Dag 25

Shingletown

Om half vier vannacht ging mijn GSM, je schrikt op zijn Rotterdams gezegd de touwtering. Licht aan, GSM zoeken en wat zie ik, een privé nummer, vast iemand van de Duitse staatsloterij of postcodeloterij, die zeikers. Dus gelijk helemaal wakker. Ik probeerde nog in slaap te vallen maar de harde regen zorgde voor teveel herrie. Om half acht met groot lef in korte broek en T-shirt toch maar naar het washok gelopen. Ik kwam als een verzopen kater het washok binnen, en ja, ik was uiteraard de enige gek die zich tweemaal nat liet regenen en ook nog eens onder de douche ging staan.
Aangekomen bij de camper stond Cor klaar met een droge handdoek…… erg lief want die had ik wel nodig. Het ergste moest nog komen, het ontkoppelen van de camper. Cor ging wijselijk iets anders doen zodat ik half droog weer naar buiten kon. Jeetje, wat een regen bui, hopelijk blijft dit niet de hele dag ons achtervolgen. Om alles snel af te koppelen ben ik een adapter van de poepslang vergeten af te halen……dus moeten we daar een nieuwe voor kopen.
Toen we weg reden regende het zo erg dat we geen beide zin hadden om ons af te melden zoals ze dat graag in kantoortje wilde. Cor kwam met het idee om even te toeteren…. Wat we dan maar ook hebben gedaan. Het water kwam echt met bakken naar beneden en was het zicht heel beperkt. Niet zo gek dat die bomen zo dik en lang zijn geworden. Bij het wegrijden van de campground moest ik even gas geven om er tussen te komen. Er volgde een geweldige klap binnen de camper……jeetje wat nu weer. We konden niet zomaar stoppen dus een paar mile doorgereden en bij de haven even alles gecontroleerd. Het brandblus apparaat was uit de klein geschoten en zorgde voor die knal. Gelukkig is hij niet gaan spuiten want dan hadden we de poppetjes zeker aan het dansen.
De planning was een mooie rit langs de Pacific Oceaan, op weg naar Eureka. Het werd echt een soft we zagen geen hand voor onze ogen door de harde regen. even op het strand wandelen zat er zeker niet in……. Zo snel mogelijk naar het zuiden waar het volgens de experts van Californië beter weer was. We hebben de campground in Eureka overgeslagen en zijn in de zeikende regen door gereden naar Redding. We hebben de hele weg door de bossen gereden, bergje op en bergje af. Hier en daar even gestopt maar weer snel verder want we moesten ook nog wat voedsel inslaan. Cor vond de bergen en bomen onderweg lijken op Broccoli. Het moet echt niet gekker worden, tijd dat we ergens gaan stoppen, zo meteen ziet ze met die ziekende regen ook nog een Yellow Submarine langs de kant.
In Redding aangekomen, rond 17:00 uur, zijn we op zoek gegaan naar een walmart. Het was inmiddels bijna droog dus voedsel ingeslagen voor een barbecue…… gelukkig niet de hele Walmart weer door gesjouwd. Om half acht waren we op campground Shingletown en het is droog. Hier hebben wij 24 jaar geleden ook met Sandra en Barry gestaan bijna op de zelfde plek. Campground ligt dicht bij Lassen NP. Even aan de beheerder gevraagd, die net naar huis wilde gaan, of het park open was. Hij keek bedenkelijk en zei dat de weg waarschijnlijk is geblokkeerd door 1,5 meter sneeuw maar hij wist wel een andere weg die toegankelijk was. Dus morgen even langs de beheerder…….