Dag 23

Kunst en nog een paar andere dingen

1 oktober 2017

Kunst en nog een paar andere dingen.

Wij gaan vandaag huiswaarts. Na de douche neem ik afscheid van de gastvrouw/campingbeheerder. Het gesprek kwam op de kunstwerken die in Kelowna staan o.a. de zonnende mensfiguren van Geert Maas aan de rand van het meer. Daarop liet ze mij een foto zien van een fontein met daarin een wit beeld van hele grote dolfijnen die recht omhoog springen gemaakt door Robert Dow Reid (haar vader van 83 jaar) en vroeg of wij het ook hadden gezien. Tijdens onze wandeling in Kelowna waren wij het beeld inderdaad tegengekomen en ik had er zelfs een foto van gemaakt. Volgens mevrouw Reid hebben koningin Elizabeth van Engeland en prinses Diane ook werk van hem gekocht. Robert Reid maakt alleen zo nu en dan nog wat klein werk omdat de grote kunstwerken teveel van hem vergen.
Ed en An moesten nog afscheid nemen van de kippen. Daartoe hadden zij een emmertje met groente afval meegenomen -voornamelijk witlofblad- maar de kippen keken meewarig naar wat hun werd toegesmeten en dachten "daar zetten wij geen snavel in" waarna Ed en An helemaal verontwaardigd terug kwamen. De kippen zouden eerst maar eens een oorlog moeten meemaken.
Van Kelowna naar Burnaby 460 kilometer volgens de reisbeschrijving echter volgens de TomTom 380 kilometer maar dat was een alternatieve snelle route. De laatste route is gekozen. We werden overdonderd door de prachtige herfstkleuren onderweg van groen naar geel naar oranje en rood. Eigenlijk had ik er stiekem op gehoopt en kijk het gebeurde. We reden in de bergen en daar waren besneeuwde bomen. Het was er koud maar toch even een foto van gemaakt.
Misschien heeft iemand van jullie in Nederland ooit een goederentrein gezien, ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat wij een paar keer deze vakantie hier een goederentrein hebben gezien -en het is niet gelogen of visserslatijn- die bijna een kilometer lang was en in het midden een extra locomotief had om de hele sliert wagons in beweging te houden.
Hoe dichter we bij Vancouver kwamen hoe drukker het werd op de weg. Als je een poos in de bergen op het "platteland" hebt verkeerd en genoten van de rust en stilte dan komt al dat verkeer rauw op je dak.
Zo'n 15 kilometer van Vancouver ligt Burnaby onze laatste pleisterplaats. Het is een grote camping met alleen campers van een grootte die je niet voor mogelijk houdt. Zelfs aan de zijkant van die dingen kun je delen naar buiten trekken zodat de binnenruimte nog groter wordt. Er staan ook "caravans" en ik zet dat met opzet tussen aanhalingstekens omdat ze zo onvoorstelbaar groot zijn, dat het woord "caravan" eigenlijk niet meer van toepassing is.
Ze worden voortgetrokken door een pick-up, zo'n wagen waar voorin 4 personen kunnen zitten en achter een open laadbak heeft. In het midden van de laadbak is een knop gemonteerd die als trekhaak voor het gevaarte dient. Onderweg zagen we verschillende keren campers -zo groot als autobussen- met daarachter als aanhanger een personenauto. Voor dit soort gevaarten moet je in Nederland een groot vrachtwagenrijbewijs hebben. Gelukkig hoeven wij er niet mee te rijden.
Wij vermoeden dat veel gebruikers van de camping hun laatste nacht hier doorbrengen om de volgende dag de camper naar de verhuurder te brengen en dan
-net als wij- terug vliegen naar waar ze vandaan komen.
An heeft de camper keurig op zijn plaats gezet. Er is nog wat wijn (hoeveel blijft geheim) en dat moet eerst worden weggewerkt. Kasten worden leeg gehaald en de inhoud wordt op banken uitgestald. Ieder pakt daar het hare/zijne vanaf en begint met het pakken van de koffer. Nadat de meeste spullen een plaats in de koffers hebben gekregen was het tijd om wat te gaan eten. Hierna volgde nog enig poetswerk en konden we rust nemen onder het genot van een kop koffie of thee.
Het wordt rustig op de camping en wij doen ons geliefde spel rummiekub en misschien neem ik vanavond wel twee GT als afsluiting.