Dag 26

via route 66 naar Chloride

Vanuit de Grand Canyon via een stukje route 66 naar Chloride.
Vanochtend was ons bezoek aan de Grand Canyon ten einde. Door de hike van gisteren en het vroeg slapen werd ik vanmorgen vroeg wakker. Half zes om precies te zijn. Ik heb me nog een paar keer omgedraaid maar kon de slaap niet meer vatten. Rond kwart over 6 toch maar besloten het bed uit te gaan. Ook Anneke was al wakker dus dan maar koffie zetten. Blijkbaar was er een berichtje rond gegaan onder de Elken in het park. Ze vonden dat ik toch wel heel erg mijn best had gedaan en besloten mij nu maar eens op te zoeken. Vanuit de camper zag ik er een aantal naderen en nadat ik vlug mijn kleding had aangetrokken en de camera gepakt liep ik naar buiten. 3, 4 nee 5 of 6 zag ik er. Gaaf hoor ze kwamen steeds dichterbij, wacht even er lopen er nog meer wel een stuk of 8. Ik kan mijn geluk niet op en begin met het maken van foto’s. Dan hoor ik een hoog geluid vanuit het bos en even later nog een keer. Even zoeken en dan zie ik een kalfje aan komen lopen roepend om de moeder.
Ik ren snel naar de camper om Anneke te roepen en mijn telelens er op te zetten deze kans wil ik niet missen. Nou hij was niet te missen ik heb namelijk een uur lang foto’s kunnen maken van 9 volwassen Elken en 3 kalfjes. Waarbij de volwassen dieren een zoektocht naar het lekkerste gras ook tussen de campers voortzetten en de kalfjes op ongeveer 30 meter van de camping in het gras gingen liggen wachten tot moeders weer terug kwam. Samen met Anneke en enkele andere vroeg vogels op de camping hebben we genoten van dit afscheidscadeau. Want zo voelde het.
Na het wassen ontbijten en gereedmaken van de camper reden we weg en zagen de groep nog steeds vlak bij de camping in het bos lopen en liggen. Dit is genieten met hoofdletters.
Net na de hoofdingang van het park waar wij het park verlieten zijn we gestopt om nog een foto van het bord te maken. Naast de weg ligt hier een vliegveld. Vanaf dit vliegveld stijgen de helikopters op rondvluchten boven en in de Canyon maken. Het was spits uur want de ene na de andere kwamen net boven de boomtoppen over ons heen. Best een gaaf om te zien. Een mevrouw vertelde dat er net een Elk met gewei had gelopen helaas had onze zoektocht geen resultaat en hebben we geen elk meer gezien. Ons doel van vandaag is het plaatsje Seligman hier zijn een aantal zaakjes met route 66 souvenirs etc. wij hebben hier 1,5 jaar geleden overnacht en vonden het toen best leuk. Voordeel het ligt op de route naar de volgende camping.
Net buiten het Grand Canyon NP, werden we ingehaald door een groep van ongevere 20 Harley Davidson rijders. Vast ook onderweg naar route 66. Ja dus toen wij in Seligman aankwamen en ons kopje koffie hadden besteld kwam de groep aan rijden. Wij hadden een stukje de interstate genomen vandaar dat wij sneller waren. Nadat we wat winkeltjes hadden bezocht hebben we onszelf getrakteerd op een lekkere Hotdog. Gewoon omdat het kan en omdat het echt lekker is.
Route 66 is een bekende route die door een groot deel van de USA kronkelt. Dat kronkelen geldt echter niet voor het deel wat wij hebben gereden met onder andere een recht stuk van bijna 22 kilometer. Oersaai. Eeven later wel gevolgd door een leuk stuk door de bergen. Het laatste stuk van route 66 dat wij gevolgd hebben naar Kingman was ook weer redelijk recht en eentonig.
In Kingman hebben we een record gevestigd namelijk de laagste prijs per gallon. Dat was 2, 23$ omgerekend naar de euro per liter is dat ongeveer 0,52 € per liter. Kijk daar worden we vrolijk van. Zeker als we ons herinneren aan prijzen van bijna 3,75 $ per Gallon in de buurt van Sacramento.
Na het tanken was het nog een klein half uurtje rijden naar Chloride volgens het altijd betrouwbare internet een leuk plaatsje waar zilver werd gewonnen en nu nog veel dingen van de goede oude tijd terug te vinden zijn. Een deel van deze info was juist we hebben namelijk behoorlijk wat personen gezien die duidelijk wat jaren achter de rug hadden. En ook de huizen hier zagen er zo uit.
Eerst maar even inchecken bij de camping. Geen Blom bekend. Ok gaat het dan toch een keer mis deze reis. Nee hoor. Ik sta als Henk geboekt met daarbij volgens de manager als reden dat de achternaam vermoedelijk te moeilijk was. Ik geef het op. We krijgen een plaatsje tegenover het hoofdgebouw. Er blijken maar een paar kort verblijf plaatsen te zijn de rest woont hier gewoon en dat blijkt niet duur een maand stageld voor 2 personen is 175$ plus Electra. Wie doet je wat. De Manager helpt ons met het aansluiten van water en Electra en we krijgen het wifi password handig kunnen de updates online.
We hebben vanmiddag nog een rondje gedaan door het dorp. Het lijkt een verzameling van alternatieve mensen. Kunstenaars en mensen die zijn blijven hangen. Op het terras van de plaatselijke kroeg zitten 2 senioren die zo bij ZZ top in de band passen en hun gezelschap is een dame met bloemetjes jurk, zeg maar een hippie. In het centrum staat nog een soort straatje zoals het hier ooit geweest is met een jail een telegraph office etc. Ach wat maakt het ons uit. Wij hebben een goed plekje en kunnen hier alvast de eerste zaken inpakken. Morgen gaan we namelijk via de Hooverdam naar Las Vegas waar we de laatste nacht slapen op dezelfde camping als de eerste nacht in de camper Sam’s Town KOA. Hoe de dag gaat verlopen, morgen is er weer een update.