Dag 7

Sequoia National Park

Vrijdag 29 mei
Na een nachtje ronken om 09.15 uur weer op pad (wegnummer ….)
Het is nu al 23 graden.
Voor we vertrekken krijgen we een berichtje van Sten, Marlon en Kiki via Facetime en kunnen met beeld erbij even bijkletsen. Oooooh, dat is toch wel heel leuk en zijn blij met deze techniek dat ver weg toch even dichtbij is.
Het eerste stuk van de rit zou evengoed in Frankrijk kunnen zijn. Heuvels, rotsen, bergen …… en rijden met de camper de lange, lange , lange slingerweg omhoog. Tijdens dit geslinger vertelt Wout het voor velen bekende verhaal van een autorit met Sten en Jens in de Georges du Verdon tijdens een vakantie in Frankrijk. Als je daar bent geweest dan weet je dat de weg enorm slingert. Aangekomen op de bestemming rolden Sten en Jens spugend de auto uit. Zo dat was een verhaal uit de oude doos en gaan we nu weer verder richting Sequoia National Park.
De eerste sequoia bomen kwamen we tegen rond een uurtje of 10.30 uur. Op de rem en we maken meteen een paar foto’s. Verderop zijn er natuurlijk sequoia’s die nog veel groter zijn maar dat weet je pas als je de rest hebt gezien.
Onze volgende stop is bij de parkeerplaats waar we verder wandelen en naar de General Sherman Tree gaan kijken. De General Sherman Tree is tussen de 2300 en 2700 jaar oud en behoort tot de oudste boom van onze planeet. Deze reuzensequoia is echt HEEL imposant. Jammer dat je niet achter de afzetting mag om echt aan de voet van deze boom te kunnen staan en een foto van ons 4-ren kan maken om echt duidelijk te maken hoe groot/dik deze boom is. We wandelen nog wat in het bos om weer terug te komen op de parkeerplaats. We gaan verder en rijden door Kings Canyon National Park. Het is waar …. alles is groot in Amerika… de personenauto’s, de vrachtwagens, campers, een gedeelte van de bevolking, maar ook de bomen in deze parken. We stoppen onderweg om nog wat plaatjes te schieten en komen om 15.00 uur aan bij onze verblijfplaats voor een nacht, Azalea Campground. Het is de bedoeling dat we een plaats uitkiezen. Bij een klein hokjepakken we een envelopje, doen daar het verschuldigde bedrag in, vullen onze gegevens in en that’s it. We zoeken een mooie plaats waar we kunnen staan (nummer 89). Er staan twee sequoia’s achter onze camper. Alles zelfvoorzienend, geen douche (maar dat hebben we in de camper), geen wifi, er is niets, nothing, nada.
Alleen een toiletgebouwtje dat wel en veel eekhoorntjes.
Er rijdt wel regelmatig een ranger over het terrein. Even relaxen in de zon met z’n allen. We eten op tijd en hebben de hele avond nog voor ons. Het was weer een topdag.