Dag 1

Reisdag 1

Dinsdag 21 en woensdag 22 juni 2016

Land, zee en lucht.

Ferry lucky.

Dit keer is het mijn beurt om het laatste verhaaltje op papier te zetten. Ietwat vertraagd, wijt het maar aan de jet lag.

Dinsdag voor dag en dauw uit de veren om een lange reisdag te beginnen.
De ferry op Swartz Bay, Vancouver Island vertrekt om 9 uur en uiterlijk om 8 uur moeten we aanwezig zijn. Keurig op tijd rond een uurtje of half 8 stonden we in het rijtje. Genoeg tijd voor Leen en mij om koffie en broodjes te gaan kopen.
Niets is minder waar. Al snel komt de rij auto's in beweging en moet Jan achter het stuur kruipen. In no time staan we in de buik van de boot geparkeerd met koffie en broodjes to go. En.... De ferry vertrekt om 8 uur al! Hoezo lucky. Puntje van aandacht voor onze reisorganisatie denk ik zo.

We verbazen ons over het gemak waarmee het inleveren van de huurauto gaat. Zet maar neer in het rijtje, haal je koffers eruit, de Hertz-man leest wat gegevens uit en klaar om te gaan. Simpeler kan niet.
Dan kan nu het grote wachten beginnen. Onze vlucht vertrekt om 16.15 uur vanaf Vancouver International Airport dus we hebben nog wel even om koffie te drinken met een appelflap.
Ingeblikt in een Boeing 747 met z'n vieren op een rijtje vliegen we op de langste dag almaar naar het licht toe. De 'oude' beschaving tegemoet. Beschaving? Ik denk dat we nog wel het een en ander kunnen leren van de Amerikanen en Canadezen voor wat betreft beleefdheid, behulpzaamheid, gastvrijheid en hygiëne. Ik noem het 'nieuwe' Beschaving.

In de lucht heb ik ruimschoots tijd gehad om na te denken over de afgelopen 3 1/2 week. Grote tegenstellingen en dan bedoel ik niet alleen de temperatuur, van Las Vegas - warm, warm, warm - naar Grouse Mountain op 1250 meter hoogte in Vancouver - berekoud -. Ook het landschap, woenstijnlandschap in Utah en in Nevada en op Vancouver Island gematigd regenwoud.
Twee jaar geleden heeft New York een onvergetelijke indruk achtergelaten bij mij. Met recht "The city the never sleeps".
Chicago is een stad die veel minder nerveus is dan New York. Bijzondere stad aan dat grote Lake Michigan met veel groen, uitgestrekte stranden en vriendelijke bewoners. Ali onze gids tijdens de fietsexcursie maakte het ons nog eens duidelijk toen ze zei: "this is the Mid-West, relax".

2012, 2014 en nu in 2016, drie maal de grote plas overgestoken. Raken we er aan gewend? Blasé? Wat mij betreft niet, absoluut Niet!
Amerika - Canada. Twee schitterende, grote, heel verschillende landen.
Canada, land van melk en honing, een mooi, zeer beschaafd land waar het leven goed is.
Amerika, land van grote tegenstellingen, hevige emoties, levendige steden, grote lege vlaktes met een zeer afwisselend landschap en nog veel meer. Zelfs de lucht is er 't blauwst. Hier is 'doe toch normaal' niet de norm.

Heb ik voorkeur voor 1 van de 2. Niet belangrijk. Wat voor mij telt is dat wij, mijn lieve medereizigers en ik me z'n vieren een hele fijne tijd hebben gehad. Bedankt daarvoor.
Veel beleefd en gezien en door eenieder op z'n eigen wijze beschreven. Soms filosofisch, soms verhalend, soms met een kwinkslag, maar altijd met plezier gedaan.

Beste mensen, dit is de laaste keek, ik mis jullie nu al.
Liefs en groeten van Marianne, natuurlijk ook namens Leen, Tenny en Jan.