parc. De route er naar toe was nog een klein stukje Scenic Byway 12. Dit was door de Red Canyon een mooi stukje weg met wat tunnels door de rotsen en mooie rotsformaties die zoals de naam al laat blijken rood van kleur zijn.
Daarna reden we richting Zion over een mooie glooiende weg waar we ook wat herten zagen lopen op de velden. Helaas worden ze hier ook veel aangereden, Wij zagen er 3 liggen en een aangereden Coyote. Veel wild is mooi maar gaat niet altijd samen met het verkeer.
Onderweg kwamen we langs Bäckerei Forscher, inderdaad zoals het klinkt een Duitse bakker die hier zijn Duitse brood aanbied. En tja als beetje Duitsers zijn we hier gestopt voor een stuk Bienenstiech en een stuk Apfelkuchen met koffie. Ook gelijk maar even een Pompoenpittenbrood gekocht. Onze favoriet toen we in Duitsland woonden.
Na dit lekkers was het tijd om naar de ingang van het park te rijden. Natuurlijk hebben we gratis toegang met onze Annual Pas. Wel moet er even 15 dollar betaald worden voor de tunnel. De Mount Carmel Zion Tunnel is bijna 2 km lang en niet al te breed. Vandaar dat alle bussen campers en andere grote voertuigen maar vanuit 1 richting tegelijk er door mogen. Je kunt elkaar niet passeren. In de tunnel is geen verlichting of afzuiging. Wel zijn er een aantal gaten gemaakt waar je het dal kunt zien en die tevens voor luchtverversing zorgen. Direct na de tunnel maak je met wat haarspeldbochten de afdaling naar het dal van Zion. Een schitterende weg om te rijden en ach die 15 minuten wachttijd en 15 dollar kosten schelen anderhalf uur omrijden.
Nu waren we om 11:45 uur bij onze camping deze licht aan het begin van het dal. Onderweg zagen we al dat alle parkeerplaatsen vol stonden en dat het erg druk was in het park. Dit gold echter niet voor het inchecken binnen 5 minuten konden we de camper naar de plaats rijden en de elektra aansluiten. Voor de rest zijn er geen voorzieningen, Alleen toiletten ook geen douches. Geen probleem voor die ene nacht dat we hier zijn. Wel was er een dieren ontvangstcomité want rond onze plaats liepen 5 eekhoorns 2 hagedissen en een hert. Tja dan weet je dat je op een natuurcamping staat.
Na een snelle lunch met ons lekkere pompoenpittenbrood zijn we naar het begin van de camping gelopen. Ook in dit park kun je weer van de shuttle gebruik maken. Een groot deel is auto vrij en kan alleen per shuttle bereikt worden. Wijn waren redelijk snel aan de beurt en hebben toen de shuttle naar het achterste punt genomen. Vanaf daar kun je namelijk de trail die ik graag wilde doen lopen. The Narrows.
De temperatuur was echter heel hoog, zo rond de 35 graden hetgeen betekende dat we het heel rustig aan gedaan hebben op het wandelpad naar het beging van de trail. Deze bijna 2 km is mooi verhard maar wel flink glooiend. An had er behoorlijk last van. Toen we dan ook bij de trail aan kwamen heeft An besloten een plekje in de schaduw te zoeken. Ik ben vervolgens een stuk gaan lopen. De gehele trail is 8 uur en daar had ik geen zin in, later hoorden we dat deze ook niet geheel begaanbaar was. Waarom ik hem graag wilde lopen. De trail loopt in/langs de Virgin River. Omdat we nog in het voorjaar zijn is dat langs bijna niet aanwezig je moet dus gewoon door de rivier lopen. Deze is op het stuk wat ik gelopen heb tussen de 4 en 10 meter breed. Als hij 10 meter is kun je er rustig doorheen lopen. Daar waar hij maar 4 meter is stroomt het water sneller en is het wat dieper. De ondiepe stukken kun je door het heldere water de stenen op de bodem zien liggen helaas op de diepe stukken niet en stond ik dan ook een aantal malen wat lager en dus tot aan mijn navel in het koude water. Gelukkig kon ik mijn rugzak en fotocamera drooghouden. Ik heb de terugweg op video opgenomen en hoop hier na terug komst in Nederland nog een stuk van bij dit reis verslag te plaatsen. Ondanks dak ik maar een uur door de rivier gelopen heb vond ik het toch een gave ervaring. Oh ja over het laatste stuk daar kon je alleen zwemmend verder omdat het water er meer dan 2 meter diep was.
Na terugkomst hebben we onze kleding gedroogd en zijn even rustig in de koele camper blijven zitten, Ideaal die airco. Later hebben we nog een ritje met de shuttle naar de Lodge gemaakt en daar even een souvenirtje gescoord. Ook even een Aardbeien shake voor An en een softijs voor mij. Ja Ijs want ijsje mag je het niet noemen als de dame er een laag ijs van ongeveer 15 centimeter op je hoorntje doet. Lekker was hij wel dat moet ik zeggen. Al genietend van dit lekkers zagen we het Deense echtpaar weer waarmee we in Bryce aan tafel zaten tijdens de Westernshow. Zoveel mensen en zoveel parken en toch elkaar tegen komen leuk.
Vandaag schrijf ik een update, maar deze komt later online ik hoop morgen dus afwachten. Wij gaan morgen naar Kanab een plaatsje waar ze vroeger veel gasten hadden die in de buurt westernfilms opnamen. We gaan kijken of wij er nog iets van terugzien. Gelukkig hebben we daar ook een zwembad op de camping want het wordt 36 a 37 graden. Tot de volgende update.