Dag 4

Reisdag 1

12 september 2017

Vroeg in de ochtend wakker geworden van overvliegende ganzen. Heel veel ganzen. Vandaag stond op het programma "whale watching". Dus op tijd opstaan, ontbijten, water en elektrisch afsluiten en naar Victoria vanwaar de boot vertrekt. Om 10.00 uur zou de inscheping plaatsvinden en hoewel wij ruim op tijd waren vertrokken kwamen we exact om 10.00 uur aangereden en moesten voor de camper nog een parkeerplaats vinden. An zou ons inchecken, Ed en ik de camper naar het parkeer terrein brengen. Er moest worden betaald bij een parkeerautomaat. Dit kon met creditcard of muntgeld. Wij kozen voor het laatste. Twee keer een 2 dollarstuk inwerpen die met dezelfde vaart weer naar buiten kwamen. Dat hebben we een paar keer geprobeerd met hetzelfde resultaat en omdat de boot met passagiers op ons lag te wachten hebben we het maar zo gelaten.
Vlug naar de boot waar al ongeduldig op ons werd gewacht. Motoren gestart en een dame begon met het uitgebreid uitleggen van de veiligheidsvoorschriften en het gebruik van de zwemvestenbij calamiteiten. De motoren werden op volle kracht gezet richting orka's. Als je denkt dat wij met ons bootje alleen waren dan heb je het mis. Jammer genoeg hing er een behoorlijke mist in het gebied waar wij de dieren zouden spotten. De kapiteins van de boten hadden allemaal contact met elkaar zodat ze konden waarschuwen zodra orka's waren waargenomen. Plotseling zie je dan allerlei boten uit de mist opdoemen met allemaal hetzelfde doel, de gasten aan boord gelegenheid geven om foto's te maken van de vissen zodra ze boven water komen. Zo ook op onze boot waar iedereen een gunstige plek probeerde te bemachtigen om op het moment suprème het plaatje van je leven te schieten. Schuin achter mij stond een betrekkelijk kleine man met een grote I-pad voor zijn gezicht waar 3 kinnen onderuit kwamen. Ik probeerde An een plekje vóór mij te bezorgen maar de kleine opdonder met 3 onderkinnen besloot dat tegen te werken. Hij drukte zich steeds dichter tegen mij aantoe ik totaal klem kwam te staan. Ik heb hem diverse opmerkingen naar zijn hoofd geslingerd maar het interesseerde hem geen zier dit To wanhoop van zijn echtgenote . Afijn ik heb hem veel plezier gewenst en kon mij met grote moeite er tussenuit wringen.
Helaas waren de weersomstandigheden zodanig dat echt mooie foto's niet konden worden gemaakt. Slechts een paar puntjes van de vinnen was ons deel en daar moesten wij het mee doen.
Terug bij de camper wachtte ons een verrassing. Achter de ruitenwisser bevond zich een gele enveloppe en een bedrukt wit papiertje. De dienstdoende parkeerwachter vond het nodig een boete uit te schrijven voor onbetaald parkeren. Tweeëndertig dollar te betalen binnen 3 dagen of negenenvijftig dollar wanneer het langer zou duren. Met grote verontwaardiging stonden wij met elkaar te overleggen wat ons te doen stond en waarom de parkeerwachter niet goed naar de parkeerautomaat had gekeken want dan had hij/zij zelf kunnen constateren dat de munten gelijk weer terug kwamen uit de automaat. We besloten eerst maar eens boodschappen te gaan doen. Toevallig kwamen we ook weer langs de parkeerautomaat. Een echtpaar was bezig om het parkeergeld te voldoen. Boven de parkeerautomaat hing een bord met uitleg hoe e.e.a. werkt. Eerst intoetsen hoe lang je wilt parkeren en daarna het verschuldigde bedrag in de automaat werpen. Dan blijft het geld ook IN de automaat. Dus toch maar de boete betalen door eigen nalatigheid.

Waar vind je in een vreemde stad een supermarkt. Vragen aan voorbijgangers. Alle goedwillende personen hebben een poging gedaan om ons te helpen. Maar telkens waren wij halverwege de aangewezen weg al kwijt of een verkeerde afslag genomen of hadden gewoon niet goed geluisterd. Uiteindelijk toch gevonden. Inkopen gedaan en de kasten, koelkast en diepvries vol voor de komende dagen. Terug naar de camping waar we nog heerlijk in de zon van een glas wijn konden genieten. Helaas, weer geen verbinding met internet via WiFi kunnen krijgen. Deze tekst ook maar opslaan en wachten op betere tijden.