Dag 13

Alarm

21 september 2017

Alarm

Het is droog en de zon schijnt zelfs. Een mooie dag om een stukkie te rijden. Van Cache Creek naar Clearwater BC is ongeveer 250 km. Ed en ik hadden de kaart bestudeerd en en besloten dat we bij de uitgang van de camping linksaf moesten. An reed en zo gebeurde. Na een kilometer of vijftien kregen we toch het gevoel dat er iets niet klopte. We zouden via de plaats Clinton rijden dus die maar even in de TomTom invoeren. Ook de TomTom wees de route aan die wij eerst hadden aangegeven. Dus nog maar eens proberen. Er kwamen geen verwachtte afslagen, dan maar rechtsomkeert. Terug bij de camping hebben we An bedankt voor de mooie rit.
Vijftig meter van de camping, de andere kant op, was een T-splitsing waarop de plaats Clinton stond aangegeven. Met een beetje geduld komt alles goed. In onze reisbeschrijving stond Clinton aangegeven als een plaats die het bezoeken de moeite waard was en zeker de daar gevestigde "antiquair". Dat hebben we geweten. Je hebt nog nooit zoveel oude rotzooi uit vervlogen tijden bij elkaar gezien. Hoe je daar een bestaan van kunt hebben is mij een raadsel. We hebben wel foto's gemaakt voor het archief want het moet worden vastgelegd voor het nageslacht.
De route naar Clearwater was bijzonder mooi. Afwisselend bergen, meren, maar ook zwart geblakerde hellingen van de bosbranden. Je kunt je enigszins een voorstelling maken hoe de mensen zich voelden die aan de andere kant van de weg hun huizen -vaak van hout- hadden staan.
In Clearwater boodschappen gedaan en richting camping. Het adres zoals stond aangegeven in de reisbeschrijving was in de TomTom gezet. Na 15 kilometer meldde de navigatie dat we waren gearriveerd. Een beetje moeilijk voorstelbaar als je met de camper op de weg rijdt met aan beide zijden bos en geen zijweg. De reisbijbel maar weer geraadpleegd en daaruit bleek dat we in ieder geval nog twintig kilometer verder moesten.
Bij de camping aangekomen gaan Ed en An evenals de vorige keren ons aanmelden bij de receptie. An begint dan met "how are you today?". De dame achter de bali was blijkbaar niet in al te beste stemming en antwoordde nors "OK". We kregen een plek aangewezen met achter de omheining een kleine kudde paarden. Heel gezellig.
Vanavond bestond het menu uit aardappelen, worteltjes en wilde zalm. Alles stond gezellig op het vuur toen plotseling een afschuwelijke piep te horen was. Niet één keer maar voortdurend bleef het doorgaan tot we ontdekten dat er een rookalarm in de camper aanwezig was. Deur en ramen open zodat het alarm zichzelf uitschakelde. Gelukkig was het eten bijna gaar zodat wij slechts korte tijd hoefden kou te lijde. En zoals iedere avond eindigt ook deze dag voor mij met een GT.