Dag 17

Last week

Vancouver Island.

15 juni 2016

Last week.

Vanmorgen haalden we rond half 10 wederom een auto op bij Hertz; 5 minuten lopen van ons hotel. De nieuwe spaceshuttle, zoals Mathijs de vorige auto betitelde, is nu een Chrysler Town & Country. Een vrij nieuwe auto die ook van alle gemakken is voorzien. Rond half 11 reden we uit Vancouver weg. Een stad die we nog niet zo goed bekeken hebben. We waren er tenslotte maar 1 1/2 dag. Een stad ook met meerdere gezichten. De stad is bekend van de Olympische Winterspelen van 2010, waar Nicolien Sauerbreij een gouden plak behaalde en Sven Kramer verkeerd wisselde. Je hebt er een groot zakencentrum met bekende banken, meerdere conferentiecentra en mooie winkels; allemaal grote nieuwe gebouwen. Op het moment dat wij er waren, was er een grootse conferentie bezig waar naar wij vernamen ca. 14.000 mensen aan deelnamen vanuit de hele wereld. Je hebt er ook de oude wijken zoals Gastown en Chinatown waar veel verwaarloosde gebouwen staan. Dit is met name het domein van de daklozen. Zoals ik me heb lagen vertellen, telt Vancouver ca. 10.000 daklozen voor een groot deel het gevolg van de financiële crisis die hier ook zijn tol heeft geeist. Het stadsbestuur gedoogd deze mensen voor zover ze niet voor overlast zorgen. Het zijn er veel. Daarnaast heeft Vancouver ook een groen gezicht door de vele natuur die het te bieden heeft. Denk aan Grouse Mountain en de Capilano Suspension Bridge. Hier heeft Jan al het een en ander over geschreven. Kortom we verlaten een fascinerende omgeving en gaan op weg maar Vancouver Island.

Voordat we daar aankomen moeten we eerst nog 1 1/2 uur varen met een grote ferry waar veel auto's op gaan.
We zijn verplicht om minimaal 1 uur vantevoren aanwezig te zijn anders worden onze tickets geannuleerd. Maar dat lukt prima; geen probleem. De overtocht verloopt soepeltjes mede door een strak blauwe zee/ oceaan. Rustig weer, alleen de temperatuur had wat hoger mogen zijn. Nu ca. 14 graden Celsius. Dat hadden best 20 graden mogen zijn om maar eens een wens uit te spreken.
We komen met de ferry aan in Nanaimo. Vandaar uit is het nog een half uur rijden voordat we bij ons hotel in Parksville aankomen. Het is het Tigh-Na-Mara resort dat aan de kust ligt met een strand direct voor de deur. Tigh-Na-Mara betekent in het Schots-Keltisch: "huis aan zee". En dat klopt helemaal. De kamers van dit hotel zijn ondergebracht in gebouwen die in blokhut stijl zijn opgetrokken. Geheel passend bij deze omgeving. Ook de inrichting is in deze stijl doorgezet; heel gezellig, kompleet met (gas) openhaard. Het uitzicht vanaf ons balkon is prachtig. Jammer dat het iets te fris is om bij zonderondergang op je balkon van dit prachtige uitzicht te genieten.

Wat me in deze paar dagen weer opvalt in Canada, is dat men meer hier meer op Europa is gericht. De mensen zijn wat nuchterder dan de Amerikanen, ook de auto's zijn gemiddeld iets kleiner en de snelheid wordt in km/h aangegeven. Daarbij en dat is een leuke bijkomstigheid, worden hier ook de wedstrijden van het EK 2016 uitgezonden, terwijl Amerika zich meer richt op de Copa America Cup. Dus kan ik het EK zo een beetje volgen. We blijven maar 1 nachtje in Tigh-Na-Mara. Morgen gaan we op weg naar Tofino. Daar blijven we 3 nachten. Daar mag een andere reisgenoot weer over schrijven.
Nog een puntje wat ik jullie wil meegeven over vertrouwen, zowel in Amerika als in Canada. Wat mij in veel restaurants is opgevallen, dat het bedienend personeel het geld van de rekening niet van te voren controleert als wij het pand verlaten. Men gaat er schijnbaar vanuit dat het geldbedrag voldoende is. Dat heb ik in Nederland nog nooit meegemaakt.

Leen and the other 3