Dag 4

Transfer van New York naar LA

Vandaag was het al om 3 uur opstaan. Allemaal douchen aankleden en laatste spullen in de koffers.
Om exact 4 uur stond de taxi voor de deur. Nog ff 1 iemand extra ophalen en vol zat de bus.
Na een snelle rit door donker Manhattan de eerste twee mensen afgezet bij La Guardia en daarna naar JFK.
We waren ruim op tijd, gelukkig omdat we nog moesten inchecken.
De security check ging snel, maar je moest alles uit doen incl schoenen riemen alles (echt alles dus ook papiertjes) in de bakken doen. En terwijl je met je armen omhoog door de scan ging werd je soms ook nog gefouilleerd.
Daarna eten scoren en richting de gate. Daar bleek de vlucht ruim 2 uur vertraging te hebben. (Dat voelde lekker, omdat we anders nog 2 uur langer in bed hadden kunnen liggen. Maar ja, het is vakantie en dan zoeken we het ongemak op.. :-) ).
De vlucht van New York verliep eigenlijk probleemloos. Alleen moest je na de douane of in het vliegtuig alle eten en drinken kopen (none included).
In het vliegtuig kwamen we erachter dat de chaos bij de securitycheck niet ongemerkt voorbij was gegaan, niet alleen de papieren zakdoekjes van Jan waren achtergebleven (we wensen hun veel niezen toe), maar ook zijn Betuweroute-trui was in New York achtergebleven. Vanwege Jan zijn betrokkenheid bij dit project, was dit wel een teleurstelling! (Dan in LA toch maar een vest kopen.)
Jeroen heeft zich de vliegreis voorbeeldig gedragen, geen echte vliegangst meer. Na een vlucht van ruim 5 1/2 uur landden we in Los Angeles. Vervolgens was het zoeken naar de bagage en toen de vraag hoe we bij onze huurauto zouden geraken. Alle mensen die een huurauto hadden, mochten zich verzamelen op een bushalte vanwaar elk verhuurbedrijf met zijn busje de mensen ophaalden.
Wij hebben alle andere verhuurbedrijven wel een of meerdere keren langs zien komen en na een half uur wachten kwam dan eindelijk de grote Hertzbus die ons in circa 10 minuten naar het uitgiftekantoor bracht. Ook daar was het weer queuen om na een half uur aan de beurt te zijn. En ja, hoor, de bestelde auto was er niet dus een grotere auto (waar onze koffers overigens ook maar net in pasten, een koffer tussen de kids in).
En toen op naar het Hotel, in de spits van zuid naar noord LA. Qua weggebruik kom je er dan achter dat de Europeanen heel wat kunnen leren van de Amerikanen, claxons alleen bij hoognodig gebruik en elkaar de ruimte gunnen om van baan te wisselen).
Na ruim een uur (gemiddeld 15 mijl/uur) kwamen we in het hotel aan, om daar te horen dat we eigenlijk meteen weer weg moesten wilden we op tijd zijn voor de honkbalwedstrijd.
En ja hoor, om 17:57 reden we de parkingplace op en op naar het stadion. Bij de ingang kregen we al meteen een poppetje van Howie Kendrick, een legende omdat hij als eerste op alle posities had gescoord.
Het stadion was nog maar ten dele gevuld toen de wedstrijd begon. Zo'n baseball-avond is eigenlijk een complete familie-happening, want iedereen zit er gezellig en neemt in het stadion zijn diner van hotdog, hamburger, nachos, onduidelijke sauzen en heeeeel veel cola of bier.
Dat de wedstrijd begon, merkten we aan het spelen van het volkslied waarbij dat door alle Amerikanen staande werd meegezongen met de hand op het hart. (Daar zouden wij nog wat van kunnen leren.)
De eerste inning verliep geruisloos, bij de tweede inning scoorden de tegenstanders (Philadelphia - Phillies) twee punten en meteen kwamen de Dodgers terug met 2 homeruns en 6 punten totaal.
Om 20:30 taaiden wij af, moe als we waren na ruim 20 uur in touw te zijn geweest. De eindscore is ons dus tot nu toe onbekend, maar het hele circus er omheen niet. (By-the-way, ook Kevin Costner was nog in het stadion, zoals de beeldschermen dit toonden).
Om 22:00 uur legden de meeste van ons het hoofd op het kussen, alleen Jan ging nog even de achterstanden in de verslaglegging proberen terug te brengen, totdat hij om 24:00 klaar was met het schrijven van de 2e dag New York).

N.b. Helaas zien jullie hieronder een aantal dubbele foto's. Een stabiele verbinding om dit te corrigeren, ontbreekt echter.