Dag 13

Van cowboy naar Grand Canyon

Vanochtend ging de wekker om 6 uur af. We wilden om 7 uur vertrekken voor de langste rit van de vakantie via Monument Valley naar de Grand Canyon te gaan. Tussendoor had Henriette de boterhammen klaar gemaakt en op een bord neergelegd. Vervolgens niet meer aan de boterhammen gedacht (je raad het al) toen we om 10 over 7 vertrokken vlogen de boterhammen door de camper (vergeten van het aanrecht af te halen, hihi).
Daarna nog even de camper voltanken en de cafeineshot voor Jan halen, voordat de lange reisdag gaat beginnen. We hebben al tussen verschillende soorten landschappen gereden. We vertrokken vanuit een zeer droog boslandschap, rond 8 uur reden we door het een normaal "nat" bos en dan is het weer rotsen. We zijn via Tuba City gereden (waar de weg de kleine Colorado-rivier kruiste). Langs de weg zien we af en toe kraampjes staan waar mensen (vooral Native Americans, de Navajo's) hun goederen verkopen. Het is erg afwisselend, zo kom je een aantal huizen tegen en dan een poos niets. Je vraagt je af wat de mensen voor de kost doen. Ieder keer als de weg omhoog gaat, dan zijn we benieuwd wat voor landschap we dan in terecht komen. Tussendoor nog wat regen gehad. Goed tegen het stof. We zijn ook een aantal wegwerkzaamheden tegengekomen. Er staat een mannetje langs de weg met een boord in zijn hand waarop "slow" staat. Rond half 1 waren we op de plaats van bestemming, Monument Valley; foto's maken! Natuurlijk met de grote camera foto's maken waar wij op staan. Bewijs dat we er geweest zijn. En om 5 voor 1 dezelfde weg terug, richting Grand Canyon.
Ook nu weer hetzelfde afwisselend landschap. Langs de kant van de weg stonden veel lifters (op het oog Zuidamerikaanse illegalen); toch maar geen lift aangeboden! Onderweg ingehaald door een CocaCola-truck, zoals je die alleen in de reclame vindt. Vervolgens afgeslagen naar de Grand Canyon. Net voorbij de National Parc entree een eerste fantastische blik op dit natuurlijk wereldwonder geworpen. Ook hier weer foto's gemaakt ten bewijze dat we daadwerkelijk op de locatie zijn geweest. Bij zulke enorme natuurlijke fenomenen voel je je als mens bijzonder klein worden. Onderweg zagen we de eerste grote wilde dieren op deze vakantie, echte rendieren. Na een goed half uur weer op naar de camping in Grand Canyon Village. Hoe dichterbij we kwamen, des te drukker het werd. Er werd dan ook al ruim te voren gewaarschuwd dat er geen parkeerplaatsen meer beschikbaar waren. Gelukkig hadden wij een parkeerplaats gereserveerd, onze campingplaats. Net hadden we ons daar geinstalleerd of het begon te regenen. Na alle warmte van de afgelopen dagen, is dit weer even wennen. Daarna het eten bereiden, de gisteren gekochte magnetronmaaltijden (wij hebben immers vakantie!!). Het was even spannend of we wel de maaltijden konden eten, want de magnetron deed het eerst niet. Even naar het kastje buiten gelopen en ja hoor we konden de magnetron gebruiken. Alleen de koelkast maakte, nadat het stroom was uitgevallen een tikkend geluid. Als je de koelkast opende dan knipperde het lampje. Maar even laten gaan. De airco aangezet om te zorgen dat we het geluid niet continu hoorden. Na een uur was het over. Opgelost! Voordat we naar bed gingen, nog even wat geschreven voor het verslag. We konden dit niet op de site zetten, want we hadden geen bereik met de telefoon.